กระดูกสันหลังหัก
' Spine Breaker ' เป็นคำที่หมายถึงความเครียดที่พ่อแม่ต้องแบกรับโดยลูก ๆ ที่ร้องขอสิ่งของราคาแพงอย่างหนักโดยไม่ดูแลหรือคำนึงถึงค่าใช้จ่ายของพวกเขา เพื่อจัดหาสิ่งเหล่านี้ให้กับลูก ๆ ของพวกเขา พวกเขาต้องทำงานหนักมากเพื่อหาเงิน และในแง่ของการใช้แรงกาย งานนี้จะเหนื่อยมาก หมายความว่าพวกเขากำลัง 'หักอกพ่อแม่' ซึ่งเป็นการหักกระดูกสันหลัง ในเพลงนี้ พวกเขาตั้งคำถามถึงความจำเป็นของสินค้าแฟชั่นเหล่านี้ โดยเน้นไปที่แจ็คเก็ตบุนวม North Face ราคาแพงยอดนิยม ความสำคัญของกระแสนิยม และความรู้สึกผิด (หรือขาดไป) ของการขอเพิ่ม BTS วิพากษ์วิจารณ์แง่มุมที่เป็นวัตถุนิยมของสังคมและการแบ่งแยกของลัทธิคลาสสิก สถานการณ์ทางสังคมนี้ถูกกล่าวถึงผ่านมุมมองและประเด็นต่างๆ มากมาย ซึ่งจะกล่าวถึงตลอดทั้งบทความนี้
[บทนำ] คุณโทรหาฉันทำไม คุณโทรหาฉันทำไม
เพลงเปิดตัวอย่างSong Chang-sik — Why Do You Call Me Doolsetยังสังเกตเห็นรายละเอียดที่ชาญฉลาดว่าในอัลบั้ม Skool Luv Affair เพลงก่อนหน้านี้จบลงด้วย Suga ตะโกนว่า 'hey!' และเพลงนี้เริ่มถามว่าทำไมพวกเขาถึงถูกเรียก
ชูก้าเริ่มเพลงด้วยการเยาะเย้ยนักเรียนที่ซื้อของแฟชั่นราคาแพงจนน่าขันเพื่อให้เข้ากับเพื่อนๆ ของพวกเขา เขาเชื่อว่าแนวโน้มเฉพาะของนักเรียนนำไปสู่ความว้าวุ่นใจในหมู่เด็กๆ และขัดขวางพวกเขาจากสิ่งที่สำคัญกว่า เช่น การศึกษา เขาเยาะเย้ยคนที่อวดสิ่งของเหล่านี้เพียงเพื่อให้รู้สึกถึงการถูกตรวจสอบจากผู้คนรอบข้าง เช่นเดียวกับที่พวกเขารู้สึกละอายใจกับแรงกดดันที่พวกเขาสร้างต่อพ่อแม่และการขาดความรู้สึกผิดที่พวกเขามีต่อสิ่งนั้น
ในการทบทวนอัลบั้มเขาเปิดเผยว่าเขามีความคิดมากมายเมื่อเขียนเนื้อเพลงเหล่านี้ และสงสัยว่าเขาทำตัวแบบนี้ในช่วงวัยรุ่นหรือไม่ อย่างไรก็ตาม เขาไม่มีสินค้าแฟชั่นราคาแพง ดังนั้นเขาจึงเขียนกลอนนี้จากมุมมองที่สะท้อนถึงการจดจำสิ่งที่เขาคิดเกี่ยวกับเพื่อนร่วมชั้นของเขาในตอนนั้น เขาบอกว่าแม้ว่าเขาและ RM จะมีจุดยืนที่แตกต่างกันในหัวข้อนี้ แต่ไม่มีคำตอบที่ถูกต้อง — คุณสามารถฟังและตัดสินใจด้วยตัวเอง (แปลโดยmuish )
[ข้อที่หนึ่ง ชูก้า] รองเท้าราคาหลายร้อยดอลลาร์และแจ็คเก็ตบุนวมราคาหลายพันดอลลาร์ นาฬิการาคาหลายร้อยดอลลาร์ คุณจะอวดมันอีกครั้งโดยไม่มีเหตุผล
เขาเปิดรายการสิ่งที่นักทำลายกระดูกสันหลังพยายามอย่างหนักเพื่อให้ได้มา ไม่ว่าจะเป็นเสื้อบุนวมราคาแพง นาฬิกา และรองเท้าที่มีราคาเป็นร้อยหรือเป็นพัน เขาแนะนำว่าพวกเขาต้องการสิ่งของเหล่านี้เพื่ออวดพวกเขาโดยเฉพาะและแสดงความมั่งคั่งของพวกเขาต่อคนรอบข้าง แทนที่จะชอบและสนใจในสิ่งของจริงๆ
[ข้อที่หนึ่ง ชูก้า] การศึกษาไปที่ภูเขา และนักเรียนก็ไปที่ภูเขาเช่นกัน
