O definicji teorii A.

Oct 29 2020

A-teoria Waldhausena jest wersją algebraicznej K-teorii przestrzeni. Konkretnie, dla (spiczastej) przestrzeni$X$uważa, że ​​„kategoria Waldhausen” $\mathcal R_f(X)$ skończonych retrakcyjnych kompleksów CW $X$, stosuje jego $S_{\bullet}$ konstrukcja do niej i uzyskuje nieskończoną przestrzeń pętli, $A(X)$. Funktor$A$ jest niezwykle ważne w wielowymiarowej topologii geometrycznej, na przykład odgrywa istotną rolę w definicji $Wh^{\text{Diff}}(X)$i w parametryzowanym $h$- twierdzenie o kobordyzmie Waldhausena, Jahrena i Rognesa.

Od jakiegoś czasu w to wierzyłem $A(X)$ można było opisać (używając nowoczesnych maszyn, które nie były dostępne, gdy Waldhausen rozwinął swoją teorię) jako $K$-teoria widma pierścienia $\sum^{\infty}_+ \Omega X$odpowiednio zinterpretowane.

W tym tygodniu dowiedziałem się, że chociaż może to działać, aby zrozumieć podłączone komponenty, nie daje właściwego opisu $\pi_0$: dla każdej podłączonej przestrzeni $X$, $\pi_0A(X)$ jest po prostu $\mathbb Z$, podana przez względną charakterystykę Eulera dla względnego kompleksu komórek. Ponadto mapa kanoniczna$A(X) \to K(\mathbb Z\pi_1(X))$ wywołuje mapę kanoniczną $\mathbb Z \to K_0(\mathbb Z\pi_1(X))$ na połączonych komponentach, a kernel tej mapy to $\tilde{K}_0(\mathbb Z \pi_1)$, co często jest nietrywialne. (Zobacz niedrożność skończoności Wall'a).

Więc moje pytanie jest następujące: może $A$- teoria została zdefiniowana w kategoriach nieskończenie zdominowanych w przeciwieństwie do skończonych względnych kompleksów CW, a zatem to, co uważałem, faktycznie jest aktualne? Musimy tylko pamiętać, że jest taka różnica$\pi_0$ale poza tym wszystko w porządku? A może dzieje się coś bardziej istotnego?

Przepraszam, jeśli to pytanie jest może raczej niejasne, ale czuję, że nie tylko ja mogę być tym zdziwiony ...

Odpowiedzi

7 DenisNardin Oct 30 2020 at 15:39

Ponieważ pytanie pozostaje bez odpowiedzi, pozwolę sobie skopiować komentarz Toma Goodwillie:

Jeśli dopuścisz skończoną dominację zamiast skończonej, zmieni się tylko π0. Analogicznie, przy definiowaniu K (R), jeśli używasz nieskończenie generowanych modułów rzutowych zamiast swobodnych, zmienia się tylko π0. Uważam, że jest to omówione gdzieś w dużym artykule założycielskim Waldhausena. A w książce EKMM omawiany jest odpowiedni problem dotyczący widm łączących pierścieni.

Bardziej szczegółowo, dla $X$ przestrzeń połączona to (∞-) kategoria doskonałości $\mathbb{S}[\Omega X]$-moduły to kategoria Spaniera-Whiteheada należąca do kategorii nieskończenie zdominowanych retrakcyjnych kompleksów CW nad $X$i dlatego ma tę samą algebraiczną K-teorię. Ograniczenie do skończonych retrakcyjnych kompleksów CW$X$ odpowiada przyjęciu stabilnej podkategorii ideału $\mathbb{S}[\Omega X]$-moduły generowane przez wolne w ramach colimit, a więc zgodnie z twierdzeniem Waldhausena o współrzędności po prostu zastępuje $\pi_0$ z $\mathbb{Z}$.

Jest to szczegółowo omówione w wykładzie 21 kursu Jacoba Luriego Algebraiczna K-teoria i rozmaitość topologii . Zwróć uwagę w szczególności na Ostrzeżenie ~ 9, gdzie Lurie zauważa, że ​​jego definicja teorii A różni się od „tradycyjnej” tylko$\pi_0$.