Historia Jinga

1. Gdzie się urodziłeś i kiedy przyjechałeś do USA?

Urodziłem się w Shan Xi w Chinach i przyjechałem tu w 1993 roku. Miałem 17 lat.

2. W jakich okolicznościach przyjechałeś do USA?

Mój ojciec przyjechał jako stypendysta z wymiany w latach 80. i otrzymał propozycję ubiegania się o prawo stałego pobytu po protestach i masakrze na placu Tiananmen w 1989 roku. Wielu studentów, głównie studentów, organizowało pokojowe protesty przeciwko komunistom. Chiński rząd wypuścił czołgi na plac Tiananmen, zabijając wielu studentów. W tym czasie mój tata był w USA, a rząd USA miał politykę chroniącą zagranicznych studentów podczas ich edukacji (chińska ustawa o ochronie studentów z 1992 r.). Miał tu być tylko rok, ale dzięki masakrze na placu Tiananmen mógł zostać i ubiegać się o zieloną kartę w Stanach Zjednoczonych. Kilka lat później moja mama, moja siostra i ja mogłyśmy przyjechać do USA (jeden po drugim) na wizie turystycznej.

3. Podziel się swoimi doświadczeniami imigracyjnymi.

Pójście do szkoły średniej w USA było dużym wyzwaniem kulturowym i językowym. To było trudne. Chiński rząd nie dostarczył mi odpowiednich dokumentów potrzebnych do ubiegania się o wizę, abym mógł w końcu przyjechać do USA i połączyć się z rodziną.

„Czułem się, jakbym był zakładnikiem, żeby moi rodzice wrócili do Chin”.

4. Jakie jest, z twojej perspektywy, najpowszechniejsze nieporozumienie na temat ludzi z twojej kultury?

Błędnym przekonaniem jest to, że wszyscy/większość Chińczyków to buddyści. Szczerze mówiąc, większość ludzi w Chinach nie wyznaje żadnej głównej religii. Realistycznie rzecz biorąc, rząd nie zachęca do wolności religijnej. Myślę, że posągi Buddy są w pewnym stopniu związane z kulturą chińską, ale coraz więcej Chińczyków to chrześcijanie. Myślę, że wszelkie przypuszczenia są krzywdzące dla jakiejkolwiek grupy.

Ludzie myślą, że wszyscy Chińczycy są dobrzy z matematyki, cisi i powściągliwi. To wszystko zasila Modelowy Mit Mniejszości. W jaki sposób cała grupa może być oznaczona jako „cicha i powściągliwa”? Jak można sklasyfikować jedną całą grupę etniczną tak samo? Modelowy mit mniejszości i inne stereotypy są bardzo krzywdzące dla Azjatów i Amerykanów pochodzenia azjatyckiego.

5. Czy jest coś, co chciałbyś, aby inni wiedzieli, a o co nie pytano tutaj?

„Nikt mi nie powiedział, jak trudno będzie znaleźć przyjaciół po wyemigrowaniu do USA. Nie wyglądałem jak oni, a mój angielski nie był doskonały. Czułem się jak outsider”

Nie sądzę, żeby naprawdę zadali sobie trud bycia moim przyjacielem. Musiałem przyjaźnić się z innymi Azjatami. Trudno było mi znaleźć swoje miejsce i towarzystwo, miejsce, w którym czułem, że naprawdę pasuję.