เนื้อเพลงนี้มีความหมายสองนัยอย่างชาญฉลาด (เครดิต: Doolset) ในขณะที่วิจารณ์ผลกระทบที่ปัญหาสังคมนี้อาจมีต่อสภาพแวดล้อมของโรงเรียน การแบ่งความมั่งคั่งและชนชั้นอาจนำไปสู่การกลั่นแกล้ง และผลที่ตามมาคือส่งผลกระทบต่อประสบการณ์ในโรงเรียนและความสามารถในการมุ่งเน้นไปที่การศึกษา ซึ่งหมายความว่าจะสูญเสียจุดมุ่งหมาย ความหมายแรกของเนื้อเพลงนี้อ้างอิงจากMuishมาจากสำนวน 'เรือจะไปที่ภูเขาหากมีกัปตันมากเกินไป' หมายความว่าถ้าคุณพยายามรับฟังความคิดเห็นมากเกินไปในคราวเดียว คุณจะหลงทาง สำนวน: 'ไปภูเขา' มักจะหมายถึงการเบี่ยงเบนจากหัวข้อ ดังนั้น เนื้อเพลงนี้จึงหมายความว่าการศึกษากำลังหันเหไปจากจุดประสงค์เช่นเดียวกับนักเรียน โรงเรียนได้กลายเป็นสถานที่ของลำดับชั้นทางสังคมและการแข่งขันแทนที่จะมุ่งเน้นไปที่การศึกษาจริง นอกจากนี้ แจ็คเก็ตบุนวมของ North Face ได้รับการออกแบบมาสำหรับสภาพอากาศหนาวเย็น เช่น การเดินป่าบนภูเขา ดังนั้น แทนที่จะมุ่งเน้นไปที่การศึกษาและการแต่งกายให้เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมในห้องเรียน พวกเขาจึงสวมแจ็กเก็ตบุนวมที่ไม่จำเป็นอย่างยิ่งสำหรับสภาพอากาศและกิจกรรมดังกล่าว
[ข้อที่หนึ่ง ชูก้า] ในศตวรรษที่ 21 เราถูกแบ่งออกเป็นสองชนชั้น ผู้ที่มี ผู้ที่ไม่มี; ผู้ที่สวมรองเท้า ผู้ที่ไม่มี; พวกที่สวมเสื้อผ้า พวกที่เปลื้องผ้า และพวกที่พยายามอย่างยิ่งที่จะได้มันมา
เขาเน้นการแบ่งแยกทางสังคมสมัยใหม่ระหว่างผู้คนและปัจจัยที่มักเป็นสาเหตุของการแบ่งแยก การเปรียบเทียบอย่างแรกนั้นเรียบง่ายมาก แต่ครอบคลุมมาก: ผู้ที่มีและผู้ที่ไม่มี ในการอ้างอิงถึงวัตถุนิยมราคาแพงเหล่านี้ บางครั้งการมีไว้ก็สามารถทำให้คุณมีสถานะทางสังคมที่สูงกว่าผู้ที่ไม่มีและทำให้รู้สึกต่ำต้อยกว่าได้ ส่วนต่อไปคือผู้ที่สวมรองเท้าและผู้ที่ไม่มีรองเท้าจะสวมใส่ อาจเป็นที่น่าสังเกตว่าเขาไม่ได้ระบุถึงรองเท้าราคาแพง แต่เป็นเพียงรองเท้าทั้งหมด บางทีอาจเป็นอีกครั้งที่เน้นย้ำถึงการแบ่งชนชั้นในสังคมและรูปแบบทางกายภาพที่สามารถเห็นได้ชัดเจน การต่อต้านที่ตามมายังคงดำเนินต่อไปในเรื่องเสื้อผ้า: ผู้ที่สวมเสื้อผ้าและผู้ที่เปลื้องผ้า แทนที่จะพูดว่าผู้ที่ไม่Doolsetกล่าวว่านี่อาจหมายถึงการรังแกที่บังคับให้ผู้คนถอดเสื้อผ้าราคาแพงออก นี่หมายความว่าในพลวัตของการแบ่งนี้ ทั้งสองฝ่ายมีเสื้อผ้าราคาแพง แต่นั่นไม่เพียงพอที่จะให้อำนาจทางสังคมแก่คุณ ด้านหนึ่งที่มีเสื้อคลุมยังสามารถกดดันให้อีกฝ่ายถอดขนออกได้ โดยยังคงสถานะทางสังคมที่ 'ด้อยกว่า' การแบ่งขั้นสุดท้ายมีสามประเภท ผู้ที่มี ผู้ที่เปลื้องผ้า (มี แต่ถอดออก) และผู้ที่พยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งเหล่านี้ ปล่อยให้พวกเขาเข้าสู่การต่อสู้ของลำดับชั้นทางสังคม 'ความพยายามอย่างสิ้นหวัง' เหล่านี้คือสิ่งที่ส่งผลให้บางครั้งกระดูกสันหลังหักของผู้ปกครอง
[ข้อที่หนึ่ง ชูก้า] เกิดอะไรขึ้น คุณกำลังตกเทรนด์อยู่รึเปล่า? คุณคร่ำครวญและพยายามอย่างมากที่จะให้มันกับคุณ ฉันกระทบกระเทือนจิตใจหรือเปล่า?
