Uvalde: Świadek zeznaje

Poniżej znajduje się transkrypcja przemówienia napisanego we współpracy z pediatrą, dr Royem Guerrero, po brutalnym zabójstwie 19 dzieci i 2 nauczycieli w Robb Elementary School. Dr Guerrero wygłosił uwagi przed Kongresem 8 czerwca 2022 r.

Nazywam się doktor Roy Guerrero. Jestem dyplomowanym pediatrą i byłem obecny w Uvalde Memorial Hospital w dniu masakry 24 maja 2022 r. w szkole podstawowej Robb.

(pauza)

Zostałem tu dzisiaj wezwany jako świadek. Ale pojawiłem się, bo jestem lekarzem.

Ponieważ złożyłem przysięgę. Przysięga nie czynić krzywdy.

Po tym, jak byłem świadkiem rzezi w moim rodzinnym mieście Uvalde, milczenie byłoby zdradą tej przysięgi. Bezczynność jest krzywdą. Bierność jest krzywdząca. Opóźnienie jest krzywdzące.

A więc jestem tu.

Nie błagać, błagać ani przekonywać cię o czymkolwiek. Ale wykonywać swoją pracę . I mam nadzieję, że w ten sposób zainspiruje to członków tego domu do zrobienia tego, co do nich należy.

(oddychać)

Całe życie mieszkam w Uvalde. W rzeczywistości sam uczęszczałem do Robb Elementary jako dziecko. Jak to często bywa z nami dorosłymi, pamiętamy dużo dobrego, a mniej złego. Nie pamiętam więc zadań domowych ani rachunków, pamiętam jak bardzo lubiłam chodzić do szkoły i jaki to był radosny czas. Wtedy mogliśmy z łatwością biegać między klasami, aby odwiedzić naszych przyjaciół. I pamiętam zapach stołówki w czwartki z hamburgerami . Chyba te hamburgery musiały być dobre, bo do dziś czuję ich zapach, jakby gotowały się w mojej własnej kuchni. I może nadal są — minęło trochę czasu, odkąd jadłem obiad u Robba.

(oddech)

Około południa we wtorek uzbrojony bandyta wszedł do szkoły głównymi drzwiami bez ograniczeń, zmasakrował 19 uczniów i 2 nauczycieli i zmienił sposób, w jaki każdy uczeń w Robb i ich rodziny zapamiętają tę szkołę na zawsze. Wątpię, czy zapamiętają zapach stołówki czy śmiech na korytarzach. Zamiast tego będą nawiedzać ich wspomnienia krzyków i rozlewu krwi, paniki i chaosu. Policja krzyczy, rodzice płaczą. Wiem, że nigdy nie zapomnę tego, co zobaczyłem tamtego dnia.

Dla mnie dzień zaczął się jak każdy typowy wtorek w naszej klinice pediatrycznej — mamy wzywające na kaszel, kichanie i ćwiczenia fizyczne przed letnim szczytem. Szkoła kończyła się za dwa dni, potem letnie obozy gwarantowałyby trochę otarć i złamań. Rany, które można było załatać i naprawić za pomocą lizaka w nagrodę.

Potem o 12.30 przestało działać jak zwykle, a wraz z nim moje serce. Kolega z centrum urazowego w San Antonio wysłał mi wiadomość: „Dlaczego chirurdzy dziecięcy i anestezjolodzy są wezwani do masowej strzelaniny w Uvalde?”

Pobiegłam do szpitala, by znaleźć rodziców na zewnątrz, wykrzykujących imiona dzieci w desperacji i szlochając, gdy błagali o jakiekolwiek wieści dotyczące ich dziecka. Te płacze matki nigdy nie wyrzucą mnie z głowy.

Gdy wszedłem w chaos na ostrym dyżurze, pierwszą ofiarą, na którą natknąłem się, był Miah Cerrillo. Siedziała na korytarzu. Jej twarz była nieruchoma, była wyraźnie w szoku, ale całe jej ciało trzęsło się od krążącej w nim adrenaliny. Biała koszulka Lilo and Stitch, którą miała na sobie, była poplamiona krwią, a jej ramię tryskało od odłamka.

Słodki Miah. Znam ją całe życie. Jako dziecko przeżyła poważne operacje wątroby wbrew wszelkim przeciwnościom. I po raz kolejny jest tutaj. Jako ocalały. Inspiruje nas swoją odwagą w opowiadaniu swojej historii. Dziękuję Miah.

Kiedy zobaczyłem siedzącą tam Miah, przypomniałem sobie, że widziałem jej rodziców na zewnątrz. Więc po szybkim zbadaniu dwóch moich innych pacjentów, również na korytarzu z niewielkimi obrażeniami, wybiegłem na zewnątrz, aby dać im znać, że Miah żyje. Nie byłam gotowa na ich kolejne pilne i desperackie pytanie: „Gdzie jest Elena” ??! Elena jest 8-letnią siostrą Miah, która również była u Robba w czasie strzelaniny. Słyszałem od niektórych pielęgniarek, że „dwoje martwych dzieci” zostało przeniesionych na oddział chirurgiczny szpitala. Idąc tam, modliłem się, abym jej nie znalazł.

