„Skinamarink” (2022)

Zabawa w chowanego w odwróconym do góry nogami domu horrorów.

Z łatwością zostałem zwabiony do tego dziwacznego i niepokojącego domu horrorów za pomocą następującego prostego zwiastuna:

„Dwoje dzieci budzi się w środku nocy i odkrywa, że ​​ich ojciec zaginął, a wszystkie okna i drzwi w ich domu zniknęły”.

Jest rok 1995, ale równie dobrze mogłyby to być wczesne lata siedemdziesiąte i paskudne zniekształcenia i zakłócenia Grindhouse Cinema, ponieważ cały film jest celowo otoczony śnieżną, nakrapianą i ziarnistą ramką, przypominającą zakłócenia statyczne często napotykane przez telewizory katodowe z przeszłości jako opowieść utkana z dziecięcych lęków, snów i koszmarnych wizji samotności w domu, który często jest do góry nogami lub celowo obramowany na boki lub bardzo często z niejasnych kątów, które oddają tylko ułamek tego, czego normalnie można by się spodziewać . Zamiast całego abażuru, reflektora czy często używanego telefonu, widzisz tylko ułamek tych przedmiotów, tak jak zabawki z dzieciństwa i Legocegły rozrzucone po pokojach w domu, który również widzisz tylko celowo niejasny i zniekształcony widok. Z sufitu najwyraźniej zwisa krzesło. Następnie kamera odmawia ruchu, skupiając się na korytarzu, wolno otwierających się drzwiach szafy lub otwieraniu i zamykaniu drzwi w innym miejscu w domu. Jest krzyk rozpaczy, płacz dziecka, ciężkie kroki, szeptane i stłumione rozmowy, napisy na miejscu, gdy rozmowa w jedną stronę jest całkowicie niesłyszalna i pomimo tego, że cała wymieniona obsada jest wymieniona w napisach początkowych wraz z tym, co dzisiaj byłoby interpretowane jako napisy końcowe, ale początek filmu z późnych lat 60. lub wczesnych 70., nigdy, przenigdy tak naprawdę nie widzisz, kto naprawdę jest w tym odwróconym do góry nogami domu horrorów.

Małe dziecko szepcze : „Chowasz się?”

„Kaylee mówi, że lunatykował” potwierdza niewidoczny głos dorosłego mężczyzny.

– Czy możemy dzisiaj spać na dole? – szepcze konspiracyjnie dziecko.

„Jak myślisz, gdzie jest tata?” przychodzi kolejne pytanie.

„Nie chcę rozmawiać o mamie” – pada odpowiedź.

– Czy możemy obejrzeć coś wesołego? pyta jeszcze niewidzialne dziecko.

„Bardzo kochamy ciebie i Kevina” intonuje niewidoczny kobiecy głos.

Zamiast składać hołd, jak to zwykle robię, za występy na ekranie, zamiast tego obficie pochwalę zakulisową obsadę setek osób, którym podziękowano w napisach początkowych filmu jako darczyńcy społecznościowi, aby zapewnić kanadyjskiemu filmowcowi Kyle'owi Edwardowi Debiutancki pełnometrażowy reżyserski film Balla przeszedł od filmu krótkometrażowego do dowodu słuszności koncepcji, osiągając rzekomy budżet wynoszący zaledwie 15 000 USD i kasę brutto w momencie pisania tego tekstu przekraczającą 2 000 000 USD. Film upamiętnia także Joshuę Bookhaltera, który był pierwszym asystentem reżysera Balla podczas kręcenia filmu i zmarł tragicznie tuż po zakończeniu tygodniowych zdjęć w 2021 roku.

Od filmu krótkometrażowego do masowego finansowania przeboju kasowego za pośrednictwem mediów społecznościowych, takich jak Reddit, Youtube, Tik Tok i Twitter , jest to monumentalne osiągnięcie dla filmu, który w dużej mierze jest nicością. Od początku 1995 roku spodziewałem się, że ziarnistość obrazu oraz zniekształcone i ukośne kąty kamery zostaną nagle zastąpione tym samym domem, ale w obecnych ramach czasowych i wyraźniejszym rozwikłaniem prawdziwych horrorów dziejących się w domu.

Jest skok w czasie, ale nic się nie zmienia. Nadal są niewiarygodnie długie i utrzymujące się ujęcia, w większości nic, a ja miałem trzy myśli nieustannie krążące w moim umyśle (1) To nie jest przerażające, atmosferyczne ani wywołujące napięcie (2) To przypomina mi niezręczne i niejasne kąty użyte w Blair Witch Project i (3) Dlaczego wciąż to oglądam?

Dlaczego właściwie.

Z ciągle wstrząsającym hałasem w tle telewizyjnych kreskówek, głośnymi wrzaskami, płaczem dziecka lub trzaskaniem odległych drzwi, to nie jest The Blair Witch Project na nowe stulecie, jak wielu sugerowało, ale jest to bez wątpienia monumentalne osiągnięcie dla wszystkich zainteresowanych pozyskiwaniem kapitału, aby włączyli film krótkometrażowy z mikrobudżetem do głównego nurtu kasowego generującego milionowy kapitał.

Ale to po prostu nie jest zbyt dobre.

Dzięki za przeczytanie . Jak zawsze tylko dla skowronków i zawsze ludzka reakcja, a nie obfitość spoilerów. Poniżej znajdują się linki do moich trzech ostatnio opublikowanych artykułów filmowych lub w mojej filmotece znajduje się ponad 250 artykułów na blogu (z ponad 500 indywidualnymi recenzjami filmów):