Piosenka Phila Elvrum BART

Historia nocy w San Francisco na stacji kolejowej

W samochodzie z tatą, którego używał

Zapytać w zabawny sposób,

„Jakie myśli przychodzą ci do głowy?”

A ja powiedziałbym: „Cóż, nie jestem pewien”.

Ale to nie była prawda,

Bo głowę miałem wtedy pełną myśli,

I nadal jest teraz.

Widziałem starą rzecz w Internecie

Od mojego byłego drogiego przyjaciela

Ona jest myślicielem,

A jej mama jest pijaczką

I chyba za nią tęskniłem

Za jej wspomnienia

Czekałem na wezwanie

nigdy nie dostałem

Aż spadło

Za mało za późno.

A głowę mam pełną myśli

Żałuję, że nie mówiłem

Ale nigdy nie.

Jestem dowcipny na jego końcu,

Idę za zakrętem

I jeśli teraz nie zwolnię,

nigdy nie będę.

Spotkałem kobietę w pociągu

I krzyknęła z płuc

Złapał się za pierś

I niósł drewniany kij

Wskazała w dół jak Dzień Sądu Ostatecznego.

Mówi coś o swojej siostrze

I jej brat

Odwrócił się, by powiedzieć to do

Tłum ludzi bez głów.

Wskazała trzęsącym się palcem

Na mężczyznę z torbą

Z owoców.

I tym dwóm psom

Przeszedł na smyczy

Z właścicielem w

Duży czarny płaszcz.

Krzyknęła ponownie

Nad konkursami piękności

I pękają rury

Stał chwilę cicho —

Myślący.

A chciałem zapytać jakie jeszcze

Myśli, które miała w głowie,

Bo jak mam

Wyczyść coś takiego

Pod wiatr,

Moje plecy przed zimnem?

Siedział tam mężczyzna z brązowymi kręconymi włosami

I niebieskie oczy

Który zmarszczył się, gdy się uśmiechnął

I trzymał dwie papierowe torby

Z plamami tłuszczu —

I uśmiechał się i uśmiechał,

I kołysał się i kołysał,

I spojrzał na coś

nie widziałem.

Dwóch obok niego —

Jeden brat,

Drugi, przyjaciel brata,

Porozmawiaj z nim delikatnie.

I zastanawiałem się, jakie myśli

Ma na głowie.

I widziałem to wszystko w kącie

Pociągu, który trząsł się niedbale.

Moje oczy nie mogły się poruszyć

A moja twarz stała nieruchomo.

Nie mówiłem, ale zapewniam, że tak

Sama miałam głowę pełną myśli.