Ładunki Shaped Wind

Aug 26 2020

Mam postać, która potrafi tworzyć kule na sprężone powietrze. Gdybyś miał stworzyć zwykłą kulę sprężonego powietrza, rozszerzałaby się ona jednakowo we wszystkich kierunkach z prędkością i siłą zależną od tego, jak sprężone zostało powietrze. Chociaż z pewnością może to być przydatne w odpowiednich okolicznościach, o wiele bardziej przydatne jest skupienie wybuchu powietrza w określonym kierunku. Oto ograniczenia:

  • Jeśli chodzi o tworzenie powietrza, oznacza to, że ma on zdolność tworzenia dowolnej struktury molekularnej, która jest gazem w temperaturze pokojowej i powstaje w temperaturze pokojowej - choć pamiętaj, że im bardziej nienaturalny jest gaz, tym trudniej jest mu stworzyć . Tlen jest drobny, sześciofluorek siarki można wytworzyć tylko w ograniczonych ilościach.
  • Postać używa magicznej zdolności do tworzenia powietrza w wybranej przez siebie sześciocalowej sferze. Kula jest tworzona na wysokości klatki piersiowej około stopy przed nim. Może wybrać, gdzie do kuli zostanie dodane powietrze - na przykład może dodać dodatkowy tlen po lewej stronie i azot po prawej, jeśli tak zdecyduje.
  • Nie może niszczyć powietrza ani go poruszać - jego zdolność ogranicza się do jego tworzenia. Nie może na przykład mieć jednej strony kuli jako próżni ani zrobić nic z normalnym powietrzem atmosferycznym, które jest już w kuli.

Biorąc pod uwagę te ograniczenia, pomyślałem, że możliwe jest stworzenie czegoś przypominającego `` kształtowany ładunek wiatru '' - podczas tworzenia kuli postać używa silnie skompresowanej kulki lżejszego powietrza, otoczonej nie tak skompresowaną powłoką cięższego powietrza który służy do tłumienia rozszerzającego się lżejszego powietrza i skupiania podmuchu w jednym kierunku.

Tych trzech ograniczeń nie można przekroczyć, chociaż jeśli można to zrobić tylko przy użyciu dużych ilości rzadkich gazów, to tak właśnie jest. Narzędzia (np. Faksymile pistoletu) są niedozwolone, celem jest zrobienie tego wyłącznie za pomocą wytworzonego wiatru. Tak więc pytanie brzmi: jakie są optymalne gazy do wykorzystania dla tak ukształtowanego ładunku wiatru i jak skuteczne to będzie?

Jest ciężko nauka tag stosuje się do pytania, bo chcę bardzo konkretne gazy.

Odpowiedzi

3 Ash Aug 27 2020 at 00:14

Myślę, że istnieje 5 efektów, które zostały tutaj przeoczone.

Po pierwsze, oczywiste zastosowania; Cokolwiek może zrobić kanon azotowy, może to zrobić lepiej, ponieważ jego maksymalne ciśnienie wydaje się nieograniczone w pytaniu, a kulę można łatwo umieścić w pobliżu lub w rzeczach, aby wzmocnić kierunkowe skupienie (nie możemy używać innych gazów do budowy stożek, ponieważ będą się mieszać). Do startu wystarczy mała dziura w ziemi. Kanony azotowe są używane w efektach specjalnych do przewracania samochodów lub uruchamiania autobusów nad mostami. Zamierzam tylko odpowiedzieć na tę sekcję, mówiąc „Kup zestaw pogromców mitów i zobacz, jak wypuszczają rzeczy za pomocą kanonu azotowego”. myślę, że są bardziej interesujące przypadki użycia:

Fala ciśnieniowa może być bronią dźwiękową

Zwiększ ciśnienie wystarczająco duże, zwolnij je nagle, a ogłuszysz wszystkich w strefie wybuchu bez ochrony słuchu. Ekstremalne skutki mogą spowodować trwałe uszkodzenie słuchu, utratę przytomności lub śmierć. Wypełnij go powietrzem, zmierz się z wrogiem, ogień, pękną im błony bębenkowe.

Gazy zmieniają temperaturę podczas rozszerzania

Sprawdź https://en.m.wikipedia.org/wiki/Joule%E2%80%93Thomson_effect.

Gazy powstają w temperaturze pokojowej tak, ale jak tylko opadnie osłona, to się zmieni.

Wodór nagrzewa się po rozprężeniu pod wysokim ciśnieniem w temperaturze pokojowej, tlen i azot schładzają się po rozprężeniu z wysokiego ciśnienia w temperaturze pokojowej. Daje to twojej postaci możliwość ogrzewania lub chłodzenia wszystkiego. Przestrzeganie zasad dotyczących temperatury.

Wodór zapala się samoczynnie w temperaturze około 550 stopni C, więc uważam (tutaj można go poprawić) wystarczająco dużo wodoru wciśniętego w tę kulę w temperaturze pokojowej rozszerzałby się i ogrzewał dalej i dalej, aż osiągnął samozapłon i zamienił się w ogromną kulę ognia, gdy tarcza jest porzucone.

Możliwa jest doskonała stechiometria.