เขาเยาะเย้ยคนอกหักโดยถามว่าพวกเขากำลังตกเทรนด์หรือเปล่า — ข้ออ้างที่พวกเขาอาจใช้บ่อยๆ เพื่อพยายามโน้มน้าวให้พ่อแม่ซื้อแฟชั่นราคาแพงใหม่ๆ ให้พวกเขา การพูดว่าพวกเขา 'คร่ำครวญ' เพื่อให้พวกเขามองในแง่ลบ ทำให้คำขอเสื้อผ้าของพวกเขาดูเป็นเด็ก ไม่เป็นผู้ใหญ่ และขี้งอน นอกจากนี้เขายังแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับข้อเท็จจริงที่ว่าการคร่ำครวญนั้นเป็นการพยายามให้สิ่งของนั้นแก่พวกเขาโดยไม่ได้ลงแรงหรือลงเงินด้วยตัวเอง เป็นการตอกย้ำว่าพวกเขากำลังคร่ำครวญอย่างไม่มีวุฒิภาวะ เมื่อถามว่าเขา 'กวนประสาท' หรือไม่ Suga ก็เยาะเย้ยพวกเขาอีกครั้ง โดยบอกเป็นนัยว่าความคิดเห็นก่อนหน้านี้นั้นถูกต้องและสร้างความรำคาญให้กับผู้ทำลายกระดูกสันหลัง ซึ่งอย่างน้อยก็บ่งบอกว่าพวกเขารู้สึกผิดเกี่ยวกับสถานการณ์นี้
[ข้อที่หนึ่ง ชูก้า] เช่นเดียวกับความโลภที่เต็มเปี่ยม ความโลภของคุณยังคงเติมเต็ม แม้จะเห็นพ่อแม่หันหลังให้ คุณก็ยังใจแข็งไม่ย่อท้อ คุณกำลังบ่นว่าเพื่อนๆ มีกันทุกคน ทำให้พ่อแม่ของคุณไม่กล้าซื้อให้คุณ
ในแง่ของการที่กระดูกสันหลังกลายเป็น 'เต็มไปด้วยความโลภ' เขาเปรียบเทียบพวกเขากับแจ็คเก็ตบุนวมของพวกเขาที่เต็มไปด้วยขนห่าน ความโลภของพวกเขาไม่เปลี่ยนแปลงแม้จะเห็นพ่อแม่ของพวกเขาต้องดิ้นรนเพื่อให้ได้มาซึ่งเสื้อโค้ท พวกเขาสนใจแต่เพียงการรับมันและความหมายทางสังคมของเสื้อโค้ทเท่านั้น อีกเหตุผลหนึ่งที่ผู้ทำลายกระดูกสันหลังมักใช้เพื่อโน้มน้าวให้พ่อแม่ซื้อเสื้อโค้ทก็คือ เพื่อนๆ ทุกคนมีเสื้อโค้ทนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงเป็นคนเดียวที่ไม่มีเสื้อโค้ต ไม่รวมและแยก สิ่งนี้จะเพิ่มแรงกดดันให้กับผู้ปกครองและจุดประกายการต่อสู้ระหว่างศีลธรรมและการเงินในการตัดสินใจซื้อเสื้อโค้ทสำหรับเด็ก
[ข้อที่หนึ่ง Suga] (Ayo baby) อย่าทำตัวเป็นเด็ก คุณจะไม่หนาวจนตายแม้ว่าคุณจะไม่สวมแจ็กเก็ตบุนวมตัวนั้นก็ตาม ก่อนที่จะเติมขนห่านลงในเสื้อแจ็คเก็ตบุนวม ลองเติมสามัญสำนึกในสมองของคุณก่อนที่จะสายเกินไป
เขากระตุ้นให้ผู้ฟังสัมผัสได้ก่อนที่มันจะสายเกินไปโดยเตือนให้พวกเขานึกถึงความยากลำบากและการดิ้นรนของพ่อแม่ และขมวดคิ้วกับพฤติกรรมแบบเด็กๆ ที่นักเรียนแสดงออกมา นอกจากนี้ อาจมีน้ำเสียงอุปถัมภ์ที่เขาเรียกพวกเขาว่าเด็กหลังจากวิจารณ์พวกเขา ซึ่งน่าจะได้รับแรงบันดาลใจจากการกระทำที่ 'เด็ก' ของพวกเขา เนื่องจากแจ็กเก็ตบุนวมได้รับการออกแบบมาสำหรับสภาพอากาศที่หนาวจัดและหนาวจัด เขาจึงรับประกันว่าเสื้อกันหนาวจะไม่แข็งจนตายแม้ว่าจะไม่ได้สวมเสื้อโค้ทตัวนั้นก็ตาม — ไม่จำเป็น และเสื้อโค้ทอื่นๆ ก็ทำงานได้ดีเช่นกันสำหรับการไป โรงเรียน. ก่อนที่จะเลือกเสื้อโค้ทขนห่านราคาแพงโดยเฉพาะ เขาแนะนำว่าควรลองใส่สามัญสำนึกในสมองแทน
