Koło drzewa

Pieśń Trzech — Wcielony, Firmament, Fundament

„Szli dalej, myśląc o tym i tamtym, aż wreszcie dotarli do zaczarowanego miejsca na samym szczycie Lasu, zwanego Galleons Lap, czyli sześćdziesięciu kilku drzew w kręgu; a Krzysztof Robin wiedział, że jest zaczarowany, ponieważ nikt nigdy nie był w stanie policzyć, czy było to sześćdziesiąt trzy, czy sześćdziesiąt cztery, nawet wtedy, gdy po przeliczeniu obwiązał każde drzewo kawałkiem sznurka. Zaczarowane podłoże nie przypominało podłoża Lasu, kolcolistu, paproci i wrzosu, ale gęstą trawę, cichą, gładką i zieloną. . . . Siedząc tam, mogli zobaczyć cały świat rozciągający się aż do nieba, a cokolwiek tam było na całym świecie, było z nimi w Galleons Lap. — AA Milne, Dom w Kąciku Puchatka (1961)

Akompaniament: Scott Buckley — „Dreamt of Flying” [Indie Rock/Pop Cue CC-BY]

[@0:00 — 0:16]

[@0:16]
Krąg — drzew —
moje ciało —
tańczące w — synchronizowane
w wietrze —
czarujące —
uwalniające wolność.

[@0:40]
Daję —
modlitwę — aby — tchnąć
życie — w ciebie.

[@0:50]
Opowieść
o Byciu —
zjednoczeniu — trzech:
„wewnątrz — mnie”, „ponad — mną”, „ pode mną ”.

[@1:08](szybciej)
Podstawa znaczenia czystego Bytu; Zostawimy
za sobą słowa, przemówimy poprzez naszą minę; Będziemy leżeć
głęboko zakorzenieni w chłodnej ziemi Ziemi; Niech
zielona trawa wzniesie dźwięk ducha; I złagodzimy
niechęć serca tym och, tak
potężnym narzędziem; Wykonane z
czystego rytmu i harmonii † ; Zamień klątwę
wiedźmy w wszechświat, Mocny ament , stań się szlachetnym kamieniem.

[@1:41]
Krąg — drzew,
moje ciało —
tańczące — synchronizowane
— w bryzie
czarujące —
uwalniające wolność.

[@2:05]
Daję —
modlitwę — aby — tchnąć
życie — w ciebie.

[@2:16]
Opowieść
o byciu — zjednoczeniu
…

[@2:24](szybciej)
Wróć ze mną do ogrodu Eden; I miniemy
Snake of Revolution; I wezmę
cię, moje brakujące żebro; I powrócimy
do gliny, którą On daje; Aby zapoczątkować
paradę Stwórcy; Jakiegoś
zupełnego nieergodicznego lotu; I wrócimy
do tamtych czasów; Trzech
Mędrców i cherubinów; I usiądziemy
w pobliżu Chrystusowego Dzieciątka, gdy będzie płakać ‡ ; I umieść
w jego umyśle pobożną odwagę. Usłyszymy
„Powstań, Panie najwierniejszy ze wszystkich Rycerzy. Będziesz
duchem dla duchów nocy. Najspokojniejszy
spójrz, położę na twojej twarzy. A
iskrę Bożą umieszczam w twojej piersi”.

[Cir] — kle — drzew,
moje ciało — dy,
taniec w — synchronizacja
w wietrze — czarująca
bryza —
powrót wolności...

„Aby poznać Drogę,
idziemy Drogą;
Robimy Sposób Sposób
, w jaki robimy
Rzeczy, które robimy
To wszystko jest przed tobą,
Ale jeśli zbyt mocno będziesz się starał to zobaczyć,
popadniesz tylko w zakłopotanie.

Ja to ja,
a ty to ty,
jak widzisz;
Ale kiedy zrobisz
rzeczy, które możesz zrobić,
znajdziesz Drogę,
a Droga będzie za tobą podążać”.
— Benjamin Hoff, „Backword”, Tao Puchatka

W porannym słońcu, wieczorem o zmierzchu mały Miś wędruje przez Las. Dlaczego poszliśmy za nim, kiedy byliśmy o wiele młodsi? W końcu jest tylko Niedźwiedziem o Małym Mózgu. Ale czy Mózg jest aż tak ważny? Czy to naprawdę Mózg zabierze nas tam, gdzie powinniśmy się udać? A może zbyt często Mózg wysyła nas w złym kierunku, podążając za echem wiatru w wierzchołkach drzew, co naszym zdaniem jest prawdziwe, zamiast słuchać głosu w nas, który mówi nam, w którą stronę się zwrócić?

