Sudański Squeeze

Sudan to ręce wojny, ich klaskanie bojowe przypomina muzykę z poprzednich zamachów stanu, ponownie pozostawiając niewinnych ludzi uwięzionych w środku chaosu. Wojna wewnętrzna rozpoczęła się 15 kwietnia od napięć między dwiema głównymi frakcjami kraju, na czele których stał gen. Abdel Fattah al-Burhan, przywódca i szef Sudańskich Sił Zbrojnych (SAF) oraz gen. Mohamed Hamdan Dagalo, który przewodzi siłom paramilitarnym Siły Szybkiego Wsparcia (RSF) znalazły się w impasie. Konflikt jest napędzany przez złożony zestaw czynników, w tym zarówno pretensje gospodarcze, jak i polityczne. Doprowadziło to do powstania cyklu przemocy i niestabilności, które osłabiły zdolność sudańskiego rządu do skutecznego rządzenia i świadczenia obywatelom podstawowych usług. Sudan jest na skraju upadłego państwa. Ta podstawa walki wynika z załamania się armii i negocjacji RSF w sprawie integracji dwóch sił przed zamierzonym przywróceniem rządów cywilnych. Istnieje śmiertelny spór co do tego, który generał miałby podlegać drugiemu i jak szybko RSF zostanie włączone do całej sudańskiej armii.

Eid al-Fitr (Święto Przełamania Postu) połączyło wzajemne 3-dniowe zawieszenie broni. Święto długiego świtu stało się emigracją z konfliktu. To sprawia, że ​​rządowi coraz trudniej jest utrzymać kontrolę nad dużymi częściami kraju.

Gospodarka Sudanu jest niewypowiedzianą ofiarą starć, która już borykała się z problemami z powodu złego zarządzania i korupcji urzędniczej. Wpływ wojny domowej na gospodarkę Sudanu jest znaczący, zakłócając rolnictwo, górnictwo i inne kluczowe gałęzie przemysłu. Doprowadziło to do spadku PKB i wzrostu inflacji, co utrudniło ludziom zaopatrzenie się w podstawowe artykuły pierwszej potrzeby, takie jak żywność i lekarstwa. Wojna spowodowała również znaczne zniszczenia infrastruktury, w tym dróg, mostów i systemów irygacyjnych, co utrudniło transport towarów i uprawę. To zakłóciło działalność przedsiębiorstw, spowodowało inflację i uszkodziło infrastrukturę, zwiększając w ten sposób trudności Światowego Programu Żywnościowego Organizacji Narodów Zjednoczonych (WFP) w świadczeniu podstawowych usług swoim obywatelom.

Połączenie niestabilności politycznej, trudności gospodarczych i trwającej przemocy stworzyło sytuację, w której rząd sudański nie był w stanie utrzymać władzy. Bitwy są wiążącymi umowami pisanymi w konfliktach, w których cywilny łańcuch dowodowy może być żałośnie gwarantowany przez zbiór ofiar własnych obywateli, którzy są albo nad ziemią, albo pod nią.