Lament serca

Moje serce było kiedyś pełne miłości,

Płomień, który płonął jasno i prawdziwie.

Ale teraz jest rozbity, rozdarty,

Okrutna ofiara złamanego serca.

Dałem ci wszystko, wszystko, co mam,

Moje zaufanie, moje serce, moja dusza.

Ale ty je wziąłeś i odrzuciłeś na bok,

Zostawiając mnie w tej dziurze.

Myślałem, że nasza miłość jest niezniszczalna,

Więź, której nigdy nie można było zerwać.

Ale myliłem się, tak bardzo się myliłem,

A teraz moje serce prawie zniknęło.

Myślałem, że jesteś moją wiecznością,

Ale wieczność to krucha rzecz.

Na razie moje serce jest pełne bólu,

I wspomnienia tego, co mogło być.

Zbiorę kawałki mojego serca,

I spróbuj to naprawić najlepiej jak potrafię.

Ale pęknięcia zawsze pozostaną,

Przypomnienie o miłości, która była.

Bo miłość jest ulotna i przemija,

Róża z cierniami, które wbijają się tak głęboko.

I choć moje serce może boleć z powodu straty,

Wiem, że pewnego dnia znajdę miłość do zatrzymania.

Miłość jest Życiem Wiecznie Twoim