Mimo wszystko Ofelia – recenzja

Często mówimy o uzdrowieniu naszego wewnętrznego dziecka. Poświęcenie czasu na przyznanie się do bolesnych chwil, zobaczenie, jak bardzo boli, i ostatecznie na naukę i uzdrowienie.

Ta książka była dla mnie.

poświęcony Izabeli. za bycie tak piękną i tak pięknie queer.

(Obiecuję, że ta recenzja nie będzie spoilerować, moje kochane.)

Ofelia After All to piękna queerowa powieść dla młodzieży o odkrywaniu, kim jesteś. Przypomina nam, że ciągle się zmieniamy. Na początku książki Ofelia wie, kim jest. Zwariowany na punkcie chłopców entuzjasta kwiatów. Tak widzi siebie (przeważnie) i tak widzą ją jej bliscy. Po włożeniu do pudełka niezwykle trudno jest się z niego wydostać. Częściowo ma to związek z oczekiwaniami innych wobec ciebie. Druga część wiąże się ze strachem. Nie jest łatwo pogodzić się z faktem, że nie jesteś gotowym produktem. Wszystko to nasila się, gdy masz 17 lat i jesteś przekonany, że już zaplanowałeś, jak potoczy się twoje życie.

Rzeczy, które kochałem:

Piękne przyjaźnie – Można było zobaczyć, jak celowo traktowali miłość do ew b innych. Chcieli podnosić na duchu i wspierać, pozostając jednocześnie młodymi i głupimi. Naprawdę troszczą się o siebie nawzajem i to było naprawdę urocze.

Wskazówki rodziców – Podobało mi się, że książka, mimo że jest skierowana do nastolatków, podkreślała fakt, że rodzice nie zawsze rozumieją to dobrze. Nie zawsze mają odpowiedzi i nie zawsze chcą. Niektórzy rodzice są do bani i takie jest życie. Ale czasami masz szczęście i spotykasz niesamowitych ludzi, którzy żyją, aby widzieć cię szczęśliwym.

Ofelia - historia skupia się na niej. Niekoniecznie o jej romansach czy zauroczeniach, ale o niej jako o osobie. Rozmyśla nad życiem, a jest dzieckiem, więc nie zawsze podejmuje rozsądne decyzje. W powieści otrzymuje łaskę popełniania błędów i uczenia się. W żadnym momencie nie jest ponad wyrzutami ani radą i zawsze jest gotowa i chętna do wysłuchania. kocham ją

Queerowość i tożsamość etniczna – Błędem jest pisanie queerowej historii z kolorowymi postaciami bez wspominania o tym, jak różne kultury postrzegają queerowość. Ta książka była szczera z akceptacją, ale też z brakiem akceptacji. Trudno jest być osobą queer o innym kolorze skóry i ta książka to pokazuje.

Wyróżnienie:

WESLEY JEST TAKI SŁODKI

Naprawdę wierzę, że jest to historia, którą każdy powinien przeczytać (zwłaszcza jeśli jesteś QBIPOC). Jest lepki, ciepły, słodki, głupi i bardzo potrzebny.

Mój ulubiony cytat musi brzmieć:

„Nazywam się Ofelia Rojas: córka Miguela i Stelli, najlepsza przyjaciółka Sammiego i Agaty… Jestem kimś więcej i tylko czekam na odkrycie”.

ostrzeżenia dotyczące treści: homofobia, lesbofobia, bifobia, wycieczka, aroacefobia i rasizm.

jest