Moja pełna podróż

Czym innym jest chcieć się zabić, a czym innym nie wiedzieć, jak się zabić.

To była grudniowa noc 2020, byłem zmęczony życiem i wszystkim, nie wiedziałem, co życie ma mi do zaoferowania, ale byłem tym wszystkim zmęczony, właśnie zrezygnowałem z pracy za 700 naira dziennie i po prostu nie wiedziałem, co mam zamiar zrobić ze swoim życiem, rok 2020 był naprawdę trudny dla wielu z nas, więc kiedy mówię, że było to dla mnie naprawdę trudne, jestem pewien, że rozumiesz, co mówię.

Nie widziałem nadchodzącego dla mnie przełomu, żadnego przyjaciela, do którego mógłbym zadzwonić, ani bliskiego towarzystwa, do którego mógłbym pobiec, zapomniałem nawet, jak się modlić, moja dusza była zgorzkniała, ciemna i w agonii, za każdym razem, gdy wchodziłem w google, było to próbować znaleźć sposób na samobójstwo lub czytać bardzo mroczne rzeczy, nie miałem też nikogo, z kim mógłbym porozmawiać o moich problemach.

Tak więc 15 grudnia 2020 roku zdecydowałem, że sam odbiorę sobie życie, niezliczoną ilość razy modliłem się do Boga, aby nie obudził mnie następnego dnia, za każdym razem, gdy wychodziłem i szedłem na most blisko mojego domu, drugą myślą było skoczyć, ale skakanie zrujnowałoby mi twarz i zmiażdżyło kilka kości, więc zdecydowałem się tego nie robić.

Chciałem się zabić, ale nie wiedziałem jak, wszedłem w google, ale tak naprawdę nie dawało to odpowiedzi, których potrzebowałem, wszystko, co widziałem, to szukanie pomocy medycznej i wszystkie tego rodzaju rzeczy zapobiegające samobójstwom, ja był wtedy aktywny na Facebooku, więc zacząłem pisać post, pomyślałem, że jeśli to zrobię, może znajdę miłych ludzi, którzy powiedzą mi, jak zabić się po cichu, niektórzy dali mi dobre rady, co zrobić, aby zabić ja, ale potrzebowałem kilku rzeczy, a nie było ich łatwo zdobyć tej nocy, niektórzy potraktowali to jako żart i po prostu śmiali się w sekcji komentarzy, co było dla mnie irytujące, ponieważ potrzebowałem czegoś więcej niż ich śmiech i niepowaga .

Jednak był jeden szczególny komentarz, który się wyróżniał i pochodził od kobiety o imieniu Sisi Afrika, która jest popularną postacią na Facebooku, a ja śledziłem ją i jej posty przez prawie rok, upuściła komentarz i powiedziała mi aby sprawdzić moją skrzynkę odbiorczą, że zostawiła mi tam wiadomość i że powinienem zrobić wszystko, co w mojej mocy, aby odpowiedzieć, między łzami a sercem wypełnionym smutkiem, sprawdziłem swoją skrzynkę odbiorczą i przeczytałem wiadomości.

Powiedziała mi wiele rzeczy i wiedziałem tak dobrze, że rozumiała, skąd pochodzę, ona wyraźnie rozumie, jak to jest chcieć popełnić samobójstwo, z tą świadomością, zacząłem opowiadać jej o wszystkich wydarzeniach w moim życiu, ból, cierpienie, gorycz, zamieszanie, opowiedziałem jej wszystko, a ona była tam, by słuchać.

Po mojej tyradzie, bo tak lubię to nazywać, powiedziała mi całkiem sporo rzeczy, nie chciała, żebym umarł, więc starała się mnie ratować słowami, swoimi słowami, więc Uspokoiłem się i wysłuchałem wszystkiego, co miała do powiedzenia, kiedy już byłem w lepszym nastroju, zapytała, czy nie chciałbym porozmawiać z terapeutą, na co powiedziałem, że tak i powiedziała mi też, że jedzie do dodaj mnie do grupy zdrowia psychicznego na Facebooku. Zdrowie psychiczne było wtedy dla mnie całkiem nowe, było jak zdanie, które właśnie usłyszałem i zastanawiałem się, co to jest, mogłem użyć google, aby to sprawdzić, ale tego nie zrobiłem.

