Zrozumieć numpy.where

Oct 19 2020

Chcę uzyskać pierwszy indeks elementu tablicy numpy, który jest większy niż określony element tej samej tablicy. Próbowałem śledzić:

>>> Q5=[[1,2,3],[4,5,6]]
>>> Q5 = np.array(Q5)
>>> Q5[0][Q5>Q5[0,0]]
array([2, 3])
>>> np.where(Q5[0]>Q5[0,0])
(array([1, 2], dtype=int32),)
>>> np.where(Q5[0]>Q5[0,0])[0][0]
1

Q1. Czy powyższy sposób na uzyskanie pierwszego indeksu elementu w Q5[0]większym niż Q5[0,0]?

Bardziej interesuje mnie np.where(Q5[0]>Q5[0,0])zwracanie krotki (array([1, 2], dtype=int32),)i wymaganie ode mnie podwójnego indeksowania [0][0]na końcu np.where(Q5[0]>Q5[0,0])[0][0].

Q2. Dlaczego ta zwrotna krotka, ale poniżej zwraca właściwą tablicę numpy?

>>> np.where(Q5[0]>Q5[0,0],Q5[0],-1)
array([-1,  2,  3])

Aby móc bezpośrednio indeksować:

>>> np.where(Q5[0]>Q5[0,0],Q5[0],-1)[1]
2

Odpowiedzi

hpaulj Oct 19 2020 at 21:42
In [58]: A = np.arange(1,10).reshape(3,3)
In [59]: A.shape
Out[59]: (3, 3)
In [60]: A
Out[60]: 
array([[1, 2, 3],
       [4, 5, 6],
       [7, 8, 9]])

np.wheretylko warunek jest naprawdę np.nonzero.

Wygeneruj tablicę logiczną:

In [63]: A==6
Out[63]: 
array([[False, False, False],
       [False, False,  True],
       [False, False, False]])

Dowiedz się, gdzie to prawda:

In [64]: np.nonzero(A==6)
Out[64]: (array([1]), array([2]))

Wynikiem jest krotka, jeden element na wymiar warunku. Każdy element jest tablicą indeksującą, razem definiują lokalizację Prawdy (-ów)

Kolejny test z kilkoma True

In [65]: (A%3)==1
Out[65]: 
array([[ True, False, False],
       [ True, False, False],
       [ True, False, False]])
In [66]: np.nonzero((A%3)==1)
Out[66]: (array([0, 1, 2]), array([0, 0, 0]))

Używanie krotki do indeksowania oryginalnej tablicy:

In [67]: A[np.nonzero((A%3)==1)]
Out[67]: array([1, 4, 7])

Użycie argumentu 3 wheredo utworzenia nowej tablicy z kombinacją wartości z AiA+10

In [68]: np.where((A%3)==1,A+10, A)
Out[68]: 
array([[11,  2,  3],
       [14,  5,  6],
       [17,  8,  9]])

Jeśli warunek ma wiele wartości Prawda, nonzeronie jest narzędziem testowym do znajdowania „pierwszego”, ponieważ koniecznie znajduje wszystkie.

Niezerową krotkę można przekształcić w tablicę 2d z rozszerzeniem transpose. W rzeczywistości może być łatwiej uzyskać „pierwszy” z tej tablicy:

In [73]: np.argwhere((A%3)==1)
Out[73]: 
array([[0, 0],
       [1, 0],
       [2, 0]])

Szukasz w tablicy 1d, wiersz A:

In [77]: A[0]>A[0,0]
Out[77]: array([False,  True,  True])
In [78]: np.nonzero(A[0]>A[0,0])
Out[78]: (array([1, 2]),)            # 1 element tuple
In [79]: np.argwhere(A[0]>A[0,0])
Out[79]: 
array([[1],
       [2]])
In [81]: np.where(A[0]>A[0,0], 100, 0)     # 3 argument where
Out[81]: array([  0, 100, 100])

Więc niezależnie od tego, czy szukasz tablicy 1d, czy 2d (lub 3 lub 4), nonzerozwraca krotkę z jednym elementem tablicy na wymiar. W ten sposób zawsze można go użyć do indeksowania tablicy o podobnym rozmiarze. Krotka 1d może wyglądać na zbędną, ale jest zgodna z wynikami innych wymiarów.

Kiedy próbujesz zrozumieć takie operacje, przeczytaj uważnie dokumentację i przyjrzyj się poszczególnym krokom. Tutaj patrzę na macierz warunkową, nonzerowynik i jej różne zastosowania.

AsafH Oct 19 2020 at 22:05

numpy.where () działa jak pętla for z if.

numpy.where(condition, values, new_value)

stan - tak jak warunki.
wartości - wartości do iteracji po
nowej_wartości - jeśli warunek jest prawdziwy dla wartości , zmieni się na nową_wartość


Jeśli chcielibyśmy napisać to dla 1-wymiarowej tablicy, powinno to wyglądać mniej więcej tak:
[xv if c else yv 
for c, xv, yv in zip(condition, x, y)]

Przykład:

>>> a = np.arange(10)
>>> a
array([0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9])
>>> np.where(a < 5, a, 10*a)
array([ 0,  1,  2,  3,  4, 50, 60, 70, 80, 90])

Najpierw tworzymy tablicę z liczbami od 0 do 9 (0, 1, 2 ... 7, 8, 9),
a następnie sprawdzamy wszystkie wartości w tablicy, które są większe od 5 i mnożymy ich wartość przez 10.
Więc teraz wszystkie wartości w tablicy, które są mniejsze niż 5, pozostały takie same, a wszystkie wartości, które są większe, pomnożone przez 10

wwii Oct 19 2020 at 21:41

Używanie argmaxz tablicą boolowską daje indeks pierwszej wartości True.

In [54]: q
Out[54]: 
array([[1, 2, 3],
       [4, 5, 6]])

In [55]: q > q[0,0]
Out[55]: 
array([[False,  True,  True],
       [ True,  True,  True]], dtype=bool)

argmax może przyjąć argument osi / wymiaru.

In [56]: np.argmax(q > q[0,0], 0)
Out[56]: array([1, 0, 0], dtype=int64)

Oznacza to, że pierwsza prawda to indeks jeden dla kolumny zero i indeks zero dla kolumn pierwszej i drugiej.

In [57]: np.argmax(q > q[0,0], 1)
Out[57]: array([1, 0], dtype=int64)

Oznacza to, że pierwsza prawda to indeks jeden dla wiersza zerowego i indeks zero dla wiersza pierwszego.


Q1. Czy powyższy prawidłowy sposób uzyskania pierwszego indeksu elementu w Q5 [0] jest większy niż Q5 [0,0]?

Nie, użyłbym argmaxz 1jako axisargument, a następnie wybierz pierwszy element z tego wyniku.

Q2. Dlaczego ta zwrotna krotka

Powiedziałeś mu, aby -1zwracał wartości False i zwracał Q5[0]elementy dla wartości True.

Q2 ... ale poniżej zwraca właściwą tablicę numpy?

Masz szczęście i wybrałeś właściwy indeks.