จุดยืนของ Suga นั้นชัดเจน — เขาเชื่อว่าการบังคับให้พ่อแม่ของคุณซื้อเสื้อผ้าราคาแพงให้กับคุณทั้ง ๆ ที่พวกเขาไม่สามารถแม้แต่จะหาซื้อได้นั้นเป็นการกระทำที่เนรคุณ กลอนของเขาทื่อและเสียดสี ตามที่เขาพูดนักเรียนพยายามอย่างยิ่งที่จะปรับตัวให้เข้ากับเพื่อน ๆ แม้ว่านั่นหมายถึงการทำให้พ่อแม่ต้องทนทุกข์ทรมานเพราะสิ่งนี้ก็ตาม เขาบอกเป็นนัยว่าการผูกคุณค่าในตัวเองไว้กับสิ่งชั่วคราวอย่างแจ็คเก็ตบุนวมเป็นสาเหตุของความกังวล ชูก้ารู้ทันจิตใจของนักเรียนและเขาใช้สิ่งนั้นเพื่อประโยชน์ของเขา คุณสามารถพูดได้ว่า Suga เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ที่พยายามพูดความรู้สึกบางอย่างกับนักเรียนที่ไล่ตามวัตถุนิยมหรือแม้แต่คิดว่ากลอนของเขาเป็นความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของนักเรียนที่พูด
[นักร้องประสานเสียง] ว้าว ฉันรู้สึกสบายดี ได้ลองเสื้อผ้าสกปรกของคุณ คุณค่อนข้างแตกต่าง ร็อคกิ้ง โรลลิน อวดดี อวดดี ผิด ทำไมคุณทำแบบนี้ คุณบ้าไปแล้ว ที่รัก เสื้อผ้าสกปรกที่จะทำให้จิตใจของคุณเครียด
พรีคอรัสยังคงล้อเลียนหรือเย้ยหยันในเพลง โดยบอกว่าเมื่อพวกเขาลองสวมเสื้อผ้าที่ 'เปื้อน' พวกเขารู้สึกดีมาก — เน้นการประชดประชันและบอกเป็นนัยว่าผู้สวมใส่ควรรู้สึกแย่เมื่อสวมเสื้อผ้าที่หลุดเข้าไป วิธีทางศีลธรรมน้อยลง การประชดประชันมีมากขึ้นโดยความคิดที่ว่าเสื้อผ้าถูกซื้อด้วยเจตนาให้ดูมีระดับ สดและใหม่ แต่พวกเขาถูกมองว่าสกปรก แปดเปื้อนด้วยวิธีการที่ได้มา นักร้องประจบประแจง Spin Breaker โดยบอกพวกเขาว่าเสื้อโค้ททำให้ดูแตกต่างไปจากคนอื่น เย็นกว่าและทันสมัยกว่า แต่ลงท้ายด้วยคำว่า 'ผิด' โดยบอกว่านี่คือสิ่งที่ Spine Breaker คิด แต่ไม่ใช่ความจริงว่าเป็นอย่างไร พวกเขารับรู้โดยผู้อื่น ตอนนี้พวกเขาเปลี่ยนจากน้ำเสียงแดกดันและเย้ยหยันเป็นการหันไปถามผู้ทำลายกระดูกสันหลังโดยตรงแทน กระตุ้นให้พวกเขาไตร่ตรองว่าทำไมพวกเขาถึงทำกระดูกสันหลังหักเพื่อเสื้อผ้า มุมมองของ BTS ที่มีต่อพวกเขาคือพวกเขา 'บ้า' ที่ทำสิ่งนี้ และเชื่อว่าเสื้อผ้าสกปรกที่พวกเขาได้รับจะบีบรัดหัวใจของพวกเขา ในที่สุดความรู้สึกผิดจะกลืนกินพวกเขาและพวกเขาจะรู้สึกเสียใจกับการกระทำของพวกเขา
[Chorus] (La la la la la la la la la) คุณคือผู้ทำลายกระดูกสันหลัง (ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา) เบรกเกอร์กระดูกสันหลังของพ่อแม่คุณ (ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา) สักวันเธอจะต้องเสียใจ (ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา ลา) เบรกเกอร์กระดูกสันหลัง
แม้ว่าจะฟังดูจับใจ แต่ 'la la la' ยังทำให้ฉันนึกถึงการเหน็บแนมแบบเด็กๆ ซึ่งเข้ากันได้ดีกับธีมและเนื้อหาโดยรวมของเพลง เนื่องจาก BTS มักจะเรียกคนอกหักว่า 'หน่อมแน้ม' ในระหว่างลาลาลาพวกเขายอมรับผู้ทำลายกระดูกสันหลังโดยบอกพวกเขาโดยตรงถึงสิ่งที่พวกเขาเป็นด้วยความจริงอันโหดร้าย ไม่เพียงเท่านั้น พวกเขาพูดถึงผู้ปกครองโดยตรงเพื่อกระตุ้นให้เกิดความรู้สึกผิดและสะท้อนว่าการกระทำของพวกเขาที่ได้รับเสื้อโค้ทนั้นส่งผลเสียต่อใคร เมื่อเสื้อผ้าสกปรกบีบรัดหัวใจพวกเขาในที่สุด สักวันหนึ่งในอนาคตพวกเขาจะเสียใจเมื่อมองย้อนกลับไป และตราหน้าพวกเขาว่าทำลายกระดูกสันหลัง 'ไอ้เหี้ย' โดยเฉพาะแสดงความคิดเห็นที่ไม่เห็นด้วยของ BTS ต่อคนหนุ่มสาวเหล่านี้
