To modne „na pasie”
Wszędzie słychać teraz „ w alejce” zamiast „ w alejce”. Na przykład w Blagoveshchensky. Czy jest to nowa norma, czy też nie powinno się jej zakorzeniać, kiedy tylko jest to możliwe?
Odpowiedzi
Formę „na torze” można przypisać gramatyce slangowej (młodzieżowej). A slang to tworzenie słów, a nie zniekształcanie języka, dlatego jest atrakcyjny. Najważniejsze w tym jest odejście od codzienności, zabawy, ironii, maski. Tworzy się tu szczególny świat - elastyczny, mobilny, wypełniony nowymi kolorami, przeciwstawiony światu dorosłych, w którym wszystko jest stałe, jednoznaczne i niewyobrażalnie nudne .
Czy możesz powiedzieć „na bocznej ulicy”? Co poradzi nam Gramota.ru? Nie, oczywiście nie! Norma literacka odpowiada wariantowi „w alejce”, przyimek „on” w tym przypadku nie jest używany. Zgodność przyimków z rzeczownikami wynika z tradycji (w alei - na ulicy). Najwyraźniej chodzi o to, że pas kojarzy się bardziej z ideą ograniczonej przestrzeni .
Przestrzeganie tradycji jest z pewnością ważne. Ulica to rozległy teren, place, bulwary, a aleja to tylko wąska przestrzeń, ściśnięta kamiennymi masami domów. Ale oprócz przestrzeni fizycznej istnieje także przestrzeń mentalna , która, jak w powieści fantasy, ma swój własny, specjalny wymiar; jest wypełniona emocjami, pomysłami, związanymi z różnymi wydarzeniami, z ciekawymi ludźmi, a dla każdego jest jego własnym życiem, którego nie zamierza uważać za ograniczone.
Na przykład Wysocki.
Gdzie masz siedemnaście lat?
Na Bolshoy Karetny.
Gdzie masz siedemnaście kłopotów?
Na Bolshoy Karetny.
A gdzie w nocy gaśnie światło?
Na Bolshoy Karetny.
Gdzie nie jesteś dzisiaj?
Na Bolshoy Karetny.
Czy pamiętasz, towarzyszu, ten dom?
Nie, nie zapomnisz o nim.
Powiem, że stracił połowę życia,
Kto nie był w Bolshoi Karetny .
Możesz więc odwiedzić Bolszoj Karetny , ale wszystko inne jest tylko w Bolshoi Karetny.
- Nawiasem mówiąc, przyimek „on” był używany wcześniej, więc w tym przypadku forma slangu może być dobrze zapomniana. Posłuchajmy więc kilku powiedzeń :
Wychowałem się w Moskwie, w okresie mojego dzieciństwa w ogóle często rozmawiali „na”, na przykład w parku. I mieszkałem na Lyalin, a nie na Lyalin Lane.
Wychowałem się także w Moskwie, a stary budynek naszego instytutu nosił nazwę „na Podsosieńskim”.
Pochodzę z Moskwy i mieszkam „na Nowym”, chociaż Novy to pas ruchu. Ale na przykład samochód jest zaparkowany na bocznej ulicy.
- Dlatego nie powinieneś robić pochopnych wpisów. Nawet jeśli w tym przypadku mamy do czynienia z gramatyką „protestu”, aktem nieposłuszeństwa, ale niesie ze sobą pewne informacje . Nie należy przyzwyczajać się do zamrożonych form, a także do niewzruszonych prawd, nawet jeśli takie nam się wydają. Zawsze są dla nich wyjątki.
DODANIE
Język rozwija się przy użyciu niestandardowych form - niech to nie będzie gra, ale twórczy warsztat. Jeśli istnieje potrzeba innej semantyki, która jest wyrażona przyimkami B i HA, wówczas te opcje będą musiały zostać kiedyś znormalizowane. I nie ma wielkiego zainteresowania „graniem” tylko według zasad Gramota.ru, oni nie szukają dalej niż ich „formy”.
Dodam kilka przykładów z literatury (to już nie jest slang):
To było już na Ilyich Lane , już w Leningradzie, w tym samym mieszkaniu, w którym Vasya wynajął pokój. [T. V. Doronin. Dziennik aktorki (1996-1997)]. Na ulicy Sivtsev Vrazhek Lane znajduje się kilka monumentalnych budynków rządowych bez znaków. [Wasilij Aksenow. Tajemnicza pasja (2007)]. Doszliśmy do komisariatu na Krylov Lane obok Biblioteki Publicznej [M. V. Kutsenogy. Rejestracja // „Wołga”, 2014].
Sformułowania „w alejce” używa się często bez imienia, np .: chodziłam na lekcje do jej domu ( mieszkała na Rozhdestvenka, w alei prowadzącej do budynku Instytutu Architektury [IKArkhipova. (1996)] kawiarnia znajdowała się niedaleko od Arbat, w alei. [N. B. Chernykh. 2015]
I trochę więcej o bocznych uliczkach. „W Moskwie do połowy XX w. Najczęstszym obiektem adresowym była aleja. Na początku XIX wieku w mieście istniały 142 ulice i 518 pasów, a na początku XX w. 404 ulice i 936 pasów ruchu i podjazdów [5]. Nazwa pasa stała się przestarzała w XX wieku.. Nowe pasy w Moskwie nazywane są teraz podjazdami lub ulicami. "
Tak, rzeczywiście, alejki w Moskwie często nie różnią się od ulic, wznoszą się do swojego poziomu. Ale nie o to chodzi, tu ważna jest tradycja językowego łączenia słów . Konieczne jest opanowanie kombinacji z przyimkiem NA przy uchu. Dlatego nie powinieneś używać jednej opcji we wszystkich przypadkach (tylko HA lub tylko B), takie skrajności są niepożądane.
