Arbitralna kolejność argumentów typu xparse e (ozdoby)?
Czy mogę używać argumentów typu e-xparse, aby przedefiniować sposób działania indeksów dolnych i górnych dla polecenia (np. Spraw, aby \ mybeta umieściło wszystkie pod / super skrypty w parenach)? Spróbowałem zdefiniować
\NewDocumentCommand{\mybeta}{e_e^}{\beta_{(#1)}^{(#2)}}
Wydaje się, że działa dobrze, jeśli ustawię je w kolejności, w jakiej argumenty są określone, ale nie podczas próby
\mybeta^{n}_{s}
gdzie otrzymuję ostrzeżenie o podwójnym indeksie dolnym, kiedy chcę $\beta^{(n)}_{(s)}$
Domyślam się, że być może muszę użyć e {_ ^} jako specyfikacji argumentu, ale jeśli to zrobię, jak rozróżnić argumenty _ i ^ lub je odzyskać? A może jest inny / lepszy sposób, w jaki powinienem się do tego zabrać i całkowicie źle zrozumiałem ozdoby?
Odpowiedzi
Rozwiązaniem jest, zgodnie z przewidywaniami, użycie e{_^}w specyfikacji argumentu. Kolejność zdobień nie ma znaczenia. I tak, to niesamowite, że działa!
Najwyraźniej (dzięki @LateXeraXeTal) po prostu używasz
\NewDocumentCommand{\mybeta}{e{_^}}{\beta_{(#1)}^{(#2)}}
Przyznaję, jestem trochę zdezorientowany, dlaczego nie używasz do tego wielu specyfikatorów typu e-argumentów. Czy kiedykolwiek można by użyć wielu argumentów typu e?