Ironhack: Walka z imigracją

PROJEKT 1 STUDIUM PRZYPADKU

W naszym bootcampie projektowania UX/UI mój zespół i ja rozwiązaliśmy niesamowicie rozległy problem imigrantów chcących rozpocząć życie w nowym kraju, zawalony wszystkimi wymaganymi krokami i dokumentami, które nigdy nie są jasne i zwięzłe, co nieuchronnie marnuje energię i czas. Stworzyliśmy rozwiązanie, które nie tylko usprawnia cały proces, ale zapewnia wsparcie emocjonalne i społeczne.

Nasza zachęta: Jak możemy pomóc migrantom znaleźć informacje, wykonać zadania i załatwić formalności, aby rozpocząć życie w nowym mieście?

Nieco przytłoczeni ogromem projektu, wraz z moim zespołem (Alizée Abitbol, ​​Giulia Mignano, Lucius Nagel) postanowiliśmy skonsultować się z Modelem Myślenia Projektowego przed podjęciem dalszych kroków.

WSPÓŁPRACUJ

Poświęciliśmy dużo czasu i uwagi na etap Empatii, aby skalibrować nasze perspektywy. Badania wtórne były ważnym krokiem w kierunku kontekstualizacji z historią, tłem i aktualnym statusem polityki migracyjnej oraz osobistymi doświadczeniami ludzi. Ale najbardziej krytyczne było przeprowadzanie wywiadów z osobami, które były lub są obecnie imigrantami. Po pięciu wywiadach przefiltrowaliśmy informacje, zebraliśmy kluczowe cytaty i stworzyliśmy diagram powinowactwa, grupując dane w kategorie podobieństwa.

MAPA EMPATII

Kiedy już mieliśmy nasz diagram powinowactwa, powiązania i kluczowe problemy zaczęły być wizualizowane znacznie wyraźniej. Przenieśliśmy informacje z naszego diagramu powinowactwa do mapy empatii , narzędzia służącego do tworzenia racjonalnych/sentymentalnych aspektów docelowych użytkowników, co pozwoliło nam uzyskać lepszy wgląd.

Podczas gdy mapa powinowactwa pomogła nam w stworzeniu bardziej efektywnego i przyjaznego dla użytkowników projektu dla imigrantów, nasze mapy empatii umożliwiły nam pogłębienie wiedzy na temat wymagań użytkowników, problemów i motywacji użytkowników . Musieliśmy postawić się w ich sytuacji, aby móc zrozumieć i współczuć temu, przez co przechodzą. Byliśmy w stanie wybrać funkcje i funkcje, które służą potrzebom klientów w naszej aplikacji migracyjnej, podkreślając istotne wymagania i obszary problemowe.

Po wykonaniu tych dwóch zadań mieliśmy jasny obraz problemów z dokumentacją, z którymi borykają się imigranci:

• trudności w poruszaniu się i wypełnianiu dokumentów w języku obcym
• trudności z potwierdzeniem, że są na właściwej drodze z odpowiednimi dokumentami
• trudność w utrzymaniu wszystkiego w porządku i przejrzystym śledzeniu

Korzystając z naszej mapy empatii, stworzyliśmy personę użytkownika dostosowaną do idealnego użytkownika, dla którego nasz projekt będzie pasował. Persona użytkownika to fikcyjna postać, którą tworzymy, reprezentująca określony typ użytkownika, którego staramy się zadowolić. Opiera się na zaobserwowanych wzorcach zachowań i pomaga sprecyzować nasze cele. Przypomina nam, kim są nasi użytkownicy, podsumowuje nasze badania, koncentrując wysiłki projektowe na rozwiązywaniu problemów użytkowników i uczynieniu projektowania mniej subiektywnym. Nasz użytkownik, Carlos, był idealnym ucieleśnieniem osoby, która skorzystałaby z naszej aplikacji.

Ponadto, korzystając z Carlosa, stworzyliśmy mapę podróży użytkownika; diagram prowadzący widza przez fabułę, w której osoba po raz pierwszy styka się z aplikacją, używa jej po raz pierwszy, ma pierwsze wrażenia itp.

Umożliwiło nam to zidentyfikowanie obszarów niejasności, potencjalnych obszarów wymagających ulepszeń i problemów poprzez zmapowanie każdego etapu podróży użytkownika. Mapa podróży pomogła nam wskazać pewne problemy, które może mieć użytkownik, a które mogą napędzać określone funkcje.

Dzięki wizualnej reprezentacji doświadczenia użytkownika mapa podróży użytkownika zapewnia wgląd w to, jak imigranci zachowywaliby się podczas interakcji z naszą aplikacją. Ułatwiło nam to podejmowanie decyzji projektowych i funkcjonalnych, identyfikując ich potrzeby i oczekiwania, czyli obszary, w których imigranci mogą się zniechęcać lub sfrustrować.

DEFINIOWAĆ

Po gruntownej empatii opracowaliśmy jasną wizję tego, na czym polega nasz problem i jak mamy go rozwiązać. Kolejny etap Design Thinking jest zdefiniowany; dokładnie wskazać priorytetowy problem pod ręką i dokładnie wskazać, jak osiągnąć jego rozwiązanie. Każdy z nas sporządził trzy oświadczenia How Might We; pytania sformułowane specjalnie, aby pomóc naszemu obiektywowi skupić się na głównych celach.

