Sposób na słowa.

Seth pyta, jak spędzamy czas. On tłumaczy:

To, że trzeba, często zależy od kogoś innego. Rzeczy, których wymaga od nas system lub ludzie w nim pracujący.

Dostać się to kwestia perspektywy. Zaufanie, zdrowie, dźwignia i przywileje pozwalają nam robić pewne rzeczy, których inni nie mogą.

I chce to wybór, i często jest zmarnowane.

Magiczna sztuczka zaczyna się od uświadomienia sobie, że dotarcie do zadań jest bezcenne, jeśli chcemy. A jeśli będziemy ostrożni i planujemy z wyprzedzeniem, możemy dojść do punktu, w którym musimy zaplanować coś, na co możemy niecierpliwie czekać.

Jutro zaczynamy podwójne fabularne „wakacje”, z których każde to niezapomniane wrażenia. Najpierw [wybierz jedno: muszę / dostać się / chcę ] udać się do Ghany, aby zbadać korzenie, tożsamość, nadzieję, strach i stawanie się. Następnie [wybierz jedno: muszę / dostać się / chcę ] odwiedzić Togo, otwarci na odkrywanie narracji i głębię pasji, spragnieni jasności i zdenerwowani śmiałością w naszych ostatnich dyskusjach.

W Ghanie zdecydowaliśmy się na pobyt w pensjonacie w sierocińcu, chociaż początkowo głosowałem za hotelem z basenem i dość niezawodną klimatyzacją. Nasze nostalgiczne sentymenty zastąpimy światem, który niewiele się zmienił od czasu dwóch [małych dla sierocińca, zmieniających życie dla nas] wycofań. Juda chce grać w piłkę nożną; przynajmniej nie będzie problemu. Historyczny powrót dziewcząt uczcimy kozą [i może filmem, jeśli uda mi się sklecić projektor]. Jeśli to możliwe, planujemy odszukać rodziców biologicznych i braci. Dziewczęta będą miały kilka pytań w wieku 12 i 13 lat; Angela i ja jesteśmy świadomi, że dzisiejsze pytania mogą zawierać odpowiedzi [niektóre trudne?] na jutro. Tak naprawdę, tak jak 12 lat temu, nie mamy pojęcia, co robimy. Ale pewnego dnia być może ta przygoda również wyda się bosko zorganizowana, tak jak przez ostatnie 12 lat.

W Togo sprawdzamy nasz francuski, gdy Angela rozpoczyna szkolenie położnych i usługodawców. Mówiąc szerzej, przetestujemy również zasady rozwoju i wpływu, które przyciągnęły mnie i Angelę [zanim dowiedzieliśmy się cokolwiek o globalnej pomocy humanitarnej]. Podczas gdy zajmujemy się Ghaną i jesteśmy świadkami niezaspokojonych potrzeb w Togo, spróbujemy otworzyć się jako rodzina na odkrywanie powołania, które może mieć praktyczne implikacje dla kontynentu lub domu. Może kończy się to uczuciem lżejszego, ale na razie wydaje się, że to doświadczenie staje się prologiem do następnego sezonu życia. Przy podejmowaniu decyzji szukamy mądrości, rozeznania i cierpliwości.

Każda z tych przygód przedstawia musi , dostać się i chcieć dokonać wyborów. Zapraszanie tych chwil niesie ze sobą ryzyko; zachęca również do opowiadania historii, jeśli zdecydujemy się na odwagę, by zmienić ramy w kierunku chęci .

Wygląda na to, że codzienne lub chwilowe przeobrażenia Setha sprowadzają się do stanu serca. Mogę zmienić świat, ale czy mogę zmienić świat we mnie?

…

[Postscriptum: post Setha działa równie dobrze w tyglu, który uczy się francuskiego. Mamy cztery sesje francuskiego dziennie. Nie jest niespodzianką podróżowanie z konieczności do dostania się do chęci iz powrotem do konieczności w ciągu jednej 75-minutowej sesji. Angela spędza więcej czasu niż ja, i to jest prawdopodobnie jeden z powodów jej znacznie lepszych [w stosunku do mnie] występów, chociaż występ jest subiektywny i czuje się tak samo nieudolna jak ja. Ja też oscyluję, ale moim wyższym priorytetem jest dostać się i chcieć 'sw życiu są tak silni, że mogę przetrwać francuskie pobicie, takie jak wczoraj, lepiej niż inni. Mój profesor, Ambroise, był wczoraj zdezorientowany [ale cierpliwy wobec mnie], kiedy przegapiłem cały sens poprzedniej sesji dotyczącej przysłówków. Nie mogłem wykrztusić „ patiemment ”. [Okazuje się, że to proste, po prostu zamień przymiotnik na rodzaj żeński i zastąp go - ent przez - mment .] Problem polegał na tym, że cała sesja była po francusku, więc nigdy nie słyszałem zasady!] Możesz się na siebie złościć, kiedy cała klasa odwraca się i zwraca się do ciebie z poprawną odpowiedzią, a ty nadal nie masz pojęcia. Jednak pomimo 46-letniego mózgu i uszu, dzięki którym otrzymałem najniższą nagrodę studencką, nadal jestem wdzięczny, że mogęwrócić po więcej po naszej przerwie. Może nasza wycieczka sprawi, że będę chciał przed następną lekcją… wszystko zależy od serca.]