RM เป็นตัวแทนของผู้ทำลายกระดูกสันหลังในข้อของเขาและเหตุผลในมุมมองนี้ว่าเหตุใดผู้คนจึงหมดหวังที่จะตามกระแส และในระดับหนึ่งก็เห็นอกเห็นใจกับความกังวลเหล่านี้ โดยรวมแล้ว มีความเห็นพ้องต้องกันในเพลงว่าคุณไม่ควรกดดันผู้ปกครองเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งเหล่านี้ แต่ควรได้รับจากการทำงานหนักและด้วยเหตุผลที่ถูกต้อง แต่เขายังเป็นตัวแทนของเสียงของคนที่ Suga พูดถึงในท่อนของเขา . ท่อนนี้มีการเปลี่ยนมุมมอง — เริ่มจาก RM พูดถึงคนหนุ่มสาวที่ Suga แร็พเกี่ยวกับและเปลี่ยนไปปกป้องพวกเขา การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้สังเกตได้จากเนื้อเพลงและน้ำเสียงที่เขาใช้เมื่อพูด
[Verse two, RM] เรียกฉันทำไม ไอ้หนู? ทุกวันนี้พวกคุณดูเหมือนจะมีทุกสิ่งที่คุณต้องการ มันไม่ใช่ที่ของคุณที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับชีวิตของคนอื่น ทำไมคุณเอาแต่พูดคำเปล่าๆ เมื่อฉันบอกว่าฉันจะใช้เงินที่ได้มา?
จากตัวอย่างท่อนอินโทรของเพลง เขาเริ่มท่อนของเขาโดยกล่าวถึงแนวคิดที่ว่าคนรุ่นปัจจุบันมี "ดีกว่า" กว่ารุ่นก่อนๆ คือพวกเขามีสิ่งที่เป็นวัตถุนิยมมากกว่าที่พวกเขาต้องการ แต่แล้วก็พูดต่อโดยเสนอว่าในความเป็นจริงแล้วมันไม่ใช่ใครเลย ธุรกิจของคนอื่นที่ใครบางคนใช้จ่ายเงินหรือเหตุผลของมัน เขาเสริมแนวคิดนี้ว่าคำเหล่านี้ว่างเปล่าและเมื่อมีคนรับเงินก็เป็นทางเลือกของพวกเขาว่าจะใช้จ่ายเงินอย่างไร และถ้านั่นรวมถึงการซื้อบางอย่างเพื่อให้ทันกับกระแส นั่นคือธุรกิจของพวกเขา
[ข้อสอง RM] คุณคือคนบางคนที่จะพึงพอใจก็ต่อเมื่อทำให้ความชอบของคน 50 ล้านคนเหมือนกันเท่านั้น โปรดใช้ชีวิตของคุณเอง ชีวิตของคุณเอง ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะไม่พูดอะไรเลย
บริบทของบรรทัดแรก: 50 ล้านคนคือจำนวนประชากรของเกาหลีใต้โดยประมาณ ณ เวลาที่เพลงนี้ถูกปล่อยออกมา (เครดิต: Doolset ) ดังนั้นเขาจึงบอกว่าพวกเขาจะมีความสุขก็ต่อเมื่อทุกคนในประเทศมีความชอบเหมือนกัน เขาเสนอว่าแทนที่จะสนใจสิ่งที่ทุกคนในประเทศกำลังทำอยู่ ให้สนใจชีวิตและทางเลือกของคุณเอง “ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะไม่พูดอะไรเลย” — ฉันเชื่อว่าที่นี่เขาบอกเป็นนัยว่า เราทุกคนพยายามตามเทรนด์ในบางครั้ง ซื้อของแพงๆ และมี “ของฟุ่มเฟือยเกินความจำเป็น” ดังนั้น การตัดสินว่าคนอื่นใช้เงินไปกับอะไรจึงอาจดูเสแสร้ง บน. ให้คุณเลือกเองและหยุดพูดถึงการตัดสินใจของผู้อื่น
