Chciwość:
Odpowiedzi
Myślę, że korzenie chciwości u ludzi tkwią w braku zrozumienia między nimi, jak ważne jest dzielenie się zasobami i sprawiedliwe dzielenie się nimi.
W świecie współdzielonych taksówek wszyscy byliśmy w sytuacji, w której twój współpasażer musi zejść do budynku na poboczu autostrady. Zamiast zjechać na autostradę i przejechać przez pas serwisowy, poprosi kierowcę o zjazd, zawrócenie, 3-kilometrowy objazd i wrzucenie go do budynku.
Nie rozumiem, czy tylko ja mam poczucie odpowiedzialności wobec współkierowcy. Czy tylko ja chcę mieć pewność, że nie będzie musiał przechodzić przez 30-minutową objazdówkę z powodu mojej niechęci do przejścia 50 metrów.
Problem ten jest dobrze sformułowany w ekonomii jako tragedia wspólnego pastwiska.
Tragedia wspólnego dobra to ekonomiczna teoria sytuacji w systemie współdzielonych zasobów, w którym poszczególni użytkownicy, działając niezależnie, zgodnie z własnym interesem, zachowują się wbrew dobru wspólnemu wszystkich użytkowników, wyczerpując lub psując ten zasób poprzez swoje zbiorowe działanie.
Można to zaobserwować dość regularnie w naszym codziennym życiu. Rolnicy nadal wypalają ściernisko pomimo gwałtownego pogorszenia jakości powietrza, kierowcy samochodów łamią przepisy pomimo częstych wypadków, a przemysł nadal odprowadza ścieki do rzek i zasobów wód gruntowych. Jednostka lub firma działająca we własnym interesie niszczy użyteczność zasobu dla wszystkich użytkowników.
Ekonomiści od dawna opowiadają się za zdefiniowaniem praw własności lub zapewnieniem zachęt do korygowania tych niedoskonałości rynku. Uważam jednak, że w dyskusji pominięto moralność ludzkich zachowań.
Uczeni zgadzają się, że zasady lub zachęty ekonomiczne nigdy nie będą wystarczające, aby zapewnić moralne zachowanie. W dążeniu do osiągnięcia pomyślnej wspólnej przyszłości niezwykle ważna jest rola społeczeństwa w promowaniu pożądanych zachowań społecznych.
Mówiąc konkretnie o społeczeństwie indyjskim, chociaż istnieją zasady społeczne dotyczące nieistotnych rzeczy, takich jak małżeństwa kastowe, „pożądane” zachowania kobiet i „akceptowalne” definicje szanowanych zawodów, brak jest konsensusu co do społecznie akceptowalnego zachowania, jeśli chodzi o wykorzystanie zasoby publiczne. Nie ma społecznego sprzeciwu wobec zanieczyszczania powietrza i wody ani wyrzucania odpadów na róg ulicy. Społeczny lekceważenie marnowania żywności i wody pozostaje odległym marzeniem.
Uważam, że kluczem do zmiany nastawienia ludzi do wspólnych zasobów jest edukacja społeczeństwa. To trzeba zainicjować w młodym wieku. Bez względu na to, jak dobrze zdefiniowane są bodźce ekonomiczne, jeśli idea moralnego obowiązku wobec innych ludzi i ludzkości jako całości nie zostanie rozwinięta, jest mało prawdopodobne, aby doprowadziła do pomyślnej wspólnej przyszłości.
Jako społeczeństwo musimy wziąć odpowiedzialność za wrażliwość na rzeczy, które naprawdę mają znaczenie. Musimy być razem i dbać o nasze wspólne zasoby. Musimy troszczyć się o dobro innych. A co najważniejsze, musimy zdać sobie sprawę, że jesteśmy w tym razem dla wspólnej wspólnej przyszłości.
Niektórzy ludzie są chciwi, ponieważ chcą dostać tyle samo, co następna osoba lub boją się, że w jakiś sposób stracą swój udział. Czasami ludzie myślą głównie o sobie. Powinniśmy być mniej chciwi i dawać więcej innym, zwłaszcza swoim sercom, i dawać więcej naszej życzliwości innym.