Skaczesz z urwiska na urwisko z powrotem do miejsca, gdzie góry stykają się z niebem.

Nagle słyszysz słabe ćwierkanie.

Mały orzeł przedni leży na śniegu.

Lawina musiała naruszyć jego gniazdo. Widzisz to wysoko w górze. Zmarznięta i zmęczona, wiesz, że musisz zwrócić orła do gniazda, inaczej zginie w nieznośnym chłodzie nadchodzącej nocy.

Powoli zbliżasz się do orła. Jej bursztynowe oczy świecą na ciebie w gasnącym świetle. Wiesz, że musisz uważać nawet na orła tej wielkości, który może być niezwykle niebezpieczny. A każdy Yeti wie, że kiedy orzeł płacze, poleje się krew. Opuszcza głowę i pozwala podejść.

Śnieg w większości ją zamortyzował, ale wydaje się, że została zraniona przez spadający skrawek zamarzniętej ziemi, odłamany od stromej góry powyżej.

Delikatnie podnieś ją i umieść w swojej tunice. Jej szpony drapią, gdy próbuje chwycić twoje futro.

Wspinasz się na górę, aby osiągnąć jej szczyt. Po wyplątaniu się z pisklęcia orła ostrożnie umieszczasz ją z powrotem w gnieździe. Matka orzeł, skrzecząc nad głową, leci w dół i pochyla głowę z wdzięcznością.

Teraz musisz się pospieszyć. Widzisz w ciemności równie dobrze jak w świetle. Ale nawet jeśli twoje szybkie tempo rozgrzewa twoje ciało, musisz znaleźć schronienie. Nawet Yeti jest zagrożony śmiertelnym spadkiem temperatury o zmroku.

Kiedy biegniesz i skaczesz przez Grzbiet, w twoim umyśle pojawia się cień strachu. Nigdy wcześniej nie zabijałeś. Nie znasz nikogo, kto ma. A dotyk zepsutej siły życiowej wstrząsnął tobą do głębi. Czy teraz też jesteś zepsuty?

Te myśli krążą w niekończącym się torze, gdy jedziesz w bezpieczne miejsce, zanim całkowicie zapadnie ciemność. Wiatr już przedziera się przez twoje futro. Gdy wysiadasz na szczycie, gdzie zaczyna się skalista ścieżka, krzyczysz z radości, gdy zdajesz sobie sprawę, że jesteś bardzo blisko swojej jaskini lęgowej! Przeskakujesz kilka ostatnich szczytów i biegniesz z maksymalną prędkością w kierunku jego świecącego wejścia.

Dom. W końcu.

Kłębek futra wbija się w twoje nogi i przewraca cię na ziemię. To twoja młodsza siostra, Kiara.

"Jesteś w domu! Jesteś w domu! Czekamy od zawsze! Gdzie byłeś?"

Delikatnie uwalniasz się z jej uścisku na swojej nodze i podnosisz się.

"Gdzie jest ojciec?" ty pytasz.

„W sali konferencyjnej! Wszyscy czekaliśmy, aż rozpoczniesz ucztę!”

Twoje serce jest tak pełne, jak pusty jest twój brzuch. Ale musisz uwolnić yeti.

Pochodnie świecą i migoczą, rzucając cienie na kamienne ściany. Półki biegnące wzdłuż pokoju są wykute w kamieniu, na których ułożone są książki, naczynia, wino i inne artykuły gospodarstwa domowego. Długi, solidny drewniany stół zastawiony jest najlepszymi potrawami: parującymi pieczeniami i chlebami pachnącymi orzechami i miodem, wszelkiego rodzaju owocami i warzywami. Jest nawet ogromny tort z przyprawami.

Twoje usta zaczynają łzawić.

Kiedy twoje potomstwo widzi cię w drzwiach, duma i szczęście są widoczne w każdym uśmiechu. Wiwatują i wykrzykują twoje imię. Niektórzy wstają, by cię powitać, przytulić, poklepać po plecach.

Młode biegają, gdy ich starsi biją je lub besztają bez przekonania. Kielichy z miodem i kubki z zupą brzęczą razem z okrzykami uniesienia.

Jeden z nich, Nowicjusz!

Ale kiedy podchodzisz bliżej, zauważają wyraz twojej twarzy. Cisza rozchodzi się po całej sali.

Twój ojciec siedzi u szczytu stołu na tronie ze starego drewna. Jego kudłata grzywa w kolorze kości słoniowej, zwieńczona rogatym nakryciem głowy przywódcy szczepu, podkreśla mocne czoło i przenikliwe zielone oczy. Wstaje wyprostowany, a jego twarz promienieje dumą, która szybko zmienia się w troskę. Otwiera mocno umięśnione ramiona.

„Ojcze” – biegniesz do niego. Przytula cię mocno.

"Co się stało?" On pyta.

Opowiadasz mu wszystko od momentu opuszczenia Legowiska do powrotu do domu.

– Musimy iść – kiwa głową twój ojciec. Raz uderza się w serce zaciśniętą pięścią. Reszta potomstwa wstaje, by przygotować drużynę bojową. Do jaskini należy przywieźć broń, futra i środki medyczne.

Połykasz miskę zupy bulwiastej, którą podała ci matka, delektując się ciepłem. W życiu nie jadłeś nic lepszego. Ale teraz musisz jeszcze raz stawić czoła mrozowi. Tym razem masz ze sobą swoje potomstwo.

Udajecie się razem do jaskini, aby uwolnić schwytanego Yeti. Nagle słyszysz ostry krzyk. To Wielka Stopa uciekła ci z urwiska. Rozrywa ją wataha wygłodniałych wilków, których legowisko znajduje się w pobliskich jaskiniach.

Wspinasz się na szczyt, aby rzucić jej linę, ale to bezskutecznie. Została strasznie zraniona i jest teraz pokarmem dla bestii poniżej.

Twój ojciec podchodzi do ciebie i przygląda się rzezi.

„The Ridge bierze to, co trzeba” — intonuje.

Kontynuujesz przez mroźną noc.

Przeczytaj więcej Legendao Lore:

Przesłanka
Wprowadzenie trzech Yeti
Kwaneg
Mahukwa Richter

Preludium — Ryk i legowisko :

Rozdział 1: — Jaskinia Rozdział 2: — Szlak i klif Rozdział 3: — Jezioro

Legendao to niezależny projekt pod auspicjami SCRT Labs .

Discord
Legendao Twitter
✒️ Council of Gyld Twitter
Legendao
️ Council of Gyld
Secret Network
SCRT Labs

Chcesz kupić Radę Gyld NFT?
Odwiedź rynek wtórny na stashh.io .