Sisi Afrika dodała mnie do tej grupy na Facebooku i nie jestem pewien, czy pamiętam nazwę grupy, tego konkretnego dnia inna pani napisała do mnie wiadomość, to była po prostu wiadomość znikąd, ma na imię Victoria, kiedy otrzymałem wiadomość, pomyślałem, że to ona jest terapeutką, z którą mam rozmawiać, a było to spowodowane rozmową, którą odbyłem wcześniej z Sisi Afrika.

Kiedy Victoria napisała do mnie wiadomość, moja dusza wciąż była zdruzgotana i złamana, więc tak naprawdę nie reagowałem ani nie miałem nastroju, by faktycznie do niej napisać, ale odpisałem i wszystko inne po prostu się wydarzyło. Ja i Victoria zaczęliśmy częściej pisać do siebie SMS-y, w tym momencie mojego życia sprawy wciąż były dla mnie bardzo mroczne i zawsze miałem ochotę z kimś porozmawiać, nie dlatego, że chciałem współczucia czy coś, ale dlatego, że po prostu wiedziałem, że muszę porozmawiać z kimś, gdybym tego nie zrobił, mógłbym zwariować.

Victoria była tam dla mnie, była tam też Sisi Afrika i kilka innych miłych osób, z którymi kontaktowałem się w mediach społecznościowych. Nadal pisałem do Victorii iw pewnym momencie zdecydowałem, że spotkam się z nią w prawdziwym życiu, nie do końca to planowałem, ale tak się stało.

W 2020 roku, po tym, jak napisałem egzaminy z Jamb i nadal nie wiedziałem, co zrobić ze swoim życiem, mniej więcej w tym czasie odkryłem, że potrafię pisać muzykę, więc powiedziałem sobie, że może po prostu pójdę do szkoły muzycznej. do szkoły, aby wyszkolić swój głos i nauczyć się wszystkich innych podstaw muzyki, ale to nie brzmi jak dobry plan dla młodej dziewczyny w Nigerii, która ma niewielkie zasoby lub nie ma ich wcale, by podsycić tę pasję.

W 2020 roku napisałem również egzamin Jamb, uczęszczałem na tutoriale i zacząłem więcej się uczyć, a kiedy pisałem egzamin, miałem 265, co było najwyższym wynikiem, jaki miałem, pisałem egzamin trzy razy i miałem 237,265 i 211, to pochodzi z 2019, 2020 i 2021 roku. W tamtych czasach interesowałem się tylko farmacją i miałem nadzieję, że dostanę się na uniwersytet, aby ją studiować.

Nie chciałam studiować farmacji, bo to kochałam, chciałam studiować, bo myślałam, że po ukończeniu studiów będzie mi bardzo łatwo znaleźć pracę, więcej zarabiać, a co za tym idzie, będę mogła utrzymać rodzinę, a kiedy Mówię moja rodzina, mam na myśli tatę i dwie siostry.

Pamiętam też teraz dokładnie, że po egzaminie miałem się też zapisać na egzamin PUTME na wybraną przeze mnie uczelnię, za to trzeba było zapłacić jakąś sumę, a ponieważ byłem wtedy w pracy, tata oczekiwał ode mnie zapłacić sam. Pewnego wieczoru podszedłem do niego i powiedziałem mu o egzaminie i opłatach, które mam zapłacić, i powiedziałem mu, że jeśli nie da mi pieniędzy, nie napiszę egzaminu. Mój tata nie dał, a ja ostatecznie tego nie napisałem.

Postanowiłem, że sam znajdę sposób, przynajmniej tak mi się wydawało, więc zacząłem rozmawiać z większą liczbą osób w internecie o mojej pasji do muzyki i o tym, co mogę zrobić, żeby ją ożywić. wszystko to, że zdecydowałem, że przyjadę do Lagos, nie zapominajmy również, że w tym okresie nadal pracowałem w mojej pracy za siedemset naira dziennie, codziennie wznawiałem pracę o 7 rano i kończyłem o 20 wieczorem, to było małe kwotę, ale w tej chwili nie miałem lepszego wyjścia.

