Lekcja dyplomacji modowej

Kiedyś najłatwiejszym sposobem na poniżenie kobiety-polityka było komentowanie jej wyglądu. Czy jednak w czasach, w których modę wykorzystują politycy, powstrzymywanie się od uznania ich wyborów modowych jest nadal konieczne? Zagłębmy się w garderobę Jacindy Ardern i rozwiejmy to pytanie.

7 lutego Jacinda Ardern zakończyła swoją kadencję jako premier Nowej Zelandii, powołując się na wypalenie zawodowe. Ardern stała się znana na całym świecie dzięki swojej reakcji na śmiertelne strzelaniny w meczetach w Christchurch w 2019 roku . Ponadto wyróżniała się tym, że podczas sprawowania urzędu urodziła dziecko i prowadziła jedną z najskuteczniejszych reakcji na globalną pandemię.

W tym artykule nie będę omawiać postępowego rządu Ardern ani jej nieudanych obietnic rozwiązania kryzysu mieszkaniowego i ograniczenia ubóstwa dzieci ani innych kwestii politycznych. W tym artykule złożę hołd światowej liderce, którą straciliśmy, oraz jej polityce modowej na przestrzeni lat.

Styl Ardern był odświeżający w porównaniu ze zwykłymi czarno-niebieskimi kombinezonami. Jej styl można określić jako smart casual i boho chic z okazjonalnymi akcentami kolorystycznymi. Była premier znana była z zaangażowania we wspieranie nowozelandzkich projektantów, gdzie tylko mogła, zwłaszcza marek należących do kobiet. Co najważniejsze, mówiono, że Ardern ubiera się jak wiele innych nowozelandzkich kobiet, co oznacza pokrewieństwo.

Uważam, że jej wyczucie stylu jest doskonałym odzwierciedleniem jej osobowości i ewolucji w roli premiera; powód, dla którego mamy zamiar wybrać się na spacer ścieżką pamięci.

Chociaż Ardern twierdzi, że w jej czerwono-niebieskim stroju nie było żadnej symboliki, było to oświadczenie polityczne. Ardern odświeżała swoimi jasnymi kolorami i prezentowała pewność siebie, autentyczność i kreatywność. Osobiście uważam, że sukienka była obrzydliwa, ale spełniła swoje zadanie.

W kwietniu 2018 roku Ardern podbiła serce Nowej Zelandii, pokazując nową, młodą i wielokulturową Nową Zelandię. Ardern założyła na kolację Commonwealth w Pałacu Buckingham tradycyjną pelerynę z piór maoryskich Kahu Huruhuru, która jest symbolem władzy i szacunku.

Co więcej, Jacinda Ardern wykorzystała moc akcesoriów, kultywując reputację osoby wspierającej małe firmy. Podczas odprawy COVID-19 w 2020 roku nosiła parę kolczyków z piór wykonanych przez lokalną artystkę z Nowej Zelandii, Ronję Schipper. Choć wiadomość może być pozytywna, nie możemy zapomnieć o czarnej marynarce blokującej, która wydawała się pojawiać za każdym razem, gdy Ardern musiała podzielić się złymi wiadomościami.

Niemniej jednak Even Ardern miała swoje sporadyczne wypadki. W 2022 roku została skrytykowana za suknię, którą założyła na spotkanie z brytyjskim premierem Johnsonem w Londynie. Suknia była sukienką Emilii Wickstead za 2595 dolarów, zakwestionowaną ze względu na wysoką cenę. To nie pierwszy raz, kiedy polityczne kobiety są krytykowane za cenę ich ubrań. Na przykład: W 2019 roku w Jordanii rozgorzała debata na temat strojów królowej Rani, ponieważ oszacowano, że wydała ona na swoje ubrania ponad 267 000 $. Odkładając na bok mizoginię, uważam, że krytyka może być konieczna, gdy ubrania zostały wręczone jako prezenty lub gdy budżet państwa jest zaangażowany w zakup ubrań.

Powiedziawszy to, muszę przyznać Ardern dodatkowe punkty brownie za noszenie sukienki nowozelandzkiego projektanta mody z Londynu podczas omawiania umowy o wolnym handlu między Wielką Brytanią a Nową Zelandią.

