Duchy w moim umyśle

W niektóre dni lubię podróżować na plażę. Jest pewna fascynacja i intryga w obserwowaniu gry fal rozbijających się o brzegi. Leżenie na piasku i patrzenie, jak pomarańczowe słońce schodzi do dziewiczych wód oceanu, jest bardzo uwalniającym uczuciem. Dzieci bawią się na miękkim piasku, podczas gdy ich matki i ojcowie cieszą się minutą spokoju dla siebie, psy odpoczywają w cieniu łodzi rybackich, a od czasu do czasu ratownik tarza się po piasku, próbując ostrzec nastolatków przed pływaniem w niebezpiecznych miejscach. Przez to wszystko, gdy zamykasz oczy i czujesz wiatr na twarzy niosący zapach soli i dalekich krain, dźwięk rozbijających się fal wprowadza we wszystko poczucie harmonii i spokoju.

Są dni, kiedy po prostu biorę motocykl i jadę na plażę, żeby posiedzieć sam. Nawet podróż do Shanghumugham oferuje swego rodzaju katharsis temu, co zmusiło mnie do wzięcia kluczyków i przejażdżki. Długie proste drogi, niewielki ruch lub jego brak, dudnienie silnika i uczucie wiatru tańczącego w klatce piersiowej. Dla wielu jest to azyl.

Ilekroć podróżuję sam, prowadzę bardzo interesujące wyimaginowane rozmowy. Te rozmowy byłyby prowadzone z osobami, o których mogłem przeczytać w książce lub przeczytać historie ich życia. Lubię je nazywać Duchami w moim umyśle.

Kiedy siedziałem na piasku w Shanghumugham i wpatrywałem się w morze, poczułem, że obok mnie siada mężczyzna. Był wysoki i ubrany w pełny czarny strój. Włosy miał związane w kucyk, a na szyi miał różańce modlitewne. Miał też dwa duże miecze przywiązane do pasa. Miał oczy jak orzeł i czułem, że widzieli wiele śmierci. Ale teraz odzwierciedlały wewnętrzny spokój. Był duchem, którego często ostatnio widywałem. Wiedziałem, kim był.

Nie rozmawialiśmy przez chwilę. Właśnie wpatrywaliśmy się w zachód słońca. Miałem wiele spraw do przemyślenia, ale czułem, że on po prostu cieszy się zachodem słońca. Po kilku minutach w końcu zapytał mnie o coś,

"Co się stało?"

Na co odpowiedziałem,

"Jestem zmieszany."

"Mów do mnie. Co się stało?"

"Nie wiem. To mój problem.

Czuję się naprawdę nie na miejscu. Wydaje mi się, że chociaż otaczają mnie ludzie, nawet na tej plaży, dlaczego czuję się taka samotna? W niektóre dni rozkoszuję się tym. W niektóre dni daje mi to spokój. W niektóre dni po prostu czuję, że wszyscy i wszystko jest tak odległe. Nie wiem. Nie wiem, czy jest to coś, z czym mogę coś zrobić, czy też jest to coś, do czego muszę się dostosować. Ale dlaczego czuję się taka pusta w środku?

Po prostu słuchał i skinął głową.

Przez kilka minut słyszałem tylko dźwięk rozbijających się fal i cichy pomruk jego powolnego oddechu.

Po chwili kazał mi wstać i iść z nim.

„Czym jest dla ciebie „znaczenie”?”

"Nie wiem. Nie wiem, co powinienem uznać za sensowne. To znaczy, mam cele i ambicje i zawsze próbowałem powiązać swoje znaczenie z tymi celami, ale czasami wszystko wydaje się takie bezcelowe.

"Czym jesteś?"

"Nie wiem."

„Mój przyjacielu, znaczenie i cel to dwie rzeczy, które określają, kim jesteś. Pozwól, że opowiem Ci moją historię.

Urodziłem się w biednej rodzinie. Później zostałem przez nich porzucony z powodu braku pieniędzy. Wszyscy w mojej wiosce nienawidzili mnie za skłonność do przemocy. I byłem w tym dobry. Przez długi czas włóczyłem się samotnie po lasach. Poprzysiągłem zemstę moim wieśniakom i wszystkim, których znałem. Dostałem obsesji na punkcie zabijania i przemocy, ponieważ zacząłem kojarzyć się z tym ideałem. Zabiłem wszystkich, których skierowali w moją stronę. Przez to wszystko przetrwałem, ponieważ w tamtym czasie nadawałem pewne znaczenie temu, kim jestem.