Zacząłem tę pracę w sierpniu 2020 i do grudnia zdecydowałem, że jadę do Lagos, więc powiedziałem szefowi, że wyjeżdżam, spakowałem walizki, powiedziałem tacie, że wyjeżdżam i pojechałem do Lagos, nie jestem na pewno wiedziałem, co wtedy robiłem, w mojej głowie było tylko to, że pojadę do Lagos i wyrobię sobie nazwisko, że będę sławny, a moje siostry pewnego dnia zobaczą mnie w telewizji i wykrzyczą moje imię i chwalą się mną swoim znajomym.

Kiedy dotarłem do Lagos, cóż, to była moja pierwsza samotna podróż, a wtedy miałem zaledwie dziewiętnaście lat, miałem wtedy przyjaciela, którego poznałem również za pośrednictwem mediów społecznościowych, a ona pomogła mi znaleźć miejsce w Lagos było jak spełnienie marzeń, było jak nowe.

Powiedziałem, że spotkałem się w Victorii w prawdziwym życiu, tak, kiedy przyjechałem do Lagos, znalazłem czas, żeby się z nią spotkać i to było naprawdę niesamowite, chociaż byłem trochę nieśmiały, kiedy ją pierwszy raz zobaczyłem, ale w końcu stałem się ładny bardzo szczery i pamiętam, jak powiedziałem Sisi Africe o moim spotkaniu z Victorią, och, Sisi Afrika jest naprawdę dobrą osobą i nigdy, przenigdy nie mogę jej zapomnieć ani zapomnieć roli, jaką odegrała w moim życiu.

W Lagos sprawy nie potoczyły się zgodnie z planem, więc musiałem wracać do domu, do lutego 2021, byłem z powrotem na Ibadanie, czułem się jak porażka, ponieważ wiedziałem, że w poprzednim roku zaryzykowałem swoje szanse na przyjęcie do uczelni, z perspektywy czasu mówiłem sobie, że podjąłem złą decyzję, przeszkadzało mi to, ale starałem się nie przejmować, powiedziałem sobie, że gdziekolwiek ta nowa fala mnie zaniesie, pójdę za nią, wiedziałem, że Wszystkie te decyzje, które podjąłem, wynikały z tego, że nie byłem gotowy, by osiedlić się w normie.

Kiedy wróciłem na Ibadan, nie miałem pojęcia, co mam robić w życiu, po prostu starałem się utrzymać na powierzchni. Czasami w marcu 2021 roku Victoria podesłała mi link i kazała zapisać się na szkolenie, nie jestem obeznany z technologią, nie dorastałem z komputerami. Zarejestrowałem się z ciekawości i potrzeby podążania za tym, co mi kazała, nie muszę myśleć, że coś z tego wyjdzie, w momencie rejestracji zapytano mnie, czy byłbym w stanie poświęcić siedem miesięcy na udział w stypendium, a potem po prostu się śmiałem, nie wiedząc, czy byłbym w stanie poświęcić siedem miesięcy mojego czasu na to „coś”, o czym nie wiem.

W jasny, słoneczny poranek w kwietniu, a może to był maj? Dostałem telefon od kogoś iz perspektywy czasu, to była właściwie pani Confidence Staveley, która do mnie zadzwoniła, nie ma mowy, żebym zapomniał jej głosu, powiedziała mi, że chce przeprowadzić ze mną wywiad, był bardzo krótki. W maju dostałem wiadomość, że zostałem przyjęty do społeczności Cybergirl.

Otrzymanie tej wiadomości było początkiem punktu zwrotnego, wszystkich ekscytujących rzeczy, które zamierzałem zrobić. 31 maja wyszłam z domu i udałam się do centrum treningowego Cybergirls, był to dzień po moich urodzinach, więc czułam się, jakbym zaczynała zupełnie nową podróż i miałam rację.

Pierwszego dnia zobaczyłem Confidence na ekranie, była w innym stanie i wszystko było transmitowane na żywo. Widziałem kilka innych osób, których nigdy nie znałem, oraz dr Wale Obadare, który jest pierwszym mężczyzną, którego mam widziany z wieloma certyfikatami, on też był obecny.

Po całej sesji tego dnia wszyscy zostaliśmy upoważnieni do rozmowy ze sobą, przedstawienia się i tak dalej, i dobrze, że to zrobiłem, przedstawiłem się wszystkim, z wyjątkiem jednej osoby.