Na początku nie chciałem wdawać się w te pojedynki ... Ale musiałem.
Nie będę długo i żmudnie moralizował na temat zasad, wskażę po prostu, że spośród wszystkich nazw typów ulic (od pasa do alei) tylko dwie najmniejsze wymagają przyimka „w” - ślepy zaułek i pas ruchu (podróż nadal, ale tutaj jest zmienna). Autostrady, bulwary, aleje, wszystko działa.
Cały patos, według którego „HA” jest błędem i / lub slangiem, załamuje się na tym fakcie. Najwyraźniej „pas ruchu” wznosi się do poziomu ulicy (co w rzeczywistości jest historycznym rozumieniem pasa jako odcinka jezdni „od ulicy do ulicy” już dawno się zdezaktualizowało).
Jeśli chodzi o Wysocki i Bolszoj Karetny, jest w tym chyba pewna subtelność, którą ja, jako rodowity moskiewczyk, rozumiem. Chodzi o okolicę, a nie o sam pas.
Nie wiem, jak jasne jest to dla mieszkańców innych miast, ale starsze pokolenie Moskali powinno mnie zrozumieć. Widzę pewną semantyczną różnicę w konstrukcjach „na Arbacie” i „w Arbacie”, „na Stoleshnikovy” (niegdyś słynnej cukierni) i „w Stoleshnikovy”, „przy Alei Teatru Artystycznego” (ówczesna Moskiewski Teatr Artystyczny i obecny Moskiewski Teatr Artystyczny) oraz „na podjeździe”.
Krótko mówiąc, nie sądzę, aby było to zjawisko, z którym należy walczyć. Wibracje, typowe dla języka, w / na - a potem zobaczymy, do czego to doprowadzi.
Druga odpowiedź
Chciałbym podsumować dyskusję (czyli mój własny wniosek). W pierwszej odpowiedzi dużo mówiłem o semantyce, a trochę o formie, więc teraz zwrócę szczególną uwagę na formę .
- Po pierwsze, o „ostatecznej rozgrywce”, jak je rozumiem.
Ten termin mnie nie zdziwił, bo sam podjąłem to pytanie z pewnym niepokojem, nawet trochę się ubezpieczyłem. Faktem jest, że zawsze trzeba być ostrożnym przy omawianiu trzech tematów: religii, stresu i przyimków Ha i B , ze względu na ich szczególny wpływ na emocje ludzi . Wiem to od siebie. W pogodny dzień wychodzisz na ulicę, czujesz, że życie jest piękne i kochasz wszystkich i wszystko. Ale gdy tylko usłyszysz słowo ze zmienną (błędną!) Wymową, mimowolnie zmieniasz się w istotę z epoki kamienia łupanego: futro błyszczy, a tylne łuki.
Jeśli mówimy o pasach i dzielnicach, to można wyróżnić trzy formy . W pierwszym przypadku przyimek bezpośrednio kontroluje rzeczownik pospolity: mieszkam przy bocznej ulicy, a teraz przejdźmy do Arbatu (czyli dzielnicy). To oczywiście slang - gra, protest, wyzwanie dla społeczeństwa i dla nastolatków czerpania przyjemności z niewłaściwego połączenia. Jest mało prawdopodobne, aby to zjawisko się zakorzeniło, raczej uliczki znikną. Ponieważ język jest bardzo zazdrosny o zgodność sąsiednich słów - jeśli na odległość, to nic, nie możesz.
Jeśli ścieżka i przyimek są oddzielone nazwą ( nazwą własną, szczególnie jeśli nazwa złożona), pojawiają się warianty, w tym te, które zależą od czasownika. Cytuję forum z dyskusją na temat przyimków: I żyłem „na pasie Lyalina”, a nie „na pasie Lyalina”. Tutaj można usłyszeć kombinację „żyć w alejce”, która nie każdemu się podoba, więc używany jest przyimek HA, ale przyimek B jest w zasadzie możliwy. To już tradycyjny wybór.
Trzecią opcją jest nienazywanie pasa w ogóle : „... na przykład bliscy sąsiedzi mieszkali w Podsosenskoje lub w Kazarmennym (słowo„ pas ”po prostu nie zostało wskazane)”. Brak nazwy pasa jest (w tym przypadku) sposobem na uniknięcie niepożądanej kombinacji.
Tak więc wybór przyimka zależy zarówno od semantyki, jak i od samej kombinacji (od czasownika rządzącego) - zależy od wielu . I oczywiście ten wybór naprawdę istnieje. Dlatego trzeba mieć dobre ucho i oceniać każdy konkretny przypadek, a nie sprowadzać wszystkiego do ogólnej zasady lub odrzucenia sytuacji jako całości. Właśnie w tym widzę kulturę języka i dlatego sprzeciwiam się wszelkiej jednoznaczności i nietolerancji.
Uważam, że ten nowotwór powstał w mowie potocznej. Podobny design można usłyszeć w często spotykanym dziś naprawdę modnym „u nas”.