Myśli o kultywowaniu osobistego stylu

Jazz: studium stylu

Jazz, jako forma sztuki muzycznej, opiera się na stylu. Muzyk jazzowy nie próbowałby odtworzyć utworu muzycznego dokładnie w taki sam sposób, jak zrobiłby to inny muzyk. Dobrze byłoby skopiować styl do ćwiczeń lub jako muzyczne odniesienie do innego muzyka jako znak szacunku lub wewnętrzny żart, ale nigdy nie sprawiać wrażenia, że ​​styl innego muzyka jest ich własnym. Dlaczego? Ponieważ w jazzie istnieje ukryte założenie, że celebrowanie indywidualności utrzymuje gatunek żywy, pełen pomysłów, dynamiczny i interesujący.

Większość z nas – w tym ja – nie jest muzykami jazzowymi. Ale nacisk na styl w jazzie jest czymś, z czego możemy czerpać inspirację, gdy pokazujemy się na scenie naszego życia. Każdego dnia mamy okazję dodać odrobinę stylu do tego, co robimy. Życie okraszone stylem wzbogaca nasze przeżywane doświadczenie. Kiedy łączymy treść w tym, co robimy i styl w tym, jak to robimy, osiągamy Równowagę . Mniej znanym efektem drugiego rzędu stylu życia jest to, że zaczynamy doceniać wyjątkowość innych ludzi, ponieważ wiemy, jak to jest kultywować własną.

Poniższy film przedstawia Dorothy Donegan, uważaną za jedną z największych pianistek wszechczasów, wykonującą klasyczny Jazz Standard Georgia On My Mind. Donegan jest doskonałym przykładem muzyka, który emanuje stylem. Każda nuta przepełniona jest ekspresją.

Georgia autorstwa Dorothy Donegan

Nie chodzi o kupowanie rzeczy

Styl dotyczy tego, co jest w środku. Kultura konsumpcyjna uczy nas, że zasoby niezbędne do wyrażania siebie znajdują się gdzieś poza nami. Jesteśmy uwarunkowani, aby nie doceniać siebie i kompensujemy to uczucie, kupując rzeczy, aby ukryć naszą niepewność lub rażąco powiększyć nasze mocne strony. Dobrze jest kupować rzeczy, które wzmacniają nasz styl na świecie. Ale przede wszystkim musi być styl. Mamy już w sobie wszystkie surowce stylu. Nie musimy kupować rzeczy. Aby to zilustrować, pozwolę sobie zwrócić uwagę na działania, które wszyscy wykonujemy każdego dnia, ale które zwykle wymykają się naszemu świadomemu umysłowi.

• Wszyscy musimy oddychać, aby przeżyć
• Wszyscy musimy utrzymywać równowagę ciała podczas siedzenia lub chodzenia
• Wszyscy musimy wydawać dźwięki w naszych ustach, aby mówić
• Wszyscy musimy wybrać, które słowa powiedzieć
• Wszyscy musimy poruszać mięśniami twarzy, aby wyrazić nasze emocje

Piękne ograniczenia

Chociaż mamy znaczną swobodę w decydowaniu o tym, jak podejmować życiowe zadania, przyznaję, że nigdy nie jesteśmy całkowicie wolni w decydowaniu o tym, jak coś robimy. Brudna rzeczywistość zawsze przeszkadza, na przykład;

• Nie każdy ma taki sam poziom mobilności fizycznej lub słuchu
• Nasza kultura określa język, którym mówimy, a zatem dźwięki, które postrzegamy jako naturalne, oraz słowa, które powinny ze sobą współgrać
• Istnieją normy społeczne dotyczące rodzajów emocji, które można dzielić publicznie

Ścieżka w poniższym filmie jest tym samym standardem jazzowym, co początkowy film. Ale tym razem jest wykonywana przez grupę Acapella podczas blokady Covid-19. Uwielbiam to, jak to ograniczenie zmusiło muzyków, kompozytora i kamerzystę do większej kreatywności niż w innym przypadku.

Georgia On My Mind autorstwa CONVERGE (A Capella Academy)