Pierwsze kilka miesięcy na stypendium było ekscytujące, zapoznałem się z różnymi tematami i koncepcjami, umiejętnościami cyfrowymi, znaczeniem samego cyberbezpieczeństwa itp. W miarę postępów wszyscy musieliśmy wybrać niszę, więc po dokładnym rozważeniu i zadaniu sobie pytania, co lubiłem to robić, powiedziałem sobie, że pójdę na testy penetracyjne i ocenę podatności.

Na początku nie było to łatwe dla kogoś, kto nie miał pojęcia, jak to wszystko działa, ani nie miał wcześniejszej wiedzy na temat sieci, ale kontynuowałem, wiedziałem, że muszę iść dalej. Kiedy to robiłem, napisałem gdzieś, że chcę być najlepszym absolwentem stypendium, nie żebym nawet myślał, że to się stanie, ale i tak to napisałem.

W lutym 2022 wszyscy siedzieliśmy w naszym hubie, uczestniczyliśmy w przyjęciu z okazji ukończenia szkoły. To było naprawdę niesamowite i zgadnij co? Byłem ogólnie najlepszym absolwentem kohorty Cybergirls 1.0, dla mnie to było jak spełnienie marzeń.

Po ukończeniu studiów oznaczało to staż; pierwotnie miałem odbyć wirtualny staż w firmie w Botswanie i wolałem to od praktyki fizycznej, ponieważ myślałem, że wrócę do szkoły, a poza tym nie chciałem przeprowadzać się do Lagos. Firma zajmująca się bezpieczeństwem informacji (Digital Encode) skontaktowała się z Confidence i powiedziała jej, że chcą, abym dołączył do ich zespołu.

Kiedy przekazała mi tę wiadomość, nie wiedziałem, jak zareagować, ale mieliśmy telefon i rozmawialiśmy o tym, więc przyjąłem ofertę. W marcu pojechałem do Lagos, aby odbyć drugą fazę rozmowy kwalifikacyjnej, a kilka dni później poproszono mnie o wznowienie, ale nie mogłem wznowić od razu, ponieważ nie miałem stałego zakwaterowania w Lagos. Od 1 kwietnia oficjalnie wznowiłem pracę jako Młodszy Tester Penetracyjny, zauważyłem, że powiedziałem praca.

Od początku myślałem, że po prostu będę tam stażystą przez sześć miesięcy, a potem wyjadę i wymyślę, co zrobić ze swoim życiem, część mnie miała nadzieję, że zostanę zatrzymany i przekształci się to w pełne zatrudnienie, ale w jednocześnie nie chciałem mieć zbyt wielkich marzeń, wiele z tego, co by było, gdyby przychodziło mi do głowy.

Po sześciu miesiącach pracy w Digital Encode awansowałem i zostałem zatrudniony jako pełny personel, było to dla mnie bardzo ekscytujące, ponieważ po pierwsze, jestem absolwentem szkoły średniej, nigdy nie myślałem, że będę na stanowisku został wprowadzony w tym momencie mojego życia.

Pracując w Digital Encode zrealizowałem wiele projektów, pracuję ze wspaniałym zespołem, w tym roku odbyłem pierwsze szkolenie, wysłałem masę maili, popełniłem wiele błędów i wyciągnąłem z nich wnioski .

Ponadto znalazłem krytyczny błąd w popularnej bramce płatniczej, jestem ograniczony etycznie, więc nie będę ujawniał żadnych dalszych informacji, znalazłem ten błąd i zgłosiłem go, i otrzymałem nagrodę w wysokości 900 $, nadal wydaje się to surrealistyczne.

W tym roku (2022) zarobiłem swoje pierwsze dolary, właściwie po raz pierwszy w życiu dotknąłem dolarów i było to naprawdę ekscytujące, w tym roku zarobiłem swój pierwszy milion, chociaż duża część tych pieniędzy idzie na czynsz i inne wydatki wydatki.

Moja droga nie przebiegała gładko i nadal nie wiem, co mnie czeka w przyszłości, ale jestem przekonany, że przy odpowiedniej ilości pracy i odpowiednim planowaniu osiągnę większe rzeczy.

Nie wiem, dlaczego to napisałem, ale może mam nadzieję, że moja historia cię zainspiruje, a przynajmniej pozwoli zobaczyć mój świat poprzez moje teksty.

Dziękuję za przeczytanie, z góry życzę „Szczęśliwego Nowego Roku”.