Szybki 16 stycznia

Dwa szybkie do omówienia po dzisiejszym Freshly Pressed. Po pierwsze, historia w ThisDay: The Presidential Candidate of G-5 Governors. Nie wydaje mi się, żeby to była wiadomość, więc zbeształem producenta za włączenie tego dla nas. To jest opinia i nie powinniśmy analizować opinii w programie do analizy wiadomości. Ale mówienie o G-5 jest ważne z prostego powodu, utraconej szansy.

Z mojego punktu widzenia główny motor napędowy G-5, Nyesom Wike, robi to tylko po to, by zachować znaczenie polityczne po zakończeniu swojej kadencji. Jednak to, że jego grupa nie ustąpiła ani Boli Tinubu, ani Peterowi Obi, świadczy o dwóch rzeczach — po pierwsze, jego osobistej niechęci do Petera Obi, a po drugie, jego głębokiej wiedzy, że otwarte wspieranie Tinubu w Rivers jest dla niego politycznym samobójstwem. To mówi o ważnej rzeczy, z którą musimy się pogodzić w Nigerii: co robimy naszym bogom, kiedy odchodzą z urzędów politycznych?

O ile mi wiadomo, a muszę to poprawić, od 1999 roku jedyną osobą, która dokonała eleganckiego przejścia od boga do człowieka, jest Victor Attah z Akwa Ibom. Żadna inna osoba tego nie zrobiła, a wybryki pana Wike wynikają z tego, że widzi nadchodzącą zmianę i nie ma pojęcia, co ze sobą zrobi, gdy za kilka tygodni zostanie członkiem społeczeństwa.

Drugą kwestią, którą należy poruszyć, jest stracona szansa solidarności z Południem. Tak, G-5 miało słuszny punkt, zwłaszcza po Deklaracji z Asaba, ale skończyło się na poświęceniu tego bardzo ważnego punktu na ołtarzu osobistego rozczarowania pana Wike'a, że ​​nie został wybrany na kandydata na wiceprezydenta Atiku Abubakara. Śmiem twierdzić, że gdyby Atiku go wybrał, usłyszelibyśmy od niego zupełnie inną piosenkę. To świadczy o tym, że klasa polityczna Nigerii nie trzyma się zasad i jest to coś, co nas cały czas boli.

Trzecim punktem jest radzenie sobie z ideą, że jakiś bóg zasiada na swoim tronie i dyktuje, jak całe bloki ludzi mają głosować. Ta idea napędzała całe zaangażowanie, wizyty i spotkania z G-5. Gdyby zostały zignorowane, być może mielibyśmy szansę zabić ten pomysł. W tej chwili ugruntował się pomysł, że gubernatorzy mogą dyktować, na kogo będą głosować ich obywatele.

Dla przypomnienia, nie jestem naiwny. W demokracjach na całym świecie istnieją maklerzy władzy, którzy wpływają na głosy ludzi lub przynajmniej na kierunek, w jakim ludzie się poruszają w czasie wyborów. Po prostu w Nigerii jest to bardziej rażące. Właściwie mówią ci, na kogo głosować. To nasze wysokie wskaźniki ubóstwa dają im tę władzę…

Druga historia z dzisiejszego Freshly Pressed, o której chcę porozmawiać, to deklaracja koordynatora i szefa technicznego Prezydenckiego Komitetu Sterującego ds. COVID-19, dr Muktara Muhammada, że ​​Nigeria nie będzie nakładać ograniczeń na chińskich podróżnych. To właściwa decyzja. Ograniczenia nałożone na Chiny są geopolitycznym posunięciem krajów, które zajmują pozycję antychińską, i podam przykład: w czwartek, 29 grudnia 2022 r., brytyjski sekretarz ds. zdrowia, Steve Barclay, został poinformowany przez CMO tego kraju, Chrisa Whitty'ego . Whitty powiedział mu, że nie ma żadnych korzyści z ograniczania lub testowania podróżnych z Chin, ponieważ COVID stał się teraz endemiczny w populacji. W tym czasie tylko Stany Zjednoczone, Japonia, Włochy i Hiszpania nałożyły testy. Już następnego dnia premier Rishi Sunak,

31 grudnia prof. Whitty, prof. Mark Woolhouse z Uniwersytetu w Edynburgu i prof. Paul Hunter z University of East Anglia powiedzieli The Observer : „Nie sądzą, aby Wielka Brytania odniosła jakiekolwiek korzyści dla zdrowia publicznego z tego środka. Udowodniono naukowo, że badania przesiewowe w punkcie wejścia są nieskuteczne w zwalczaniu chorób i że zrobiono to wyłącznie z powodów politycznych”.

Sens tego turenchi jest następujący: Nigeria nie jest sojusznikiem Zachodu. Jesteśmy krajem niezaangażowanym. Ponieważ nauka nie każe nam antagonizować Chińczyków, którzy są naszymi największymi partnerami handlowymi, nie powinniśmy tego robić.