Zostałem później znaleziony przez mnicha. Był wielkim człowiekiem, zabawnym w sercu i nauczył mnie czegoś. Nauczył mnie, że twoim znaczeniem i celem może być wszystko, czego zapragniesz. Ty decydujesz, co to jest dla Ciebie. Ale ciebie nie definiują twoje cechy ani przeszłość. Jesteś określony przez swoje działania i wybory. Określają one kierunek twojego celu. Twoja przeszłość nie wpływa na Twoją przyszłość. Może wpływać na twoje myśli, ale to, kim jesteś, decyduje w każdej chwili, która mija. Jak mówi Ichiro Kishimi: „O własnym życiu decydujemy na podstawie znaczenia, jakie nadajemy naszym przeszłym doświadczeniom. Twoje życie nie jest czymś, co ktoś ci daje, a ty decydujesz, jak żyjesz”.

„Więc dlaczego wciąż czuję pustkę?”

„Ponieważ przez cały ten czas byłeś świadomy tylko siebie. Kiedy rozszerzysz swoją świadomość na wszystkie inne żywe istoty i ogólnie na świat, zrozumiesz, że jesteś tylko pyłkiem w bardzo dużym świecie. I że jesteś tego częścią. Twoje znaczenie i cel są ostatecznie wnioskami. Aby dojść do tych wniosków, musisz przeprowadzić eksperymenty. Świat jest twoim poligonem doświadczalnym. Kiedy zaczynamy skupiać się na eksperymentach, a nie na wynikach, prowadzenie tych eksperymentów daje nam cel do osiągnięcia. Znalezienie właściwego celu, który ostatecznie daje satysfakcję w dążeniu do niego, jest osiągnięciem, na które czekasz. Wtedy osiągnąłeś sens życia.

Wszystko, co widzisz i obserwujesz w życiu, ma swój cel. Spójrz na morze. Piasek, orły latające nad tobą, psy leżące w cieniu, ludzie w twoim życiu. Każdy z nich ma swój cel i swoje obowiązki. Ale poszukiwanie sensu jest tym, co sprawia, że ​​twoje życie jest ekscytujące i warte przeżycia. Wszystko dzieje się w tej chwili, a zbiór tych małych chwil oraz wybory, myśli i działania, których dokonujesz w tych chwilach, definiują cię.

Pogoń za sensem wypełnia twoją pustkę. To jest osobista podróż, którą musisz odbyć.

Zawsze pamiętaj, że nigdy nie jesteś w tym sam. Ludzie, których widzisz wokół siebie, są tak samo nieświadomi jak ty. Większość ludzi zajmuje się swoim codziennym życiem, po prostu poruszając się z prądem wszystkiego, co rzuca im życie. Dopiero gdy zaczynasz myśleć o swoich możliwościach i różnych możliwościach swojej przyszłości, pojawiają się takie pytania. Zdecydowałem się zdefiniować siebie jako wojownika i określiłem siebie jako największego szermierza w mojej krainie. To dało mi cel życia, który miał dla mnie znaczenie”.

— Jednak się tam dostałeś. Jesteś taką legendą, że w mojej głowie też jesteś mitem.

„(Śmiech) Może tak. Oto rada dla ciebie przyjacielu.

Najlepszym sposobem, aby stać się legendą, jest myślenie poza miłością i smutkiem i istnienie dla dobra człowieka. Wszyscy ludzie są tacy sami, z wyjątkiem wiary we własne ja, niezależnie od tego, co myślą o nich inni. Naucz się myśleć lekko o sobie i głęboko o tym świecie, a wtedy i ty wyruszysz w swoją podróż”.

Słońce już wtedy zaszło. W pobliskiej kawiarni włączano światła. W powietrzu unosił się słodki zapach kawy i omletu. Nie zauważyłem, że wszystkie dźwięki, które słyszałem wcześniej, ucichły wokół mnie. Czułem spokój. Kiedy odwróciłem się, by spojrzeć na mężczyznę, z którym szedłem, szedł brzegiem. Kiedy patrzyłem, odwrócił się i uśmiechnął. Potem odszedł i rozpłynął się w cieniu.

Wróciłem do kawiarni, usiadłem na ławce z widokiem na morze i zrobiłem sobie filiżankę dobrej kawy. Kiedy wziąłem pierwszy łyk, mogłem myśleć tylko o tym, jak dobrze smakuje. Czułam obok siebie moje inne duchy, obserwujące i cieszące się tym skrawkiem spokoju razem ze mną.

Nie czułam się już pusta ani samotna.