Coaching — co daje Ci do tego prawo?

Żeby było jasne, nikt nigdy nie zadał mi tego pytania, ale czasami wyobrażam sobie, że to właśnie myśli drugiej osoby, kiedy mówię jej, że jestem trenerem – jakbym w jakiś sposób złamał tajny kod do wszystkich problemy świata, a teraz posiedzę z nimi i nauczę ich wszystkiego, co wiem.

„Co daje ci prawo? Myślisz, że twoje życie jest tak wspaniałe, że możesz mi mówić, jak mam żyć moim? Myślisz, że twoja kariera jest tak niesamowita, że ​​możesz mówić mi o moich kolejnych krokach? Myślisz, że jesteś taki mądry, że możesz mi mówić, jak mam prowadzić firmę?

Niestety, istnieje pewna fornirowana, szybko naprawiana, uderzająca w pierś część przemysłu „samodoskonalenia”, która tu nie pomaga — oferując nocną przemianę, bogactwo i szczęście, po całodziennym seminarium, podczas którego uzyskać wszystkie odpowiedzi na trudne życiowe pytania. Jeśli to właśnie oferujesz, to na pewno lepiej się spierdalaj, bo jeśli powiesz mi, jak mam żyć, to poświęcę całą energię na zbadanie twojego!

Rzeczywistość jest taka, że ​​moja praca jako Coacha nie polega na udzielaniu moim klientom odpowiedzi — po pierwsze, nie mam odpowiedzi; a po drugie, nawet gdybym to zrobił, powiedzenie mi, co mam robić, jest o wiele mniej skuteczne niż samodzielne znalezienie dalszej drogi. Dla mnie coaching składa się z kilku prostych, ale potężnych rzeczy:

• Dawanie moim klientom nieprzerwanej przestrzeni do myślenia i wyrażania swoich myśli — to niesamowite, jak rzadko zdarza się to większości ludzi
• Głębokie słuchanie — nie tylko tego, co mówią, ale także sposobu, w jaki to mówią, ich języka ciała i całej subtelnej komunikacji niewerbalnej
• Pomaganie w łączeniu kropek — istnieje wiele wzorców w naszym sposobie myślenia i bycia, z których wiele możemy być ślepi
• Zadawanie pytań — często takich, których sami sobie nie zadają
• Bycie autentycznie zaangażowanym — lubię głęboko inwestować w świat mojego klienta
• Wspieranie samoodpowiedzialności — pomaganie ludziom w robieniu rzeczy, o których mówią, że zrobią