"Co za widok!"

Studium przypadku UX dotyczące poprawy doświadczenia użytkowników na balkonie.

Wszyscy chcemy mieć idealny balkon, prawda? Taki z doskonałym widokiem, przytulnym oświetleniem, wygodnymi meblami i dużą ilością światła słonecznego?

Jednak dla większości z nas rzeczywistość jest daleka od tego.

Dołącz do mnie, gdy zagłębiam się w zrozumienie niuansów doświadczenia na balkonie .

Tło

Dołączyłem do Programu UX Career Accelerator prowadzonego przez Anudeep Ayyagari .

Rozpoczęliśmy ten program od projektu myślenia projektowego (mój pierwszy w życiu!) lub czegoś, co nazywamy „DTP”, aby lepiej zrozumieć proces myślenia projektowego.

Design zmienia świat! Stawianie użytkowników i doświadczeń na pierwszym miejscu jest kluczem do odblokowania potencjału każdego pomysłu, produktu lub firmy. Ale nie musisz być znakomitym projektantem, aby zastosować zasady myślenia projektowego w swoim sposobie pracy. W ramach tego projektu musisz zbudować produkt, z którego będzie mogła korzystać duża liczba osób w tych obszarach.

Celem projektu było poprawienie wrażeń z dowolnej części domu (o co musieliśmy walczyć, ale o tym później). Zostaliśmy podzieleni na grupy po około 10 osób. Był to projekt indywidualny , ale niektóre działania w ramach projektu były wykonywane w grupach. Byłem podekscytowany i trochę zaniepokojony tym, jak podejmę się tego projektu. Postanowiłam jednak działać powoli, krok po kroku.

Najlepszą częścią całego projektu było to, że pozwolono nam eksplorować i grzebać po drodze, a jednocześnie zachęcano nas i prowadzono, aby osiągnąć cel końcowy.

Rzut oka na koniec:

Poniżej znajduje się rzut oka na przeprojektowany prototyp:

Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej.

Zarys tego artykułu:

Walka o przestrzeń — „przedyskutuj i zaangażuj się”

Budowanie fundamentu — empatia

Spojrzenie poza to, co oczywiste — definiowanie

Generowanie kreatywnych rozwiązań — tworzenie pomysłów

Przekształcanie pomysłów w rzeczywistość — prototypowanie

Wystawienie na próbę — Testowanie

Przebudowa prototypu — iteracja

Patrząc w przyszłość

Nauka i wnioski

Walka o przestrzeń — „przedyskutuj i zaangażuj się”

Do wyboru mieliśmy różne obszary tematyczne – jak salon, łazienka, kuchnia, balkon, pomieszczenie gospodarcze, parking itp .

Musieliśmy wybrać jeden, ale haczyk polegał na tym, że musieliśmy „walczyć” o to, który z nas dostanie temat. Musieliśmy mówić o naszej nieuczciwej przewadze i przekonywać innych członków zespołu, że jesteśmy wystarczająco „godni”, aby podjąć ten konkretny temat.

Wybrałam balkon i udało mi się przekonać członków mojego zespołu.

Budowanie fundamentu — empatia

Aby zrozumieć moich użytkowników (5 członków mojej grupy), musiałem przeprowadzić z nimi wywiady. Zacząłem więc przygotowywać kilka pytań do wywiadu i organizować wywiady z moimi użytkownikami. Przygotowałem ogólny przewodnik po rozmowie z następującymi pytaniami:

Starałem się, aby pytania podczas rozmowy kwalifikacyjnej były ogólne, aby móc je dostosować na podstawie danych wejściowych użytkowników. Zapewniłem, że robię notatki i nagrywam wywiady. Redagowałem pytania do wywiadu między wywiadami w oparciu o wskazówki naszego mentora i moją ocenę poprzednich.

Empatia jest trudna.

Chociaż udzielanie wywiadów sprawiało mi przyjemność, byłem przerażony, gdy później (podczas ponownego oglądania nagrań wywiadów) zdałem sobie sprawę, że nie zadałem lepszych pytań ani nie zagłębiłem się głębiej w niektóre kwestie. Niemniej jednak przystąpiłem do asymilacji moich notatek i segregowania ich według interakcji z przestrzenią balkonu, upodobań , niechęci i luk w doświadczeniach moich użytkowników —

Ta segregacja pomogła mi w kolejnym etapie.

Spojrzenie poza to, co oczywiste — definiowanie

Kolejnym etapem Projektu Design Thinking było zdefiniowanie problemów . Na podstawie spostrzeżeń, które wyniosłem z wywiadów w poprzednim etapie, starałem się wymienić jak najwięcej problemów, jakie udało mi się zidentyfikować.

Musiałem wyjść poza oczywiste kwestie i poszukać przyczyn. Udało mi się wymyślić około 30 problemów:

Niektóre zidentyfikowane przeze mnie problemy były zbyt powierzchowne . Brakowało mi wystarczających spostrzeżeń, aby zrozumieć dokładne przyczyny niektórych problemów. Jednak przeszedłem do następnego etapu.