Mózg może robić różne rzeczy, ale rzeczy, które może zrobić, nie są najważniejsze. Abstrakcyjna bystrość umysłu oddziela tylko myśliciela od świata rzeczywistego, a ten świat, Las Prawdziwego Życia, znajduje się obecnie w rozpaczliwym stanie z powodu zbyt wielu ludzi, którzy za dużo myślą i za mało się przejmują. Pomimo tego, w co wierzyło wiele umysłów, ten błąd nie może trwać dłużej, jeśli wszystko ma przetrwać. Jedyną szansą na uniknięcie pewnej katastrofy jest zmiana naszego podejścia i nauczenie się cenić mądrość i zadowolenie. Są to rzeczy, których i tak się szuka, poprzez Wiedzę i Spryt, ale one nie pochodzą z Wiedzy i Sprytności. Nigdy ich nie było i nigdy nie będą. Nie możemy dłużej sobie pozwolić na tak desperackie szukanie czegoś w niewłaściwy sposób iw niewłaściwym miejscu. Jeśli pozwoli się Wiedzy i Sprytowi dalej niszczyć rzeczy, wkrótce zniszczą one całe życie na ziemi, jakie znamy, a to, co może chwilowo przetrwać, nie będzie warte oglądania, nawet jeśli w jakiś sposób byłoby to dla nas możliwe. Zrób tak.

Mistrzowie życia znają Drogę, ponieważ słuchają wewnętrznego głosu, głosu mądrości i prostoty, głosu, który rozumuje poza Sprytnością i wie poza Wiedzą. Ten głos nie jest tylko mocą i własnością nielicznych, ale został dany wszystkim. Ci, którzy zwracają na to uwagę, zbyt często są traktowani jako wyjątki od reguły, a nie jako przykłady obowiązującej reguły, która może dotyczyć każdego, kto z niej korzysta. W każdym z nas drzemie Sowa, Królik, Kłapouchy i Puchatek. Zbyt długo wybraliśmy drogę Sowy i Królika. Teraz, podobnie jak Kłapouchy, narzekamy na wyniki. Ale to nic nie daje. Jeśli będziemy sprytni, wybierzemy drogę Puchatka. Jakby z daleka woła do nas głosem dziecięcego umysłu. Czasami może być trudno to usłyszeć, ale jest to tak samo ważne, ponieważ bez tego nigdy nie znajdziemy drogi przez Las. —Tao Puchatka, Benjamin Hoff

• [†] „I dlatego, powiedziałem, Glaukonie, wykształcenie muzyczne jest potężniejszym instrumentem niż jakikolwiek inny, ponieważ rytm i harmonia docierają do wewnętrznych miejsc duszy, na których silnie się mocują, udzielając łaski i czyniąc dusza tego, kto jest dobrze wykształcony, pełen wdzięku, lub tego, kto jest źle wykształcony, niewdzięczny; a także dlatego, że ten, kto otrzymał to prawdziwe wykształcenie wewnętrznej istoty, będzie najprzenikliwiej dostrzegał braki lub błędy w sztuce i naturze, i to z prawdziwym smakiem, podczas gdy on chwali i raduje się i przyjmuje do swojej duszy dobro, i staje się szlachetny i dobry, będzie słusznie potępiał i nienawidził złego, teraz w czasach swojej młodości, nawet zanim będzie w stanie poznać przyczynę; a kiedy nadejdzie rozsądek, rozpozna i pozdrowi przyjaciela, z którym od dawna zapoznał się dzięki edukacji”.— Republika [ link ]
• [‡] „… On daje Swoją radość wszystkim;
  Staje się małym niemowlęciem;
  Staje się człowiekiem nieszczęścia;
  On też odczuwa smutek.
  
  Nie myśl, że możesz westchnąć,
  A twego Stwórcy nie ma w pobliżu:
  Nie myśl, że możesz zapłakać łzę,
  A twój Stwórca nie jest blisko.
  
  O! Daje nam Swoją radość,
  Aby nasz smutek mógł zniszczyć;
  Dopóki nasz smutek nie ucieknie i nie zniknie,
  On siedzi obok nas i jęczy. ”
  — William Blake, Song of Innocence, „On Another's Sorrow” [ link ]
• Milne, AA (1882–1956), Dom w Kąciku Puchatka (1961) [ archive.org ]
• Hoff, Benjamin, 1946-, Tao Puchatka (1982) [ archive.org ]