Lęk.

Coś, o czym nie mówię wystarczająco dużo, to niepokój. Tak, cierpię na silny niepokój. Dlaczego piszę to dzisiaj? Szczerze mówiąc, nie wiem, ale jest to coś, co muszę wyrazić i dać ci znać, że nie jesteś sam.

Niepokój był zawsze częścią mnie, od dzieciństwa (kolejny post na inny dzień) aż do teraz, a dopiero kilka lat temu zdawałem sobie sprawę z tego, czym jest. To paraliżujące. Są dni, kiedy całkowicie się wyłączam, nie mogąc się rozwijać. Jeśli mnie znasz, jestem osobą, która nieustannie lubi pracować i tworzyć. Kiedy mój niepokój wybucha, uderza mnie jak worek cegieł. Czasami może trwać od kilku dni do kilku tygodni. Oczekiwanie na coś w rodzaju nadchodzącego wydarzenia lub spotkania stresuje mnie do tego stopnia, że ​​czuję się fizycznie chory.

Dwa lata temu natknąłem się na drobny problem zdrowotny, w wyniku którego miałem poważną nadwagę. Musiałam z dnia na dzień zmienić dietę, żeby zacząć nową siebie . W czasie wizyt lekarskich mój niepokój był najgorszy. Dosłownie czułem się, jakbym miał umrzeć. Uwaga spoiler:to nie było takie poważne. Pomiędzy moją nową ścisłą dietą, ćwiczeniami i moim lękiem nałożonym na to wszystko, straciłem 10 funtów. na tydzień. Lekarze zauważyli, że trzęsę się za każdym razem, gdy wchodzę do pokoju. Wielokrotnie wybuchałam płaczem i po raz pierwszy w życiu (o ile pamiętam) miałam atak paniki w środku nocy. Moje ciało było całkowicie odrętwiałe, bałam się i nie wiedziałam, co robić. Mój niepokój niszczył mnie przez cały rok mojego życia, dopóki nie zdystansowałem się psychicznie w tym skalistym okresie mojego dorosłego życia.

Teraz mam zespół stresu pourazowego za każdym razem, gdy pojawia się coś zdrowego, nawet przy zwykłym przeziębieniu. Trudno mi umówić się na wizytę do lekarza, a kiedy to robię, toczę wewnętrzną walkę ze sobą na kilka dni przed pójściem. Ale niepokój pojawia się nie tylko wtedy, gdy łączy się z moim zdrowiem, ale pojawia się w każdym dniu tygodnia. Ostatnio wytaczam się z łóżka, otrzymując ciosy w twarz z niepokoju. Dlaczego? Nie mam pojęcia. Ale ostatnio dużo się dzieje do tego stopnia (prawdopodobnie dlatego piszę to teraz), że musiałem sobie powiedzieć, żeby zrobić sobie przerwę i wykorzystać dzień PTO z pracy, co jest dla mnie rzadkością. Kiedy niepokój budzi się w ten sposób, narastają we mnie uczucia, których normalnie nie czuję… depresja, czy jestem wystarczająco dobry, co mogę zrobić lepiej i poczucie samotności . I zgadnij co, „sam” to coś, co janie powinienem czuć, ponieważ mam szczęście, że mam rodzinę z żoną i dziećmi oraz karierę, którą absolutnie kocham. To mnie najbardziej frustruje… Nie mogę. Pomoc. To. Bez względu na to, czego próbuję, niepokój powraca, niezależnie od stanu psychicznego, w jakim się aktualnie znajduję. Zgadnij co? TY jesteś wystarczająco silny, by z tym walczyć, jesteś więcej niż zdolny i TY jesteś kochany. Nigdy o tym nie zapominaj. Będą dni, kiedy poczujesz, że nie chcesz się ruszać, ale niepokój cię nie definiuje. Znajdź swoje ujście i daj sobie czas na odpoczynek, relaks i uzupełnienie zdrowia psychicznego. Jak uciec i zmniejszyć lęk? Uwielbiam zatracać się w grze wideo, dzielić się swoją kreatywnością, chodzić na wycieczki na świeżym powietrzu i spędzać czas z moimi dziećmi. Zajęcie umysłu swoimi zainteresowaniami jest wysoce zalecane!

Kiedy to piszę, uroniłem kilka łez, ale szczerze mówiąc, czułem się świetnie. Może Tobie też to pomoże? Nawet jeśli nie dzielisz się tym publicznie, zapisz to na papierze i wyznaj sobie, czego doświadczasz. Nie jestem osobą, która dzieli się takimi rzeczami o sobie, ale wszyscy musimy od czegoś zacząć, prawda?