Zwracałem szczególną uwagę na własne uprzedzenia i starałem się je zminimalizować .

Generowanie kreatywnych rozwiązań — tworzenie pomysłów

Byłem podekscytowany tym etapem, dopóki go nie osiągnąłem i nie zdałem sobie sprawy, jak trudno jest generować pomysły. Użyłem metody Crazy 8 , aby znaleźć rozwiązania dla każdego problemu, który zidentyfikowałem na poprzednim etapie.

To było obciążające psychicznie.

Po sugestii członka grupy potraktowałem to jako zabawną grę i właśnie skończyłem. Kiedy utknąłem, postanowiłem przejrzeć i zbadać niektóre problemy na etapie Definiowania.

Na przykład badania wykazały, że gołębie nie lubią silnych zapachów, takich jak ostra papryka, czosnek itp.

To faktycznie pomogło mi wymyślić więcej pomysłów.

Wpadłem na ponad 100 pomysłów (chociaż późniejsze badania wykazały, że istnieją produkty, które skutecznie rozwiązują te same lub podobne problemy), więc nie będę teraz wchodził w szczegóły wszystkich pomysłów.

Zawęziłem listę 5–6 pomysłów, a następnie do 3 pomysłów w oparciu o ograniczenia czasowe , bieżącą wykonalność , szacowany koszt itp. Starałem się również mieć na uwadze wpływ na biznes .

W końcu zdecydowałem się na drugi pomysł — odstraszacz gołębi jako:

• Może trzymać gołębie na dystans bez szkody dla gołębi .
• Czułem, że jest to powszechny problem , z którym boryka się wielu użytkowników (chociaż badania, które przeprowadziłem, były jakościowe, a nie ilościowe).
• Można go zaprojektować w ekonomiczny sposób.
• Można go zaprojektować estetycznie z minimalistycznym designem (siatka może rozwiązać ten problem, ale rujnuje estetykę balkonu).
• Z moich ustaleń wynika, że ​​na rynku nie ma produktu , który skutecznie i estetycznie rozwiązałby ten problem .

Przekształcanie pomysłów w rzeczywistość — prototypowanie

Zasugerowano nam, aby poświęcić na tę scenę jak najmniej czasu i pieniędzy, ponieważ głównym celem tego projektu było bardziej niż cokolwiek innego empatia.

Początkowo intensywnie pracowałem nad innym pomysłem (system dźwigni do łatwego podnoszenia roślin). Jednak w ostatniej chwili (tuż przed zakupem materiałów do budowy prototypu) zdałem sobie sprawę, że na rynku jest już produkt, który łatwo rozwiązał ten problem i był znacznie tańszy (szacunek kosztów mojego rozwiązania otrzymałem za pomocą ChatGPT ) . Musiałem więc szybko go odrzucić i przeprowadzić burzę mózgów nad innym pomysłem, ponieważ już dzień wcześniej zaplanowałem rozmowę telefoniczną w celu przetestowania użyteczności z moimi użytkownikami (rozmowa nie mogła zostać przełożona, ponieważ moi użytkownicy mieli inne zobowiązania).

Szybko przeprowadziłem tyle badań , ile mogłem w pozostałym czasie (około godziny) i przygotowałem prezentację. Miałem zgrubny szkic rodzaju produktu, który chciałem:

Najwyraźniej rysowanie nie jest moją mocną stroną (a brak czasu to utrudnił) — wtedy z pomocą przyszła mi sztuczna inteligencja (AI) i pomogła mi w wygenerowaniu obrazów prototypu dla tego projektu. Dałem więc monit DALL-E :

Stwórz realistyczny obraz minimalistycznego automatycznego dyfuzora z czujnikiem ruchu z uchwytem na górze, który można zawiesić za pomocą jednego przycisku, aby ustawić timer. Powinien również mieć możliwość przyklejenia go do ściany lub płytki do użytku na balkonie.

I voila! Natychmiast wygenerował dla mnie piękne obrazy —

Działanie: ten środek odstraszający miałby czujniki ruchu do automatycznego wykrywania gołębi i rozpylałby mgiełkę o silnym zapachu, takim jak cynamon, ostra papryka lub czosnek, do którego gołębie mają silną niechęć. To powstrzymałoby gołębie.

Byłem teraz gotowy do następnej części projektu — testowania go z moimi użytkownikami.

Wystawienie na próbę — Testowanie

Teraz, aby przetestować z moimi użytkownikami, nawiązuję z nimi połączenie. Pokazałem im postępy, jakie poczyniłem do tego czasu, a następnie wyjaśniłem swój pomysł.

Następnie każdy użytkownik zaczął przekazywać własne opinie.

Niektóre z podziękowań, które otrzymałem, to:

„Naprawdę fajne pomysły. Właściwie widzę siebie, jak to kupuję”.

„(I) podoba mi się, że mogę go również powiesić, przykleić lub umieścić w dowolnym miejscu… też wygląda minimalistycznie”.