Na jedno z największych przemówień Jacindy Ardern, jej przemówienie rezygnacyjne, miała na sobie ciemną zapinaną na guziki sukienkę. Jej swobodne podejście do tradycyjnej koszuli, która idealnie pasowałaby na stypę, odzwierciedlało jej stan psychiczny i zawodowy. Jakkolwiek smutne było słuchanie jej przemówienia, znalazłem pocieszenie w narzeczonym Arden, Clarke Gayford, siedzącym przed nią. Narzeczony Arden miał na sobie ciemną koszulę pasującą do jej sukienki, sygnalizując ich jedność, gdy wychodzili razem z sali konferencyjnej w kierunku przyszłości ich rodziny.

Nie możemy przejrzeć stylu Ardern bez zwrócenia się do słonia w pokoju, czy raczej kiwi w pokoju, ponieważ jest to narodowe zwierzę Nowej Zelandii. Wszyscy wiemy, że ubrania i polityka to tematy dzielące.

Przez sześć lat, gdy Ardern była premierem, było oczywiste, że ona i jej zespół ciężko pracowali, aby zmaksymalizować moc noszonych przez nią ubrań, jednocześnie subtelnie dystansując ją od mody. Chociaż Ardern brała udział w pokazie mody i była na okładce Vogue'a, podkreślała przy tym swoje oddanie swojemu krajowi. Ardern powstrzymała się również od angażowania się w rozmowę o ubraniach, trochę z obawy, że jej strój zostanie użyty do poniżenia jej. Cienka granica, którą politycy przemierzają między wykorzystaniem a dystansowaniem się od mody, nie jest nowym zjawiskiem. Na przykład była kanclerz Niemiec, Angela Merkel, religijnie nosi podobne mundury, aby uniknąć komentarzy na temat jej ubioru.

To każe nam zadać sobie pytanie, czy dyskusja o ubraniach polityków sprowadza użytkownika do ubrania, które ma na sobie?

Nie wierzę. Żyjemy w czasach, w których moda jest osadzona w naszej kulturze, a media społecznościowe zapewniają, że ubrania służą do komunikacji wizualnej. Jeśli zdecydujemy się zignorować fakt, że ludzie dokonują osądów na podstawie obrazów, zignorujemy prawdę. To oczywiste, że każdy element garderoby przy każdym występie polityków został starannie przemyślany i wykonany tak, aby pasował do ogólnej osobowości, którą przywódca stara się prezentować. Jeśli całkowicie powstrzymamy się od uznawania wyglądu polityków, poddamy się lękowi przed krytyką i przestaniemy kwestionować ważne w naszym społeczeństwie pojęcia.

Niemniej jednak istnieją uprzedzenia ze względu na płeć, a ubrania damskie są znacznie bardziej zapadające w pamięć i zróżnicowane niż ubrania męskie. Prosty garnitur i krawat jest rzadko dyskutowany i ułatwia wyobrażenie, że użytkownik nie jest ciałem, ale mózgiem.

Dlatego musimy nauczyć się, jak zachować równowagę między zgłaszaniem spostrzeżeń z osobistego stylu polityka a nieproporcjonalnym podkreślaniem jego wyglądu. Warto też zdawać sobie sprawę z tego, jak różnie postrzegamy obserwację garderoby, gdy pochodzi ona od mężczyzny, a nie od kobiety. Uważam, że można znaleźć równowagę, jeśli chodzi o wygląd polityków, biorąc pod uwagę politykę, którą promują. Korzystne byłoby potraktowanie mody jako jednego z aspektów zrozumienia polityka, ponieważ moglibyśmy dowiedzieć się więcej o postaci politycznej i jej intencjach.

Podsumowując, Jacinda Ardern jest żywym dowodem na to, że ostatecznie ani polityka, ani styl nie są tym, co zwykle pamiętamy. Wierzę, że najbardziej będzie nam brakować jej empatii i spokojnej pewności siebie, których wszyscy podziwialiśmy w czasach kryzysu.