A dzięki naszym How Might We's współpracowaliśmy i dyskutowaliśmy, aż do ostatecznego sformułowania problemu. Współpraca, dynamiczna praca zespołowa i aktywne słuchanie okazały się tutaj bardzo przydatne; coś, co przychodzi naturalnie, gdy masz świetny zespół!

Nasze ostateczne stwierdzenie problemu okazało się następujące:

„Osoby próbujące migrować muszą znaleźć sposób na pozyskanie i wypełnienie odpowiednich dokumentów w swoim ojczystym języku , ponieważ przeglądanie dokumentów w języku angielskim i znalezienie źródła pomocy w ich ojczystym języku jest trudne i stresujące”.

Chociaż pod parasolem imigracji współistnieje wiele innych problemów – takich jak zarządzanie czasem, polityka, dokumenty, długie kolejki i kwestie finansowe – najbardziej widocznym wśród każdego rozmówcy była walka z poruszaniem się po nowym mieście i polityka imigracyjna w obcym języku. Chcieliśmy, aby użytkownicy czuli, że mogą śledzić i organizować swoje postępy, aby zwiększyć motywację do ukończenia. Aby uzyskać wsparcie emocjonalne i społeczne, zdecydowaliśmy się zaimplementować funkcję mentora, dzięki której użytkownicy mogą łączyć się z osobami, które już wyemigrowały, co może pomóc im usprawnić nawigację i doświadczenie. Zadbaliśmy więc między innymi o to, aby problem języka stanowił rdzeń naszego rozwiązania.

IDEA

Następnym krokiem było rozpoczęcie wymyślania! Ta część ma kluczowe znaczenie dla procesu myślenia projektowego, ponieważ stymuluje burzę mózgów, kreatywność oraz pomysły i koncepcje, które zostaną przekształcone w produkt końcowy. Pozwala nam badać wiele sposobów osiągnięcia tego samego celu, a rozpoczynanie od szkiców o niskiej rozdzielczości zachęca do tych odmian.

Korzystając z ćwiczenia Crazy 8s, wyznaczyliśmy czas na 8 minut, podczas których każdy z nas stworzył 8 odręcznych szkiców pomysłów, które przyszły nam do głowy w przypadku aplikacji. To była świetna zabawa, ćwiczenie naprawdę pobudza kreatywność bez obawy, że popełnię błędy lub coś nie będzie idealne.

Z naszymi szalonymi ósemkami, większą kontemplacją i oceną, stworzyliśmy najpierw szkice koncepcyjne, aby zwizualizować i zweryfikować nasze pomysły, wymyślić na ich podstawie, a na koniec stworzyliśmy prototyp naszej aplikacji o niskiej wierności , który nazwaliśmy „MiGreat”.

Ważne było dla nas stworzenie prototypu o niskiej wierności i przetestowanie go przed przejściem dalej; zmniejsza to ryzyko stworzenia aplikacji, która nie spełnia potrzeb użytkowników, i pozwoliło nam zebrać opinie użytkowników na wczesnym etapie procesu projektowania. Dzięki testom koncepcyjnym z trzema naszymi kolegami z klasy zebraliśmy cenne informacje; w większości pozytywne, jedna uwaga, że ​​nasza strona główna była nieco myląca, ale ogólnie bardzo przyjemna. Dało nam to zielone światło do kontynuacji naszego prototypu, który dostosowaliśmy do uwag testerów.

Postanowiliśmy pójść o krok dalej i stworzyliśmy prototyp o średniej wierności. Jest to bardziej złożone niż obraz o niskiej wierności, ponieważ jest tworzony na platformie cyfrowej, ale nadal jest uproszczony dzięki podstawowym czarno-białym kształtom i funkcjom, śledzącym nawigację projektu i jego przebieg. Nasz zespół był podekscytowany i zainspirowany, a proces ten był przyjemny.

Rozwiązanie inne niż cyfrowe

Oprócz naszego cyfrowego rozwiązania problemu imigracji, musieliśmy przeprowadzić burzę mózgów na temat komponentu innego niż cyfrowy, który miał towarzyszyć MiGreat. Po burzy mózgów i przetestowaniu pomysłów wpadliśmy na pomysł autobusu wycieczkowego z wycieczkami z przewodnikiem po danym mieście dla nowicjuszy, z reklamą na jego sprzęcie do marketingu marki MiGreat. Zwiększyłoby to również zaufanie użytkowników do marki, gdyby widzieli ją na otwartej przestrzeni.

Wniosek

Jak na pierwszy projekt, którym ktokolwiek z nas zajmował się w zakresie projektowania UX/UI oraz imigracji, jestem głęboko przekonany, że nasz zespół wykonał świetną robotę. Chociaż zaczynaliśmy przytłoczeni i zdenerwowani, szybko zebraliśmy odwagę i wiedzę, aby iść naprzód poprzez skrupulatną uwagę na naszych zajęciach, uważne podążanie za krokami oraz aktywne słuchanie i pochłanianie każdego kroku. Po drodze z pewnością wiele się nauczyłem; znaczenie przeprowadzenia dokładnych badań użytkowników i poświęcenie czasu, aby upewnić się, że każdy krok był dokładnie przemyślany, były ważnymi składnikami naszego sukcesu. Naprawdę podobało mi się doświadczenie z moimi cudownymi członkami zespołu i mamy nadzieję, że spodoba ci się nasza koncepcja MiGreat!