[ข้อสอง RM] ใช่ แจ็คเก็ตบุนวมของฉันแพงมากและน่าเกลียดมาก (แต่ฉันพูด) ฉันแค่อยากจะมีมันมาก ฉันจะทำอย่างไร แม้แต่เพื่อนของฉันที่มาจากครอบครัวที่ยากจนกว่าก็มี (และฉันพูดว่า) ถ้าฉันไม่อยากถูกเหยียดหยาม ฉันก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากซื้อมัน คุณรู้ว่าคนอายุประมาณนี้มักจะเป็นแบบนี้
เป็นที่น่าสังเกตว่า RM เปลี่ยนเสียงของเขาในส่วนนี้ โดยเฉพาะที่ "แต่ฉันพูด" ซึ่งฉันคิดว่าที่นี่เขากำลังพูดถึงคนหนุ่มสาวที่ชูก้าพูดถึงในท่อนของเขาโดยเฉพาะและอาจล้อเลียนพวกเขา เขาเริ่มต้นด้วยการยอมรับว่าแจ็คเก็ตบุนวมราคาแพงที่เขา "ทำให้พ่อแม่ของเขาหัก" นั้นไม่ดึงดูดสายตาและมีราคาแพงโดยไม่จำเป็น เขาทราบข้อเท็จจริงทั้งสองข้อนี้จึงยอมรับว่าเรื่องราคาเป็นเรื่องใหญ่และยอมรับว่าเหตุผลที่อยากได้ของนั้นไม่ใช่เพื่อแฟชั่นแต่เพื่อบ่งบอกสถานะและรักษากระแสนิยมโดยเฉพาะ ที่นี่เสียงของเขาเปลี่ยนไปและเขาอธิบายต่อไปว่าทำไมแม้จะรู้เรื่องเหล่านี้ แต่เขาก็ยังขอมันอยู่ดี เขาบอกว่า “แม้แต่เพื่อนของเขาที่มาจากครอบครัวที่ยากจนก็มี” ซึ่งหมายความว่าถ้าเขาถูกมองว่าไม่มีมัน เขาจะดูเหมือน "ยากจนกว่าพวกเขาด้วยซ้ำ" เป็นการตอกย้ำว่าการได้รับเสื้อคลุมนี้จะรักษา 'สถานะ' ของเขาและเน้นความมั่งคั่ง เขายังคงยอมรับต่อไปว่าหากเขาไม่มีไอเท็มอินเทรนด์ เขาจะถูกเหยียดหยามและอาจถูกกลั่นแกล้งจากความไม่มีทรัพย์สมบัติที่ 'เห็นได้ชัด' ของเขา ดังนั้นจึงให้เหตุผลว่า 'ไม่มีทางเลือก' บรรทัดนี้เน้นย้ำว่าแม้คนหนุ่มสาวจะตระหนักถึงค่าใช้จ่ายและความเครียดในการได้มาซึ่งมัน แรงกดดันให้ 'พอดีตัว' และไม่ต้องทนรับการปฏิบัติที่หยาบคายจากเพื่อน ๆ เกินกว่าความรู้สึกผิดในการขอ ดังนั้นพวกเขาจึงซื้อเสื้อโค้ท (หรือสินค้าที่กำลังเป็นที่นิยมอะไรก็ตาม ) โดยไม่คำนึงถึง. พวกเขาให้เหตุผลกับสิ่งนี้ด้วยมุมมองที่เบิกบานใจของ “นี่คือสิ่งที่ผู้คนเป็น” ดังที่ RM พูดถึงในเนื้อเพลงของเขาที่นี่ ไม่ว่ามันจะถูกหรือผิดก็ตาม เขายังคงยอมรับต่อไปว่าหากเขาไม่มีไอเท็มอินเทรนด์ เขาจะถูกเหยียดหยามและอาจถูกกลั่นแกล้งจากความไม่มีทรัพย์สมบัติที่ 'เห็นได้ชัด' ของเขา ดังนั้นจึงให้เหตุผลว่า 'ไม่มีทางเลือก' บรรทัดนี้เน้นย้ำว่าแม้คนหนุ่มสาวจะตระหนักถึงค่าใช้จ่ายและความเครียดในการได้มาซึ่งมัน แรงกดดันให้ 'พอดีตัว' และไม่ต้องทนรับการปฏิบัติที่หยาบคายจากเพื่อน ๆ เกินกว่าความรู้สึกผิดในการขอ ดังนั้นพวกเขาจึงซื้อเสื้อโค้ท (หรือสินค้าที่กำลังเป็นที่นิยมอะไรก็ตาม ) โดยไม่คำนึงถึง. พวกเขาให้เหตุผลกับสิ่งนี้ด้วยมุมมองที่เบิกบานใจของ “นี่คือสิ่งที่ผู้คนเป็น” ดังที่ RM พูดถึงในเนื้อเพลงของเขาที่นี่ ไม่ว่ามันจะถูกหรือผิดก็ตาม เขายังคงยอมรับต่อไปว่าหากเขาไม่มีไอเท็มอินเทรนด์ เขาจะถูกเหยียดหยามและอาจถูกกลั่นแกล้งจากความไม่มีทรัพย์สมบัติที่ 'เห็นได้ชัด' ของเขา ดังนั้นจึงให้เหตุผลว่า 'ไม่มีทางเลือก' บรรทัดนี้เน้นย้ำว่าแม้คนหนุ่มสาวจะตระหนักถึงค่าใช้จ่ายและความเครียดในการได้มาซึ่งมัน แรงกดดันให้ 'พอดีตัว' และไม่ต้องทนรับการปฏิบัติที่หยาบคายจากเพื่อน