Yol

Şiir

Gözler yol boyunca sonsuz hiçliğe baktığında ruhun içinden ne geçiyor ? Pustan
dolayı pek görünmeyen bir yol: Güne kasvetli bir hava katan…

Sonsuz yolu kat etmek için uzun bir bekleyiş,
Umutla birleşen Sıkıntı zihne hükmediyor… İlki
gazabıyla dehşete düşürse de,
Umut bulmak için elinden gelenin en iyisini yapıyor!

Bulanık şüphe havasına avans;
Tereddüt ve korku
içinde boğulma... Ruhta anlaşılmaz bir duygu öne çıkıyor- Onca
yıpranmanın ardından hala atıyor kalp!

Gidilecek yerin düşünceleri ruhu zorluyor,
Dağınık ışık gölgeleri gökyüzünü kaplıyor
Tereddütlü kalplerde, ağır bir bedel
ödeyerek Önceki uçma hayallerini paramparça ediyor…

Sisin içinde pedal çevirmek,
Hala uydurma maviye bakmak,
Hayatı değiştirecek bir dönüş beklemek ,
Ama henüz tek bir ipucu bile taşımamak…

Parıldayan düşler sağanağı var
Bu yolun sonunda gelişi bekliyor...
Bu eve dönüş zor görünebilir:
Ama yıldızların gösterdiği yol çok canlı!

Bu küflü yolculukta karanlığın üstesinden gelmek
Sonsuzluk için sürekli bir arayış tutar!
Saklanacak çok yer var…
Hayat orada, kıvrımlarında gizli.

Bu kasvetli şiir, hayatta karşılaşılan koşulların biraz şifreli bir taslağıdır. Varlığımızı sisli bir yola ve bu yolda ilerlemek için nasıl biraz iyimserlik beslememiz gerektiğine benzetiyor.