Na ile lat wygladam?

Zastanawiam się, czy mój zewnętrzny obraz rzutuje na mój wewnętrzny obraz.

Czasami zastanawiam się… ile tak naprawdę wyglądam?

Wewnątrz czuję się młodzieńczy, ale młodzieńczy z odrobiną mądrości. Zastanawiam się, czy wyglądam tak, jak się czuję.

Dostałem dzisiaj odpowiedź. I wczoraj. I kilka dni przedwczoraj.

Oczywiście nie wyglądam tak młodo, jak się czuję. Ale na ile lat wyglądam?

Tego wieczoru zatrzymałem się w sklepie spożywczym i zaopatrzyłem się w potrzebne mi rzeczy. Można by pomyśleć, że napełniłem mój wózek maślanką, twardymi cukierkami i Ben-Gayem, sądząc po spojrzeniu 17-27-letniego kasjera (wszyscy ci młodzi biczownicy wyglądają dla mnie na ten sam wiek) .

Nazwała mnie Hon.

Miły młody człowiek zaniósł moje zakupy do samochodu i załadowaliśmy je do bagażnika. Skomentowałem rysę na zderzaku, której nie było, kiedy wszedłem do sklepu 20 minut wcześniej. Nadal narzekałem na zadrapanie, kiedy zapytał mnie, jak długo mam samochód.

— Cztery lata — powiedziałem.

„Prawdopodobnie będzie to twój ostatni samochód, co?” on odpowiedział.

Byłem zszokowany i więcej niż tylko trochę wkurzony. — Nie — powiedziałem. „Spodziewam się, że przed śmiercią kupię jeszcze co najmniej 2 samochody. Nie daj się zwieść tym siwym włosom, dzieciaku.

Uciekł z wózkiem na zakupy, zanim zdążyłam powiedzieć coś więcej. Pobłogosław jego serce.

W każdym razie… teraz się zastanawiam… na ile lat wyglądam?

Wydaje mi się, że wyglądam baaaardzo staro. Przynajmniej ja robię to młodym ludziom. I pewnie też starzy ludzie!

Wczoraj warsztat samochodowy w Sonic nazwał mnie Sweetie, kiedy dostarczyła mi koktajl bananowy.

Młoda kobieta za okienkiem dla zmotoryzowanych w McDonald's nazwała mnie Sugar, kiedy wręczyła mi lody w rożku, które zamówiłem dziś rano na śniadanie.

Może powinienem po prostu przestać jeść tyle lodów. Może zamawianie miękkich lodów sprawia, że ​​wyglądam na starszego niż w rzeczywistości.

Jezu świst… na ile lat wyglądam?

Nie wiem. naprawdę nie. Kiedy patrzę w lustro, nie widzę starej kobiety. Cóż, czasami tak. To zależy od dnia. Ale przez większość czasu widzę kogoś, kto wygląda podobnie do jej wizerunku, tak jak to było odzwierciedlone w różnym wieku.

Nie zauważam zmarszczek i obwisłej skóry pod brodą, chyba że założę okulary lub przyjrzę się z bliska w powiększonym lusterku do makijażu.

Kilka tygodni temu zatrzymałem się na wyprzedaży garażowej. Nie chciałem nic kupować. Chciałem tylko popatrzeć na ogród kwiatowy tej pani, więc udawałem, że interesują mnie śmieci, które ustawiła na swoim podwórku.

Nawiązaliśmy rozmowę iw końcu zapytała mnie o mój wiek. Zadowolony wyraz pojawił się na jej twarzy, kiedy go ujawniłem.

- Jesteś ode mnie 10 lat młodsza - wymruczała.

Najwyraźniej pomyślała, że ​​wyglądam na starszego. Najwyraźniej przeceniła też swój młody wygląd. Właściwie oszacowałem jej wiek na 12 lat starszą ode mnie. No cóż. Cokolwiek ją uszczęśliwia.

I to ją uszczęśliwiło.

Myślę, że wszyscy powinniśmy na chwilę zdjąć okulary. Trochę rozmycia może nas wszystkich połączyć i uspokoić nasze obawy o to, jak wyglądamy.

Mogłoby to złagodzić konkurencję, którą my, starsze kobiety, wydajemy się mieć ze sobą.

Może. Chyba wszystko jest możliwe.

Gdybyśmy mogli spojrzeć poza zmarszczki, luźną skórę i siwe włosy, które zdradzają nasz wiek, może moglibyśmy złagodzić konkurs piękności i popracować nad naszą osobowością.

Ten artykuł był wcześniej publikowany na blogu, który kiedyś pisałem. Jest częścią książki zawierającej eseje zatytułowanej Aging Disgracefully, która zostanie opublikowana przez 8th Street Press w lutym 2023 roku.

Jeśli chcesz przeczytać więcej ode mnie, skorzystaj z tego linku do mojej strony autora Amazon.

I, jak zawsze, dziękuję za czytanie moich historii i wsparcie.