Labirynt

Jan 20 2023
Poezja
Poezja przypomina delikatny deszcz, nieskazitelny śnieg, ziarnko piasku, drobinkę kurzu, połamane płoty, zebrane pąki róż, dwupiętrowe słowa, magię kryształów, niesprawiedliwość, nieśmiertelność, niewidzialność, wstrzymane płatności, otwarte rany, zamknięte portale, przyzywające migotanie, tabernakulum nieodwzajemnionej miłości. Słowa szkarłatnych poetów zawsze mnie przerażają, jak potoki miotanych chwastów lub wodospad spływający kaskadą po starożytnym podłożu skalnym.
Zdjęcie Nadine Rupprecht na Unsplash

Poezja przypomina delikatny deszcz,
nieskazitelny śnieg, ziarnko piasku, drobinkę kurzu, połamane
płoty, zebrane pąki róż,

piętrowe słowa,
kryształową magię, niesprawiedliwość, nieśmiertelność, niewidzialność,

wstrzymane płatności, otwarte rany, zamknięte portale,
przyzywające migotanie,
tabernakulum nieodwzajemnionej miłości.

Na zawsze przerażają mnie słowa
szkarłatnych poetów,

jak potoki miotanych tumbleweedów
lub wodospad spływający kaskadą po starożytnym podłożu skalnym.

Drzewo jaworowe ugina się pod wpływem wiatru
i w niektóre dni jestem minotaurem,
na przemian labiryntem,
zadającym lub unikającym bólu,
a poezja jest moim spadochronem
, na którym słowa jak strzały przebijają duszę
, gdy rozciągam się, by pocałować wypolerowane gwiazdy.

© Connie Song 2023. Wszelkie prawa zastrzeżone.