Sceneria jest ważnym elementem literackim niezbędnym do zrozumienia i kontekstu każdej historii. Sceneria może być bardzo szczegółowa, obejmująca określone miejsce lub szeroka na bardziej rozległy obszar, taki jak kraj, a nawet galaktyka. Podany czas przyczynia się do specyfiki i tak dalej, ponieważ idee zmieniają się na przestrzeni lat, tworząc nowe przekonania i postęp. W przypadku obu wierszy sceneria jest podobna, oba umiejscowione są w pobliżu granicy między Meksykiem a Stanami Zjednoczonymi lub stanem, w którym decyduje się mieszkać większość imigrantów. W przypadku La Migra, akcja toczy się na pustyni. „Znam tę pustynię,/ gdzie się napić,/ gdzie odpocząć” (wers 27–29). Pustynia najprawdopodobniej znajduje się w pobliżu granicy, ponieważ patrol graniczny ściga Meksykankę za imigrantkę. Jeśli chodzi o czas, to jest koło południa lub wieczorem, kiedy słońce jest w zenicie i trudno walczyć z potrzebą wody, „Twój jeep ma spławik,/ i zostałeś zauważony/ przez słońce” (wiersz 22–24). Z drugiej strony w wierszu, w którym nikt nie jest deportowany, akcja rozgrywa się w fabryce skarpet, w której pracują tylko kobiety, jako że wspomina się o braku mężczyzn obok opowiadającego historię chłopca. „Teraz lubię sobie wyobrażać, że „migra biegnie/do fabryki skarpet, w której pracowała moja mama/i jej przyjaciele” (wiersze 1–3). Te kobiety pracują w fabrykach i muszą żyć w ciągłym strachu przed odkryciem przez patrol graniczny. Ci, którzy przeżyją walkę ze strażą graniczną na pustyni, mają możliwość poszukiwania przyzwoitej pracy, aby się utrzymać i przyczynić się do gospodarki kraju, do którego wyemigrowali, jak widać na powyższym obrazku.

Temat

Temat jest główną ideą, która została ustalona. Problem pojawia się, gdy bohater próbuje osiągnąć swój cel. W przypadku La Migra i wiersza, w którym nikt nie jest deportowany , oba mają ten sam motyw walki dobra ze złem. W „Dobro kontra zło” dobro zawsze musi wygrać, ponieważ jest to moralnie słuszne. w La Migre,Meksykanka jest przetrzymywana przez dyskryminujący patrol graniczny, gdy utknęła na gorącej pustyni. „Agua dulce brota aqui,/ aqui, aqui, ale skoro ty/nie mówisz po hiszpańsku,/ nie rozumiesz./ Szykuj się” (wers 33–34). Meksykanka będąc dobrą, znajduje wodę, ale ponieważ patrol graniczny, będąc złym, odmawia mówienia/uczenia się hiszpańskiego, nie rozumie i nie będzie w stanie przetrwać gorącej pustyni. Kontynuując, że patrol graniczny jest złem, agent patrolu granicznego powinien przynajmniej umieć mówić po hiszpańsku, aby lepiej rozumieć imigrantów, z którymi pracuje. Podobnie w wierszu, w którym nikt nie jest deportowany, rodziny imigranckie będące dobrem, walczą ze złem straży granicznej o prawo do pracy i pobytu w kraju. „gracias a dios del chisme, który słyszał wszystkie plany la migra / i szeptał je do prawych uszu / aby zapewnić bezpieczeństwo naszym rodzinom” (wers 26–27). Rodziny są wdzięczne Bogu za to, że powiedział im, kiedy mają uciekać i ukrywać się na czas, nie dając się wykryć. Pokazuje, jak bardzo ta grupa imigrantów jest wdzięczna za to, że żyje i pracuje, mimo że kraj ich tam nie chce. Kramer, historyk i pisarz, powiedział w swoim TedTalk, że imigranci byli bardzo mile widziani w celu ekspansji ziemi i zysku przed wojną domową z powodu oczywistego przeznaczenia. Imigranci zaczęli wywierać wpływ na gospodarkę Stanów Zjednoczonych i nadal to robią, ale w końcu zaczęto ich postrzegać jako zagrożenie. Karmer zauważył, „Pytanie brzmi, czy Stany Zjednoczone i inne kraje zamierzają zapewnić imigrantom dostęp do praw i zasobów, w tworzeniu których ich praca, ich aktywizm i ich ojczyste kraje już odegrały fundamentalną rolę”. Ponownie podkreślając walkę dobra ze złem, ci ludzie, tacy jak Meksykanka i rodzina imigrantów, chcą pracować w kraju, który ostatecznie przyniesie nie tylko korzyści nie tylko im, ale także gospodarce i cieszyć się tym, do czego przyczynili się wcześniej ich przodkowie, zanim zostaną postrzegani jako niemile widziani przez natywistów.

Obrazowość

Obrazy są powszechnie używane w wierszach, aby dać żywy opis, który przemawia do pięciu zmysłów czytelnika. W przypadku La Migra i wiersza, w którym nikt nie jest deportowany , oba wiersze wykorzystują obrazy do stworzenia obrazu, aby czytelnik mógł dokładniej wyobrazić sobie sytuację i warunki. „Ja będę Strażą Graniczną./ Ty będziesz meksykańską pokojówką./ Ja dostanę odznakę i okulary przeciwsłoneczne” (linia 2–4). Wizualizacja tej linii w La Migra'swiersz przedstawia agenta straży granicznej i meksykańską pokojówkę. Określono, że kobieta jest meksykańską pokojówką, aby pokazać, co ma na sobie. Silniejszy obraz w tej linii to agent straży granicznej, któremu mówi się, że ma na sobie odznakę i okulary przeciwsłoneczne. Agent straży granicznej jest opisywany jako bardziej onieśmielający, ponieważ ma na sobie odznakę i okulary przeciwsłoneczne, które pomagają mu osłonić oczy przed silnym światłem słonecznym. Jeśli chodzi o meksykańską pokojówkę, ponieważ jest pokojówką, może być postrzegana jako bezbronna, nie tylko ze względu na swój zawód, ale także ze względu na płeć i narodowość. W podobny sposób wiersz, w którym nikt nie jest deportowany,przedstawiono wizualizację imigrantek „to były wszystkie kobiety/ które tam pracowały. kobiety, które na przerwach zaplatały sobie warkocze./ kobiety, które nosiły różańce i nigdy/ nie miały włosów nie na miejscu” (wiersze 3–7). Kobiety są opisywane jako zjednoczone i pracowite, ale można je też postrzegać jako delikatne. Co więcej, obrazy mogą stworzyć dla czytelnika wizualny obraz niesprawiedliwości, jakiej imigranci mogą doświadczyć podczas swojej podróży, ponieważ często są dyskryminowani i odbiera im się prawa człowieka. Nawet jeśli obrazy nie zdradzają złego traktowania, mogą sugerować i pozwalać myślom i pytaniom płynąć. „Agenci federalni działający wzdłuż meksykańskiej granicy od dawna są oskarżani o niewłaściwe postępowanie i złe traktowanie migrantów”, co dowodzi, że agenci straży granicznej są często postrzegani jako skorumpowani, zamiast wykonywać uczciwą pracę i pomagać obu stronom w osiągnięciu dobrego rozwiązania.

Wniosek