„65” (2023)

Mar 15 2023
Znakomita opowieść rodzinna. Z dodatkiem dinozaurów.

Znakomita opowieść rodzinna. Z dodatkiem dinozaurów.

„65” (2023). Zdjęcie dzięki uprzejmości i dzięki www.65.movie

Z zaledwie 4 przypisanymi rolami i tylko połową tej liczby od napisów początkowych, 65 jest prawdziwie filmowym dwuręcznym w każdym możliwym znaczeniu i muzą życia i śmierci, wyginięcia i odrodzenia, miłości, przyjaźni, ochrony i pokrewieństwa w przeciwnościach losu, a także biblijną opowieść o wieży Babel i zerwaniu komunikacji na planecie zwanej „Ziemią”, zamieszkałej przez dinozaury, ale znajdującej się na katastrofalnym kursie kolizyjnym z asteroidą. Wyprodukowany (między innymi) przez Sama Raimiego i współreżyserowany przez współautorów genialnego A Quiet Place z 2018 roku , jest to czwarta współpraca reżyserów Scotta Becka i Bryana Woodsa od ich pierwszego w 2006 roku z The Bride Wore Blood. Zaawansowana technologicznie rasa istot z innej planety ląduje awaryjnie na Ziemi po tym, jak napotykają początki znacznie większego deszczu asteroid, który ma nastąpić, i według fanów filmu na stronie www.rottentomatoes.com 65 staje się

„Przesiąknięte science fiction, które w jakiś sposób znajduje sposób na spartaczenie Adama Drivera walczącego z dinozaurami, 65 jest bliższe zeru”.

Co jest niewiarygodnie trudne w przypadku filmu z prawdziwym sercem, jeśli rzeczywiście Adam Driver walczy z wieloma dinozaurami!

Oto twoi główni gracze:

„Mills” (Adam Driver) i „Koa” (Ariana Greenblatt). Zdjęcie dzięki uprzejmości i dzięki www.rogerebert.com

Podwójnie nominowany do Oscara Adam Driver wydaje się istnieć od zawsze, a jednak to wciąż jego 30. rola wszechczasów w filmie pełnometrażowym i nieco ponad dekada od jego debiutu w filmie J. Edgara w reżyserii Clinta Eastwooda w 2011 roku . naprawdę bardzo krótko, Driver pracował ze Stevenem Spielbergiem nad Lincolnem , zanim w 2013 roku po raz pierwszy osiągnął sukces, i to dopiero w swoim siódmym filmie wszechczasów, dla braci Coen w ich melancholijnym arcydziele Inside Llewyn Davis . Trzy lata później stał się centralną postacią nowo wyimaginowanego uniwersum Gwiezdnych Wojen, zanim w 2016 roku ponownie wyróżniał się niesamowitymi rolami gwiazd reżysera Jima Jarmuscha w Paterson i Martina Scorsese wcisza . Kilkanaście naprawdę głównych ról piekarza pojawiło się po tym, jak Driver nadal był złym facetem z Gwiezdnych Wojen , a także pracował z reżyserami Noah Baumbach, Stevenem Soderberghiem, Terrym Gilliamem i Ridleyem Scottem oraz przy filmach takich jak House of Gucci, The Last Duel , Historia małżeńska, Logan Lucky i Historie Meyerowitza , które serdecznie polecam.

Po prostu trzymaj się z dala od zeszłorocznego White Noise . Okropny film przez duże D!

Występująca w roli głównej i robiąca ogromne wrażenie u boku Adama Drivera, Ariana Greenblatt jest dopiero w jej szczęśliwym siódmym występie na dużym ekranie (mniej filmów krótkometrażowych i animowanych z lektorem), a ona naprawdę przoduje w szczególnie trudnej roli, o której już wspomniałem i zastrzegam sobie dalsze komentarze w obawie przed spoilerami. Jak opisano wcześniej, jest to prawdziwy film dwuręczny.

Znacznie więcej niż zasmarkana recenzja z Rotten Tomatoes i recenzje z nagłówków, na które zerknąłem. Widziałem to z moimi dwoma ulubionymi ludźmi na całym świecie 13 marca w naszym lokalnym kinie i tym razem nie zrobiłem żadnych notatek. Konsensus późniejszy od dwóch innych fanów dinozaurów i horroru był taki, że „nie było wystarczającej liczby dinozaurów” i widziałem wczesne echa sceny lądowania awaryjnego i następstwa z oryginalnej trylogii filmowej Gwiezdne Wojny , a także bardzo mocno Kosmici wpłynęli na bitwę z mieszkańcami nieotwartego jeszcze Parku Jurajskiego !

Zrób z tego co chcesz! Idź to zobaczyć!

Dzięki za przeczytanie . Jak zawsze tylko dla skowronków i zawsze ludzka reakcja, a nie obfitość spoilerów. Poniżej znajdują się linki do moich trzech ostatnio opublikowanych artykułów filmowych lub w mojej filmotece znajduje się ponad 250 artykułów na blogu (z ponad 500 indywidualnymi recenzjami filmów):

„Operacja Fortune: Ruse de guerre” (2023) „Matko!” (2017) „Mówiące kobiety” (2022)