Czym jesteś przeklęty?
Odpowiedzi
Relacje między ludźmi.
:/
Jeśli chodzi o przyjaźń, towarzystwo lub jakikolwiek inny związek z żywym człowiekiem — kończy się za każdym razem (częściej ze złą nutą).
Zostałem przeklęty, aby pozostać w izolacji. Nie obchodzą mnie powody, moje nastawienie czy błędy. Ponieważ wiem, że zgodnie z prawdą byłem z moimi przyjaciółmi lub moimi towarzyszami, mentorami, życzliwymi osobami.
O całym czasie, który spędziłem, o tym, jak ufałem firmie i jak bardzo chciałem ją utrzymać – za każdym razem jest to ta sama historia. Jeśli chodzi o tę jedną osobę - ufałem najbardziej, potrzebowałem i chciałem najbardziej, najbardziej marzyłem, najbardziej kochałem, najbardziej myślałem, kiedy to się kończy, tak naprawdę bardzo boli zapomnieć o wszystkim, dla czego byli mnie i tego, jak postrzegałem ich obecność przy mnie, ich małe rzeczy, wspomnienia, rozmowy, wszystko – jestem stworzony, by o tym zapomnieć, uśmiechać się i żyć dalej. Wszystko, co kiedyś zajmowało moją osobistą przestrzeń i umysł, znów staje się puste. Pozostawia pustkę, po raz kolejny. To nie do końca fair.
Wszystko z powrotem do miejsca, w którym się zaczęło — Nieznajomi .
Ten trend naprawdę przyniósł mi więcej szkody niż pożytku. Jasne, z każdego doświadczenia można się czegoś nauczyć, ale szczerze mówiąc, pieprzyć to – to boli. Zostać zostawionym samemu sobie za każdym razem w ten sposób. Czuć się obcym w tłumie, czuć się niewidzialnym przez cały czas, kiedy wychodzisz.
Boisz się zacząć wszystko od nowa. Boisz się, nie ufasz zbyt łatwo, ludzie biorą Cię za powściągliwego i pełnego ego, nie jesteś w stanie zrozumieć i być zrozumianym. Wszystko wydaje się kłamstwem.
Wiem, co teraz powiesz – wyluzuj, przestań się tym przejmować. Ciesz się swoim towarzystwem, bądź szczęśliwy, bla bla. Pójść dalej! Łatwiej powiedzieć niż zrobić.
Wiem, że mam to w dupie – okej, ale to bardzo boli :( Boli świadomość, że nie ma dla ciebie ani jednej osoby. Boli zaakceptowanie, że wszystko jest w porządku, zdarza się i że nie nikogo to nie obchodzi.Nikt nie znaczy NIKT.
Może w moich gwiazdach jest błąd.
:(
*przeklęty na całe życie*
*przeklina życie*
Dwa tytanowe pręty i 18 tytanowych śrub wkręciło się na stałe w 12 kręgów w moim kręgosłupie.
Jako nastolatek miałem skoliozę, więc w zeszłym roku zespoili mi kręgosłup, żeby mnie wyleczyć. Problem polegał na tym, że decydując się na operację, byłem skazany na porażkę, jeśli to zrobiłem, skazany na porażkę, jeśli tego nie zrobiłem.
Gdybym nie miał operacji, mój kręgosłup nadal by się wykrzywiał, aż w końcu przybrałbym wygląd garbusa, powykręcany i wypaczony.
Gdybym miał operację, musiałbym stawić czoła nawet rokowi zachowania szczególnej ostrożności, podczas gdy kości się stopiły, a potem już nigdy w życiu nie byłbym w stanie wykonywać żadnych czynności, które wiązałyby się z uciskiem kręgosłupa. By wymienić tylko kilka: sporty kontaktowe, podnoszenie ciężarów, skoki ze spadochronem, trampoliny itp.
Jestem przeklęty w tym sensie, że liczby pokazują, że 45% pacjentów z fuzją kręgosłupa jest klasyfikowanych jako „poważnie upośledzeni” 20 lat po operacji. W tej chwili żyję normalnie, ale nie mam pojęcia, co przyniesie mi przyszłość fizycznie.
Naprawdę nie chcę lekceważyć niepełnosprawności innych ludzi, więc przepraszam, jeśli następny akapit zabrzmi ostro: ale gdybym miał wypadek i obudził się niepełnosprawny, łatwiej byłoby mi wiedzieć, jakie są moje ograniczenia i jakie będą w przyszłości. Jednak brak pojęcia, co przyniesie przyszłość, wydaje się gorszy. Świadomość, że mogę zostać sparaliżowana, jeśli dostanę wystarczająco mocne poklepanie po plecach, jest dość złym przekleństwem, z którym trzeba się utknąć.