W tym samym czasie

Wszyscy jesteśmy zajęci swoimi codziennymi obowiązkami. Większość z nas ma ustaloną rutynę i postępujemy zgodnie z nią, tak jak nas zaprogramowano. Zajęty to nasze drugie imię.

Raz na jakiś czas zdarza się jakaś zmiana, np. wakacje czy choroba, kiedy uwalniamy się z tego cyklu zadań, a nasz umysł zaczyna myśleć nieszablonowo, w którym żyjemy.

W dzisiejszych czasach nawet wakacje wydają się odbywać automatycznie. Wszystko jest ustalone przedziałami czasowymi, np. 3 tygodnie urlopu, 5 dni 3 noce, wycieczka jednodniowa. Również te przedziały czasowe są wypełnione zadaniami ograniczonymi czasowo, na przykład złapaniem pociągu/lotu o 4 rano. Przez to wszystko czasami te wyjazdy są bardziej męczące niż codzienność. Widziałem wiele osób, które po powrocie z tych wyjazdów czuły się zrelaksowane .

Czas choroby nadal można traktować jako odłączenie od tych rutynowych czynności. To czas, kiedy nie ma ograniczeń czasowych, żadnych terminów. W tym czasie umysł dokonuje refleksji i uświadamia sobie, jak bezbronni i niezdolni jesteśmy. Mały wirus lub bakteria może nas uśpić na wiele dni. Nie mamy większej kontroli nad rzeczami niż tylko czekanie. W takich chwilach myślimy o wszystkich rzeczach, na które nie mamy czasu w codziennym życiu.

Pamiętam, jak 3 lata temu trafiłam do szpitala z powodu infekcji wirusowej. Leżałem w łóżku przez 2 dni, tylko lekarze mogli mnie odwiedzać. Czułam się taka samotna i dużo myślałam o wielu rzeczach (oczywiście nic innego nie mogłam zrobić ). Pamiętam, jak wyjrzałem przez okno mojego pokoju i zobaczyłem kilka osób jadących na rowerach. W tym momencie zrozumiałam, jak ważne jest zdrowie i zdolność do robienia czegoś.

Jedyna myśl, jaka przyszła mi do głowy, to po prostu wyzdrowieć i pojeździć na rowerze . Nie myślałem o mojej pracy, o swoim majątku, o moich planach. To było po prostu jak mogę znowu jeździć na rowerze. To był dla mnie moment otwierający oczy, że istnieje świat poza moim pudełkiem, w którym dzieje się wiele rzeczy, których nie jestem świadomy. Na przykład ludzie jeżdżą na rowerach.

Czasami po prostu myślę, jak bardzo jesteśmy nieświadomi rzeczy na całym świecie, tego, co inni ludzie robią, cieszą się lub z czym się zmagają. Przez współczesny styl życia staliśmy się tak zawładnięci i ograniczeni, że całkowicie się w tym gubimy i po prostu żyjemy z dnia na dzień.

Czas jest stałą zmienną. Czas mija tik po tik, formują się góry, rodzą się nowe gwiazdy, a stare umierają. Płynie rzeka. Kamień zamienia się w piasek. Z nasionka wyrasta drzewo. Kolejne drzewo jest wycinane pod stoły.

W tym samym czasie , gdy patrzysz na ten post, rodzi się człowiek, umiera kolejny, topnieje lodowiec, jeleń ratuje życie, rolnik ma ręce w piasku, człowiek biegnie do złapać pociąg, uczeń decyduje, czy kupić książkę, czy nie, robotnik w fabryce kończy swoją zmianę, dziecko jest zajęte zabawą, inne dziecko jest głodne, ale nie ma nic do jedzenia.

W tym samym czasie , gdy patrzysz na ten post, mężczyzna właśnie stara się załatwić lekarstwa dla swojej żony. Rodzina śmieje się z przypadkowych rzeczy. Dziewczyna spotyka się po raz pierwszy z kimś, kogo kocha. Dochodzi do wypadku samochodowego. Pociąg dojeżdża do celu. Odlatuje samolot. Właściciel sklepu zamyka swój sklep. Ktoś śpi. Rybak łowi ostatnią rybę. Żołnierz jest zabijany.

W tym samym czasie , gdy patrzysz na ten post, ulicą spacerują 3 psy, zepsuta jest latarnia, kradziona jest torebka, zabijana jest krowa, aby się pożywić. W kopalni jest górnik. Ktoś oferuje pierścionek z brylantem. Stary człowiek ogląda telewizję. Nauczyciel sprawdza arkusze odpowiedzi. Ktoś kłamie. Ktoś odbiera klucze do ich domu.

A co my robimy? Zaglądamy w telefony . Taki jest teraz nasz świat.

Odłóż na chwilę tego frajera, idź na spacer, połóż się na trawie i myśl nieszablonowo, to pomoże lepiej zrozumieć świat i docenić to, co mamy.

Mam nadzieję, że dzięki temu blogowi dałem ci inne spojrzenie na życie, podziel się nim z innymi. Zajrzyj też na moje poprzednie blogi, gdzie znajdziesz nowe przemyślenia na temat życia i świata.

Dziękuje wszystkim.