Pochodzenie »animabus illis«

Question

W ofiarowaniu mszy żałobnej pojawia się wyrażenie „ tu suscipe pro animabus illis quarum hodie memoriam facimus ”. Rozumiem, że * animabus jest używany zamiast animis , ponieważ ta ostatnia może być formą animus tak samo jak anima , a dwuznaczność znaczenia była uważana za niedopuszczalną w takim miejscu jak to.

Czy są jakieś inne miejsca, w których występuje forma * animabus ? Czy można wskazać na najwcześniejsze takie wystąpienie i „wynalazcę” tej gramatycznej innowacji?

Answer 1

... ABUS celownik / ablative mnoga jest rzadką cechą pierwszej deklinacji, które mogą w wyjątkowych przypadkach sięgają przynajmniej do klasycznej łacinie. Na przykład znajdziesz powiedzenie Cycerona ( Pro C. Rabirio perduellionis reo ):

ab Iove Optimo Maximo ceterisque dis deabusque immortalibus [...] pacem ac veniam peto

Najwyraźniej w tym przypadku Cyceron używa formularza, aby wyraźnie przywołać boginie i nie mógł dobrze powiedzieć dis disque . (Mógł powiedzieć dis utrius sexus lub coś w tym stylu, ale jak to brzmi?)

Tak więc średniowieczni autorzy chrześcijańscy prawdopodobnie nie wymyślili tej formy z powietrza, ale przyjęli rzadką formę i zastosowali ją do wielu nowych słów. Inne formy to famulabus (na przykład w Oratio pro his, qui in coemeterio requiescunt ) i monachabus . Chociaż ma sens wyraźne wspomnienie o kobietach (kto by pomyślał, że średniowieczni chrześcijanie byli pionierami języka uwzględniającego płeć?), Tego samego nie można powiedzieć o ecclesiabus , villabus i innych formach, które również można znaleźć.