şiir zor

Nov 29 2022
Şiir zordur Anlatabileceğin her gün değil Yıldızların, ayın ve çiçeklerin güzelliği Her gün çarpışan, yanıp milyonlarca yıldız varken Ay'da şehir kadar büyük kraterler varken Ve yaşama özünü yitiren çiçekler Saplarında belirsizliği tutan En ufak bir yağmura düşen ve rüzgarlar Şiir zor, deniz güzel değil Yıllarca tuz taşıyıp, Plastik kustu, midesi bulandı Bilmiyorum artık neyi romantikleştireyim, Aşkı hangi yöne arayayım El bu kadarını tutarken Gerisi sonunda damlıyor Ne Şiirimi okuduğunda sana pembe lalelerden oluşan bir bahçede yol göstermesini mi bekliyordun yoksa sana ahırı ve sakin mavi gökyüzünü göstermeyi mi? kayıp,Dönüşürken inciteceğim bir sineği, Olmaya can attığım kelebeğe, gerekirse öldür beni, şiirim sana otopsimi anlatacak Gözümden kan akıyor Su geçirmez kanatlı eyelinerim bozulmadan duruyor Duygularımı yansıtan ayna paramparça Topluyor, yapıştırıyor, gülümsüyorum çatlaklardan Ama şiirim yine de dünyanın en tatlı balından söz ederdi.Gözlerimden kan aktığında Su geçirmez kanatlı eyelinerım bozulmadan duruyor Duygularımı yansıtan ayna paramparça Topluyor, yapıştırıyor ve çatlakların arasından gülümsüyorum Yine de şiirim yine de dünyanın en tatlı balından söz ederdi.Gözlerimden kan aktığında Su geçirmez kanatlı eyelinerım bozulmadan duruyor Duygularımı yansıtan ayna paramparça Topluyor, yapıştırıyor ve çatlakların arasından gülümsüyorum Yine de şiirim yine de dünyanın en tatlı balından söz ederdi.
Pexels için Suzy Hazelwood'un fotoğrafı

Şiir zordur Anlatabileceğin
her gün değil Yıldızların
, ayın ve çiçeklerin güzelliğini
Milyonlarca yıldız varken
Her gün yanıp sönüyor
Ayda şehir kadar kraterler var
Ve yaşama özünü yitiren çiçekler
Belirsizliği içinde tutuyor.
En ufak bir yağmura ve rüzgara düşen sapları

Şiir zor, deniz güzel değil
Yıllarca tuz taşımış
, Plastik kusmuş, midesi bulanmış.

Artık neyi romantize edeceğimi bilmiyorum,
Aşkı hangi yöne arayacağımı bilmiyorum
El ancak bu kadar tutabilirken
Gerisi sonunda damlıyor.


Pembe lalelerden oluşan bir bahçede sana rehberlik edecek şiirimi okuduğunda ne bekliyordun ?
Veya size ahırı ve sakin mavi gökyüzünü mü gösteriyorsunuz?
Kırlarda bir yerde uzanmış olacağım
elbet Kırık kanatlarıma kırmızı mürekkeple karalamalar yapacağım
Kaybettiğim bir dünyanın hayalini
kuracağım
.

Gerekirse öldür beni şiirim sana otopsimden
bir hikaye anlatacak
organlarımın şarkı söylemesi
beni içine alan doğayla bağ kurmak için

Su geçirmez kanatlı eyelinerim bozulmadan duruyor
Duygularımı yansıtan ayna paramparça Topluyor
, yapıştırıyor ve çatlaklardan gülümsüyorum
Yine de şiirim yine dünyanın en tatlı
balından söz ederdi.