„Minimalistyczny i prosty, ale skuteczny, zdecydowanie kupiłbym go, gdyby pojawił się na rynku”.

„Proste… nigdy nie myślałem o tym w ten sposób… podobało mi się, jak wykorzystałeś DALL-E do generowania obrazów”.

„(I) podoba mi się pomysł czujnika”.

Sugestie dotyczące ulepszeń to głównie pytania jak poniżej:

1. Jaki jest zasięg zapachu? Ponieważ to określi, ile jest potrzebnych na balkon.
2. Jaki czujnik jest używany?
3. Dysza wymagałaby szybszego ruchu, ponieważ balkon jest otwartą przestrzenią i zapach łatwo by się rozproszył.
4. Całkowity koszt produktu? Aby określić rynek docelowy
5. Czy można go używać w pobliżu AC?
6. Jaki to rodzaj dyfuzora?
7. Co jeśli czujnik ruchu wykryje inne obiekty? Jak mogłoby to wpłynąć na ludzi, gdyby tak się stało?

Opinie użytkowników były niezwykle przydatne w określaniu luk i obszarów, które wcześniej przeoczyłem . Byłem chętny do iteracji na podstawie otrzymanych opinii i stworzenia kolejnej wersji mojego prototypu.

„Bądź przywiązany do kolejnej wersji swojego prototypu”.

Przebudowa prototypu — iteracja

Miałem teraz informację zwrotną, nad którą mogłem pracować. Dogłębnie zbadałem wszystkie wskaźniki za pomocą ChatGPT i wymyśliłem lepszą wersję prototypu. Niektóre wnioski z moich badań były następujące:

• Zbadałem asortyment przeciętnych odświeżaczy do pomieszczeń (na których oparłem mój pomysł) i odkryłem, że wynosi on 1–1,2 m .
• Dowiedziałem się więcej o typach czujników ruchu i zdecydowałem się na czujnik ruchu HC SR 501 PIR (pasywna podczerwień) . Wybrałem to ze względu na rozsądną cenę oraz zasięg 4,8 m , który jest idealny na balkony.
• Zdecydowano się dołączyć wiele dysz dla szerszego pokrycia .
• Zastąpiony dyfuzor ze sprayem dla większego zasięgu .
• Zbadałem rodzaj materiału, który pasowałby do tego produktu, i wybrałem kwas polimlekowy (PLA) — ze względu na jego trwałość, przystępność cenową, odporność na temperatury zewnętrzne, możliwość drukowania w 3D itp.

Również tutaj ponownie użyłem DALL-E, aby wygenerować lepszy obraz pomysłu, który miałem na myśli.

Następnym krokiem było zastanowienie się nad przyszłym zakresem produktu.

Patrząc w przyszłość

Może być kuszące uwzględnienie wielu różnych funkcji. Jednak ograniczenia czasowe, kosztowe i technologiczne mogą utrudniać osiągnięcie tych celów. Oto niektóre sposoby ulepszenia tego produktu w przyszłości:

• Rozwiń ten pomysł, włączając Computer Vision (CV) i szkoląc go za pomocą obrazów gołębi , aby poprawić dokładność. Zminimalizowałoby to niedokładności, które mogą wystąpić, gdy czujnik ruchu nieprawidłowo wykryje człowieka zamiast gołębia.
• Rozszerzenie go o przełącznik dla aromatycznych zapachów .
• Rozszerzenie go o automatyczne przełączanie między różnymi zapachami, ponieważ gołębie mają tendencję do przyzwyczajania się.
• Możliwa ekspansja na inne szkodniki, takie jak jaszczurki.
• Być może dodanie funkcji światła i hałasu w celu poprawy wydajności.
• Możliwa praca w oparciu o energię odnawialną.
• Jestem podekscytowany możliwością zastosowania mojej wiedzy z tego projektu również w przyszłych projektach.

Ten projekt sprawił, że nauczyłem się i oduczyłem wielu rzeczy. Retrospekcja i dyskusje z moimi rówieśnikami oraz moim mentorem pomogły mi rozpoznać obszary wymagające poprawy. Niektóre z rzeczy, których nauczyłem się podczas realizacji projektu to:

• NIE jestem użytkownikiem.
• Powinienem był wcześniej zbadać zastosowania balkonów, a następnie zadać bardziej odpowiednie pytania.
• Lepiej jest poświęcić trochę więcej czasu w ramach osi czasu, aby przespać się z niektórymi pomysłami, aby wymyślić lepsze.
• Informacje zwrotne są kluczowe, aby zidentyfikować obszary, które mogłem przeoczyć.
• Spędzanie minimalnego czasu na prototypowaniu sprawia, że ​​jestem bardziej otwarty na krytyczne uwagi, ponieważ nie jestem zbyt przywiązany do mojego projektu.
• Nie mogę być całkowicie wolny od uprzedzeń – to niemożliwe. Mogę tylko spróbować aktywnie to zminimalizować.