Co jest w imieniu

Zapowiedź Nikki Haley, że będzie kandydować na prezydenta, każe mi pomyśleć o tym, jak imigranci często wybierają dla siebie „amerykańsko” brzmiące imiona. Rozumiem. Podobnie jak Nikki, byłam dzieckiem imigrantów dorastających na Południu, gdzie świat był podzielony na czarno-biały i nie pasowałam do żadnej z tych kategorii. Zrozumiałam, co Nikki miała na myśli, kiedy powiedziała: „Byłam inna”.

Nie winię jej za to, że używa jej bardziej „amerykańsko” brzmiącego pendżabskiego drugiego imienia zamiast imienia, Nimarata. Moje imię było rutynowo błędnie zapisywane, źle wymawiane i błędnie interpretowane. Aby zaradzić tej sytuacji, postanowiłem kiedyś nazwać się Ann, co zainspirowały mnie dwie moje bohaterki z dzieciństwa, Ania z Zielonego Wzgórza i Anna Frank. Zrezygnowałem z E, aby moje nowe imię było jeszcze łatwiejsze do przeliterowania. Fałszywa nazwa nie przylgnęła i szybko zrezygnowałem z rebrandingu.

Kiedy ludzie mieli trudności z wymówieniem mojego imienia, wyjaśniałem, że moje imię wymawia się jak Filip z „A” na końcu, z naciskiem na pierwszą sylabę. Jeśli nie udało im się to po kilku próbach, poddawałem się i pozwalałem im źle wymawiać moje imię lub sugerować przezwisko. Te ustępstwa wydawały mi się małą zdradą samego siebie.

Moje brytyjskie imię jest rzadkością w Stanach Zjednoczonych, więc rozumiem, kiedy ludzie się nad nim zastanawiają. Ludzie często zakładają, że jestem z Filipin, chociaż nikt nigdy nie myśli tak o innych Filippach, które spotkałem, prawdopodobnie dlatego, że żadna z nich nie ma azjatyckiej twarzy jak moja. Nigdy nie spotkałem aktorki z Broadwayu, Phillipy Soo, która jest po części Chińczykiem, ale jeśli kiedykolwiek to zrobię, zapytam ją. Jeśli ludzie przeczytają moje imię i nazwisko razem, nie widząc mojej twarzy, pomyślą, że jestem biały. Kiedy mnie spotykają, dostrzegam mikrowyraz zaskoczenia.

Nikki i ja jesteśmy z tego samego pokolenia i dorastaliśmy w czasach, gdy zachęcano nas do wtopienia się w amerykański tygiel, co oznaczało pozbycie się rzeczy, które czyniły nas innymi lub obcymi. Jak nasze imiona.

Ostatnio akceptuję rzeczy, które mnie wyróżniają, w tym moje imię. Piszę moje wietnamskie drugie imię, gdziekolwiek się pojawia. Moje pełne imię i nazwisko oddaje tłumy, które składają się na moją amerykańską tożsamość. Ciekawe, czy Nikki zrobi to samo.