Jak się tu dostałem?

Feb 13 2023
Po raz pierwszy odkryłam swoją miłość do pisania w klasie 1. Mieliśmy projekt klasowy, w którym musieliśmy napisać krótki wiersz dla naszych mam jako prezent na Dzień Matki.

Po raz pierwszy odkryłam swoją miłość do pisania w klasie 1. Mieliśmy projekt klasowy, w którym musieliśmy napisać krótki wiersz dla naszych mam jako prezent na Dzień Matki. Siedziałem tam przez długi czas, próbując wymyślić najlepszą rzecz w historii, oczywiście będąc tak młodym, zbytnio to skomplikowałem, za dużo myśląc.

Zacząłem myśleć o tym, co chciałem jej powiedzieć, moje myśli skupiły się na tym, jak ją chronić, ponieważ to wszystko, co chciałem zrobić. Wymyśliłem coś, co doprowadziło nie jedną, ale dwie osoby do łez i pamiętam to do dziś.

Kocham cię, kocham cię, tak bardzo cię kocham. Że gdybyś był orzeszkiem ziemnym, włożyłbym cię do skorupki.

Kiedy przyniosłem to mamie do domu, przeczytała to na głos i rozpromieniła się od ucha do ucha. Zapytała mnie, co miałem na myśli, wkładając ją do muszli. Wyjaśniłem, że to po to, aby zapewnić jej bezpieczeństwo. Orzeszki ziemne są bezpieczne w skorupkach, a ona jest orzeszkiem ziemnym bez łupin. Chcę ją zamknąć w muszli i zapewnić jej bezpieczeństwo na zawsze.

Łzy zaczęły płynąć po policzkach mojej mamy, a ja byłem bardzo zdezorientowany, dlaczego była smutna z powodu prezentu, nad którym ciężko pracowałem. Widziała moją reakcję i wyjaśniła mi, że nie były to łzy smutku. To były łzy radości, ten mały wierszyk przyniósł jej taką radość, że wzruszył ją do łez.

To miało na mnie tak głęboki wpływ. Nie miałam pojęcia, że ​​proste słowa mogą mieć tak ogromny wpływ na ludzi. Od tego momentu pokochałam pisanie.

Dorastając, pisanie jest czymś, czego nigdy nie sądziłem, że kiedykolwiek będę mógł traktować poważnie. Na zajęciach najbardziej lubiłem pisać projekty, aw wolnym czasie pisałem dla przyjemności. Nigdy nie wierzyłem, że mogę odnieść prawdziwy sukces jako pisarz.

Przewijając do przodu o około 20 lat, założyłem profil Quora w 2016 roku, bardziej jako mechanizm radzenia sobie, który pomógł mi przetrwać trudne czasy. Byłam w okropnym związku, który się rozpadał. Dlatego często spędzałem dużo czasu siedząc samotnie w samochodzie i przeglądając artykuły na Quora. Od czasu do czasu pisałem, żeby coś zrobić, ale moja aktywność na Quorze w końcu zmalała. Kiedy ten związek ostatecznie się zakończył, uderzył covid. Zostałem bez wszystkich zwykłych mechanizmów radzenia sobie z powodu wszystkich blokad i przestojów. Jedynym sposobem na radzenie sobie było robienie tego, co robię najlepiej, zacząłem pisać.

Najpierw napisałem niewysłany list do mojej córki na Reddicie. Post stał się wirusowy

Zacząłem pisać prywatnie, bardziej do siebie. Wspomnienia, które, jak bardzo wątpię, kiedykolwiek ujrzą światło dzienne, zatytułowane „Nasza podróż, historia naszej małej rodziny”, które są kroniką tego, jak poznałam mojego byłego, jak się poznaliśmy, wszystkie dobre i złe wspomnienia z naszej krótki czas jako rodzina. Obecnie ma około 25 000 słów, a dwie osoby, którym go pokazałem, zachęciły mnie do jego opublikowania.

Zalogowałem się ponownie do mojego profilu Quora po latach nieaktywności. Był wirusowy, który obecnie ma 1,8 miliona wyświetleń, średnio 50 000 czytelników miesięcznie, z 800 subskrybentami i wciąż rośnie. Nie jeden, ale kilka postów stało się wirusowe.

Byłem pod wrażeniem opinii i wpływu. Po raz kolejny moje słowa miały wpływ na ludzi i poczułem się jak ten mały chłopiec w pierwszej klasie, który po raz pierwszy pisze do swojej mamy.

Wydaje mi się, że odniosłem wiele sukcesów jako pisarz

Więc jestem tutaj na Medium. To mój pierwszy post, a mam ich o wiele więcej, a moją jedyną nadzieją jest wywarcie wpływu na moich czytelników.

Mam nadzieję, że spodobało ci się moje pierwsze pisanie na medium, z pewnością dobrze się bawiłem, pisząc to i nie mogę się doczekać, aby usłyszeć wszystkie twoje historie.

Eryk