Sanktuarium

z Jak to było

Czytała Rodzynkę w słońcu . Znów czytał Wielkiego Gatsby'ego . Co jest w tej książce? — zapytał go ojciec. Ale w przypadku Maggie było to coś, co do czego byli niezłomnie zgodni. W dyskusji w klasie powiedziano, że powieść czytana z perspektywy feministycznej pozostawia wiele do życzenia, a także, że Fitzgerald jest bujny. Jesy wtrącił się, by zwrócić uwagę, że Fitzgerald nigdy nie pisał pod wpływem alkoholu, a Maggie spuściła głowę i poważnie zauważyła, że ​​internet zabija dobrych czytelników.

Ich urodziny dzieliło zaledwie kilka dni w sierpniu i zawsze obdarowywali się nawzajem książką i płytą CD. W tym samym roku Maggie otrzymała Fire , tom z nieoczyszczonych Dzienników Anaïs Nin , wraz z King of the Delta Blues Singers . A dla Jesy był to Joni's Blue w połączeniu z Lolitą. Jako młodzi ludzie usiłujący zrozumieć siebie i swoją ojczyznę, faworyzowali artystów (północno)amerykańskich, a następnie Jesy twierdził, że tłumaczenia są z natury sprzeczne i niemożliwe, więc jeśli nie mógł przeczytać książki w języku, w którym został napisany, to w ogóle by (nie mógł!) przeczytać (co nie znaczy, że często nie próbował). Nieustannie rozważali i spierali się o subtelniejsze punkty książek i muzyki, pisarzy i muzyków, a ich umysły miały synergię między wyrażeniami. I tak jesienią ich wspólny panteon powiększył się o Nina i Nabakova, Johnsona i Mitchella, a także Baldwina, Emersona, Ellingtona, Evansa, O'Connora, Simone i oczywiście Steinbecka.

Tego lata jego matka bardzo zachorowała i po raz kolejny martwił się, że to może być koniec. W swoje urodziny obudziły go psy szczekające na listonosza w pustym domu i kartka od ojca leżąca na kuchennym blacie. Byli w szpitalu, ale coś czekało na niego w ogrodzie. Pod jabłonią, na ceglanej donicy, którą zbudował jego Nonno, stał ukochany egzemplarz Waldena , na wierzchu leżała świeżo ścięta dzika róża. Gdy pociąg szumiał wzdłuż rzeki, Jesy odkrył i delektował się sfinksem Thoreau, leżącym z psami w ogrodzie.

17 sierpnia skończyła 17 lat, a Maggie zeszła na dół, aby samotnie rozpakować gramofon wraz z trzema albumami na winylu: Little Girl Blue , Zodiac Suite i Billie at Jazz at the Philharmonic . Oprócz tych prezentów był jeszcze jeden: mały, dziwny i całkowicie zniszczony egzemplarz Wielkiego Gatsby'ego, którego postrzępiona miękka okładka opisywała go jako wydanie Armed Services. Następnego dnia siedziała na swoim balkonie z widokiem na wodę i przy kręcących się płytach i gwizdku pociągu dochodzącym z głębi miasta przeczytała książkę ponownie, po raz trzeci, i delektowała się magią baśni Fitzgeralda. Jesper wychwalał zwodniczą prostotę, enigmatyczny kunszt powieści. Ale teraz zrozumiała coś jeszcze — a potem wciąż zastanawiała się nad czymś innym. Jej ojca nie było w domu, żeby go o to zapytać, ale kiedy narracja została rozwinięta, ogarnęło ją dziwne przekonanie, że ta książka ma dziwne znaczenie dla jej rodziny.