ๆ เกินกว่าความรู้สึกผิดในการขอ ดังนั้นพวกเขาจึงซื้อเสื้อโค้ท (หรือสินค้าที่กำลังเป็นที่นิยมอะไรก็ตาม ) โดยไม่คำนึงถึง. พวกเขาให้เหตุผลกับสิ่งนี้ด้วยมุมมองที่เบิกบานใจของ “นี่คือสิ่งที่ผู้คนเป็น” ดังที่ RM พูดถึงในเนื้อเพลงของเขาที่นี่ ไม่ว่ามันจะถูกหรือผิดก็ตาม บรรทัดนี้เน้นย้ำว่าแม้คนหนุ่มสาวจะตระหนักถึงค่าใช้จ่ายและความเครียดในการได้มาซึ่งมัน แรงกดดันให้ 'พอดีตัว' และไม่ต้องทนรับการปฏิบัติที่หยาบคายจากเพื่อน ๆ เกินกว่าความรู้สึกผิดในการขอ ดังนั้นพวกเขาจึงซื้อเสื้อโค้ท (หรือสินค้าที่กำลังเป็นที่นิยมอะไรก็ตาม ) โดยไม่คำนึงถึง. พวกเขาให้เหตุผลกับสิ่งนี้ด้วยมุมมองที่เบิกบานใจของ “นี่คือสิ่งที่ผู้คนเป็น” ดังที่ RM พูดถึงในเนื้อเพลงของเขาที่นี่ ไม่ว่ามันจะถูกหรือผิดก็ตาม บรรทัดนี้เน้นย้ำว่าแม้คนหนุ่มสาวจะตระหนักถึงค่าใช้จ่ายและความเครียดในการได้มาซึ่งมัน แรงกดดันให้ 'พอดีตัว' และไม่ต้องทนรับการปฏิบัติที่หยาบคายจากเพื่อน ๆ เกินกว่าความรู้สึกผิดในการขอ ดังนั้นพวกเขาจึงซื้อเสื้อโค้ท (หรือสินค้าที่กำลังเป็นที่นิยมอะไรก็ตาม ) โดยไม่คำนึงถึง. พวกเขาให้เหตุผลกับสิ่งนี้ด้วยมุมมองที่เบิกบานใจของ “นี่คือสิ่งที่ผู้คนเป็น” ดังที่ RM พูดถึงในเนื้อเพลงของเขาที่นี่ ไม่ว่ามันจะถูกหรือผิดก็ตาม
[Verse two, RM] ใช่ ฉันไม่รู้ ใช่ ฉันเป็นคนบ้า ไม่ใช่ ไม่ใช่ ไม่ใช่? ฉันรู้ว่ามันไม่ถูก แต่พวกเขาได้ mojos แต่ฉันทำในสิ่งที่ฉันต้องทำ ฉันไม่หักอกพ่อแม่ของฉันหรอก คนทำลายที่แท้จริงคือคุณที่โตแล้ว แต่นั่งเฉย ๆ อยู่ในห้อง
วิทยากรอธิบายว่าพวกเขาเองก็ไม่รู้ว่าทำไมพวกเขาถึงเลือกซื้อมัน ใช่ว่ามันอาจจะ “บ้า” (บ้า) หรือไร้สาระที่ใช้จ่ายมากด้วยเหตุผลเหล่านี้ แต่นั่น (ไม่-ไม่) ผิดหรือเปล่า? บรรทัดต่อไปนี้สามารถอ่านได้สองวิธี ประการแรก พวกเขากล่าวว่าการซื้อที่พวกเขาได้รับและได้รับเงินของตัวเอง ดังนั้นจึงไม่ทำให้กระดูกสันหลังของพ่อแม่หัก แต่แทนที่จะ "ทำในสิ่งที่ต้องทำ" เพื่อให้ได้มาด้วยตัวเอง อย่างไรก็ตาม บรรทัดนี้อาจตีความได้ว่า “ทำในสิ่งที่ต้องทำ” คือพวกเขาต้องตามกระแสและจึงต้องซื้อของนั้น แทนที่จะทำสิ่งที่จำเป็นเพื่อให้ได้มาซึ่งเงินอย่างมีจริยธรรม หากเป็นกรณีหลัง เนื้อเพลง “ฉันไม่หักอกพ่อแม่” อาจเป็นการปฏิเสธและเป็นการตอบโต้เนื่องจากความรู้สึกผิด มากกว่าที่เด็กจะพูดว่าพวกเขาได้มาจากความพยายามของพวกเขาเอง คนทำลายกระดูกสันหลังเปลี่ยนการเล่าเรื่องและอ้างว่าเป็น [คุณ] ที่เป็นคนทำลายกระดูกสันหลังแทน พวกเขาอ้างว่า [คุณ] “โตแล้ว แต่ยังนั่งเฉย ๆ อยู่ในห้องของคุณ” นี่อาจตีความได้ว่าพวกเขาโตแล้วแต่ยังไม่ทำงานหนักเพื่อสิ่งที่ตนทำ แต่ยังตัดสินคนอื่นที่ขอสิ่งต่างๆ มากกว่าทำงานเพื่อสิ่งนั้น
[พรีคอรัสซ้ำ]
[ข้อสาม เจโฮป] คุณก็ใส่เสื้อผ้าสกปรกเหมือนกัน ฉันก็ใส่เสื้อผ้าสกปรกเหมือนกัน ใครๆ ก็คงเคยประสบกับมัน คุณใส่มันแล้วออกไปเดินถนน ไหล่ของคุณยกกำลังสอง ทุกคนดูตัวเล็กกว่าฉันเหมือนกัลลิเวอร์