Nie znalazłem Eleny, ale znalazłem coś, czego żadna modlitwa nigdy nie przyniesie ulgi…

Dwoje dzieci, których ciała były tak sproszkowane przez wystrzeliwane w ich stronę kule , których ciała były tak rozdzierane , że jedyną wskazówką co do ich tożsamości były poplamione krwią ubrania z kreskówek, które wciąż na nich leżały. Trzymając się życia i nie znajdując żadnego .

Mogłem tylko mieć nadzieję, że te dwa ciała były tragicznym wyjątkiem na liście ocalałych. Ale kiedy czekałem tam z innymi lekarzami, pielęgniarkami, ratownikami i personelem szpitala z Uvalde na inne ofiary, które mieliśmy nadzieję uratować, oni nigdy nie przybyli. Tylko ciała jeszcze 17 dzieci i dwóch nauczycieli, którzy tak bardzo się o nie troszczyli, którzy poświęcili swoje kariery pielęgnowaniu i szanowaniu niesamowitego potencjału każdego z nich.

ODDYCHAĆ. PAUZA.

Powiem ci, dlaczego zostałem pediatrą. Bo wiedziałam, że dzieci to najlepsi pacjenci. Chciałem móc leczyć ludzi, którzy zajmują się tylko faktami. Uwielbiam to, że w mojej pracy dziecko, które przychodzi, jest zwykle lepsze w ciągu kilku dni. Ich ciała są elastyczne, ale przede wszystkim ich umysły są otwarte . Akceptują sytuację tak, jak jest im to wyjaśnione, śledzą leczenie iw większości przypadków się ucząz doświadczenia. Czy to zginanie kolan podczas wyskakiwania z tylnej klapy, czy też co robić następnym razem, gdy poczują, że mają gorączkę. Nie musisz namawiać i nakłaniać ich do zmiany stylu życia w celu poprawy ani błagać ich o zmianę zachowania. Z drugiej strony, w przypadku dorosłych, bez względu na to, jak bardzo starasz się pomóc, ich droga do uzdrowienia zawsze zależy od tego, jak bardzo są chętni do działania . Dorośli są uparci.

Jesteśmy odporni na zmiany — nawet jeśli zmiana poprawi sytuację nas samych.

Ale zwłaszcza , gdy myślimy, że jesteśmy odporni na opad.

Z jakiego innego powodu Kongres poczyniłby tak niewielkie postępy w powstrzymaniu przemocy z użyciem broni palnej? Niewinne dzieci w całym kraju są dziś martwe, ponieważ prawo i polityka pozwalają ludziom kupować broń, zanim osiągną prawnie wystarczający wiek, by kupić paczkę piwa. Nie żyją, ponieważ pozwolono na wygaśnięcie ograniczeń. Nie żyją, ponieważ nie ma zasad dotyczących miejsca przechowywania broni. Ponieważ nikt nie zwraca uwagi na to, kto je kupuje.

Nie mogę rozgryźć, czy nasi politycy zawodzą nas przez upór , bierność , czy jedno i drugie . Powiedziałem wcześniej, że jako dorośli mamy wygodny zwyczaj pamiętania o dobrych rzeczach i zapominania o złych. Nigdy bardziej niż w przypadku naszej broni. Kiedy krew zostanie spłukana z ciał naszych bliskich i wyszorowana z podłóg, szkół , supermarketów i kościołów, rzeź z każdej sceny zostanie wymazana z naszego zbiorowego sumienia i ponownie powrócimy do nostalgii.Do zabarwionego na różowo spojrzenia na naszą drugą poprawkę jako doskonałego instrumentu amerykańskiego życia, bez względu na to, ile istnień ludzkich zostanie utraconych.

(oddychać)

Wybrałam pediatrę . Wybrałam opiekę nad dziećmi . _ Chroniąc je przed wirusami, mogę to zrobić. Chroniąc je przed bakteriami i łamliwością kości, mogę to zrobić.

Ale upewnienie się, że nasze dzieci są bezpieczne przed bronią?

To jest zadanie naszych polityków i przywódców . W tym przypadku wy jesteście lekarzami , a nasz kraj jest pacjentem . Leżymy na stole operacyjnym, podziurawieni kulami, jak dzieci z Robb Elementary i wielu innych szkół. Wykrwawiamy się, a ciebie nie ma. Siedzisz w swoim biurze wypełniając papierkową robotę, abyś mógł otrzymać zapłatę.

(oddychać)

Moja przysięga jako lekarza oznacza, że ​​zapisałem się, by ratować życie. wykonuję swoją pracę. Chyba okazuje się, że jestem tu, by błagać. Błagać. Aby zadowolić, zrób swoje .