Możesz tworzyć mieszanki gazów, więc 2 części wodoru, 1 część tlenu, idealnie wymieszane i zapakowane do szalonych poziomów ciśnienia, to https://en.m.wikipedia.org/wiki/Oxyhydrogenbomba. Ten samozapala się przy około 550 stopniach i nagrzewa się samoczynnie, gdy tarcza zostanie upuszczona tak samo jak normalny wodór.

Pali się w temperaturze 2800 stopni C.

Możesz również połączyć to z małym otworem skierowanym do przodu w pojemniku, aby użyć go jako miotacza ognia / palnika.

Możesz zadzierać z pogodą.

Możliwość wytworzenia dużej ilości powietrza w temperaturze 25 stopni (temperatura pokojowa) może tworzyć lub niszczyć cechy pogodowe. Przynajmniej ciepłe, wilgotne powietrze na poziomie morza, które nagle zostało wypchnięte w górę przez rozszerzającą się kulę powietrza? Natychmiastowa pionowa chmura z wilgocią przemieszczającą się w górę w warunkach mrozu. To burza z piorunami.

Myślę, że można by stworzyć huragan z kilkoma dobrze rozmieszczonymi frontami ciśnienia.

I dlaczego nie podkręcić ciśnienia do końca?

Najwyraźniej nie ma ograniczeń co do ciśnienia - tylko im bardziej powszechny jest gaz, tym więcej można wytworzyć.

Czy możemy uzyskać wystarczającą ilość azotu lub tlenu upakowaną w sześciocalową kulę, aby stworzyć czarną dziurę?

Na początku pomyślałem „wystarczy, aby stworzyć ciecz - za dużo”, ale czytając ponownie pytanie, odnoszę wrażenie, że zmusza to substancję do istnienia w postaci gazu w temperaturze pokojowej, niezależnie od gęstości.

1 ITAlex Aug 27 2020 at 19:18

To nie jest możliwe.

Przynajmniej nie z przewidzianymi ograniczeniami. Dysponując jedynie zdolnością do tworzenia źródeł sprężonych gazów, straciliśmy zdolność większości nauki do pomocy w pełnym modelowaniu efektów. Każdy mechanizm powstrzymujący pozwoliłby temu działać jako spontanicznie utworzona strefa wysokiego ciśnienia z izolacją, tak jak każda inna sprężarka powietrza, którą prawdopodobnie możemy znaleźć w badaniach nad dekompresją.

Dodatkowo, ponieważ gazy próbują wypełnić pojemnik, w którym się znajdują, i przestrzegają praw dotyczących gazów . Ważnym tutaj jest „pęd i energia są przekazywane, a nie tracone podczas zderzeń”. Cięższe gazy pochłoną więcej energii do poruszania się i będą mniej podatne na przekazywanie energii, ale ekspansja będzie nadal występować. „Gazy rozszerzają się samoistnie, wypełniając dowolny pojemnik” oznacza, że ​​bez pojemnika blokującego rozszerzanie się lub pochłaniającego energię kierunkową nie możemy kierować ognia.

Jeśli jednak zamiast tylko tworzyć gazy w zadanym punkcie, możemy dodać do tego pęd kierunkowy. Oznacza to, że ogólnie gazy będą miały tendencję do rozszerzania się w kierunku pędu z powodu utrzymywania przenoszonej energii.

Salami-tsunami Aug 26 2020 at 21:54

Jak wskazano w komentarzach, gazy będą się mieszać. Ta odpowiedź zakłada, że ​​wszystkie gazy są umieszczane natychmiast po uwolnieniu. Nie byłbyś w stanie w pełni przefiltrować powietrza, głównie dlatego, że nie byłoby możliwe pełne ukształtowanie powietrza wewnątrz, co prowadzi do obszaru, w którym powietrze wypływa szybciej i wolniej. Jeśli chodzi o surowe pierwiastki, szybkie wyszukiwanie w Google stwierdza, że ​​sześciofluorek wolframu, chociaż jest dość złożonym związkiem chemicznym, jest jednym z najbardziej gęstych obecnie znanych gazów. Najlepiej będzie działać jako Twoja „Tarcza”, ale popraw mnie, jeśli się mylę. Nie specjalizuję się w tym temacie. Zdrowy rozsądek mówi, że chcesz, aby niewiarygodnie lekki gaz, taki jak wodór lub hel, działał jako ładunek ładunku wiatru.

Inną rzeczą, jaką odkryłem, jest to, że byłoby możliwe wykonanie gazowej „kuli” przy użyciu ksenonu, fluoru i wodoru. Zrobiłbyś gęstą zewnętrzną powłokę z ksenonu, radonu lub innego gazu obojętnego, miałby wtórną powłokę wodorową, rdzeń fluorowy i gęstą kieszeń niereaktywną (lub wysoce reaktywną, naprawdę nie wiem, jak to jest) tylko szalona teoria) gaz działający jako „pocisk” broni.

Proszę, nie wahaj się mnie poprawić w żadnej z tych kwestii. Nie mam tak dużego doświadczenia, dlatego nie należy mi ufać jako główny autorytet w dziedzinie obciążeń wiatrowych.