เจโฮปเปิดท่อนของเขาโดยดูเนื้อเพลงจากพรีคอรัสเกี่ยวกับเสื้อผ้าที่ 'สกปรก' เนื่องจากธรรมชาติที่ได้มา ในขณะที่ Suga และ RM มีท่าทีเป็นปฏิปักษ์กัน J-Hope ดูเหมือนจะมีจุดยืนที่เป็นกลางมากกว่าในขณะเดียวกันก็แบ่งปันความคิดของเขาที่ด้านข้างด้วย เขาบอกเป็นนัยว่าเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมของเราที่จะตามเทรนด์ ดังนั้นบางทีเราควรทำความเข้าใจให้มากกว่านี้ เพราะทั้งคุณ (ผู้ฟังหรือผู้ทำลายกระดูกสันหลัง) และตัวเขาเองก็สวม 'เสื้อผ้าที่สกปรก' เพราะฉะนั้นถ้าใส่กันหมดก็วิจารณ์กันไม่ได้ เขาบอกว่าทุกคนเคยประสบกับปรากฏการณ์นี้ — การซื้อเสื้อผ้านำสมัยหรือราคาแพง การไปในที่สาธารณะด้วยความรู้สึกตื่นเต้นหรือภาคภูมิใจ ซึ่งทำให้ไหล่ของคุณยกขึ้นอย่างมั่นใจ ที่นี่เขารับทราบถึงข้อดีของการซื้อสินค้าอินเทรนด์ มันสามารถทำให้คุณรู้สึกมั่นใจในตัวเอง ข้อเสียของสิ่งนี้ที่เขาพูดถึงคือทุกคน 'ดูตัวเล็กกว่าเขา' อาจบ่งบอกว่าพวกเขารู้สึกด้อยกว่าเพราะไม่มีของราคาแพง เขาเปรียบเทียบตัวเองกับตัวละครของ Gulliver's Travels ในเนื้อเพลงนี้เพื่อเน้นพลวัตของพลังในรูปแบบภาพและกายภาพ เรื่องราวเกี่ยวกับนักเดินทางที่กลายเป็นเรืออัปปางบนเกาะที่มีผู้คนเล็กๆ สูงประมาณ 6 นิ้ว ซึ่งตอกย้ำความแตกต่างอย่างมากระหว่างเขากับคนอื่นๆ บนท้องถนน
[ข้อสาม เจโฮป] ฉันเข้าใจคุณ ไม่ว่าคุณจะใส่เสื้อผ้าแบบไหน แต่คุณก็เอาแต่ใจเกินไป คุณจะมีอาการอาหารไม่ย่อยและเสียใจ คุณวางท่าไปเรื่อย ๆ แต่มองข้ามความรู้สึกของพ่อแม่ไป ใช่ ฉันจะไม่ห้ามคุณ ตอนนี้ได้เวลาตัดสินใจแล้ว
เขาเห็นอกเห็นใจคนที่ทุบกระดูกสันหลังโดยบอกว่าเขาเข้าใจเหตุผลของพวกเขาว่าทำไมพวกเขาถึงหักหลังเพราะเสื้อผ้า เพราะเขาอาจเป็นคนที่เคยประสบมาด้วยซ้ำ แต่จากมุมมองของเขา เขาเห็นว่าพวกเขาทำเกินไปและนิสัยเสียเกินไป — มี ความแตกต่างระหว่างการซื้อที่น่าภาคภูมิใจกับความรู้สึกได้รับสิทธิ์ ในขณะที่ยังคงความลื่นไหลผ่านโครงร่างสัมผัสที่จับใจในบรรทัดต่อไปนี้ เขาบอกว่าพวกเขาจะ 'อาหารไม่ย่อย' และเสียใจกับการซื้อ ซึ่งน่าจะหมายความว่าความรู้สึกผิดจะทำให้พวกเขารู้สึกแย่ไม่เพียงแค่ทางอารมณ์เท่านั้น แต่ทางร่างกายในอกหรือท้องด้วย เขาบอกว่าตอนนี้พวกเขามุ่งความสนใจไปที่กระแสนิยมและรูปลักษณ์ทางสังคม โดยไม่สนใจผลเสียที่จะเกิดกับพ่อแม่และความรู้สึกที่พวกเขาต้องรู้สึก และให้กำลังใจพวกเขาด้วยการปลุก
นักร้องนำและนักร้องประสานเสียงร้องเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่เพลงจะจบลง
งานชิ้นนี้เขียนขึ้นโดยได้รับการสนับสนุนจาก @/bangwoolthreads (บน twitter) ระหว่างท่อนของ Suga
- คำ แปลจากDoolsetbangtan





































![รายการที่เชื่อมโยงคืออะไร? [ส่วนที่ 1]](https://post.nghiatu.com/assets/images/m/max/724/1*Xokk6XOjWyIGCBujkJsCzQ.jpeg)