O EWOLUCJI MARZEŃ

Feb 09 2023

„Ludzie myślą, że sny nie są prawdziwe tylko dlatego, że nie są zrobione z materii, z cząstek. Sny są prawdziwe.

„Ludzie myślą, że sny nie są prawdziwe tylko dlatego, że nie są zrobione z materii, z cząstek. Sny są prawdziwe. Ale składają się z punktów widzenia, obrazów, wspomnień, kalamburów i straconych nadziei”. ~ Neila Gaimana

obrazy Google

Sajal P. i Sacheth KD

Wszyscy marzymy. Dlaczego my? Psychologowie i neuronaukowcy wciąż łamią sobie głowy, aby uzyskać bardziej wiarygodne wyjaśnienie. Niektórzy teoretycy uważają, że sny mają znaczenie funkcjonalne, tj. mają znaczenie, a niektórzy twierdzą, że są jedynie epifenomenalne, tj. są niezamierzoną konsekwencją odpalania sieci mózgowych podczas snu.

Z PERSPEKTYWY FIZJOLOGICZNEJ

Jedną z teorii, która wyjaśnia, dlaczego śnimy z perspektywy fizjologicznej, jest hipoteza aktywacji-syntezy. Sugeruje to, że sny wynikają z aktywności emanującej z jąder mostu. Fale te są hamowane przez jądro ceruleus, które rozluźnia hamowanie podczas snu REM. Sny są najczęściej wyjaśniane za pomocą fal PGO podczas snu REM, P odnosi się do mostu, w którym te fale generują, G odnosi się do bocznego jądra kolankowatego, które można uznać za ośrodek przekaźnikowy, a O odnosi się do kory potylicznej. To aktywuje korę potyliczną w sposób synchroniczny bez zewnętrznego wkładu, tworząc w ten sposób obrazy. ( Hobson i McCarly, 1977)

Z PERSPEKTYWY ROZWOJOWEJ

Chociaż sceny, które widzimy w naszych snach, często nie są związane z bieżącymi sytuacjami życiowymi, badania neuroobrazowe sugerują, że dane są przetwarzane w podobny sposób, jak w świecie fizycznym. Na przykład nasza kora ruchowa i kora wzrokowa są aktywowane podczas snu. Ta aktywacja mózgu sugeruje, że ćwiczenia umysłowe bez faktycznego bodźca mogą pomóc w optymalizacji funkcjonowania umysłowego i naszych reakcji w rzeczywistych okolicznościach. Wyobraźnia mentalna jest pomocna w naszych występach i stanowi główną część kreatywności. Dlatego wydaje się korzystne, aby móc tworzyć obrazy w umyśle, co dzieje się podczas snu.

Z PERSPEKTYWY EWOLUCYJNEJ

Z perspektywy ewolucyjnej stwierdzono, że sen REM występuje tylko u ssaków torbaczy i łożyskowców, co sugeruje określoną linię ewolucji. Fakt, że wymagana ilość snu REM zmienia się w zależności od wieku, wskazuje na kontrolę genetyczną. Gdyby śnienie zostało nabyte ze względu na cel przystosowawczy, któremu służyło, składałoby się ze scenariuszy, których przećwiczenie prowadziłoby do zwiększonej sprawności. Hall i Van de Castle (1966) odkryli dokładnie to po przeanalizowaniu 500 relacji ze snów. Zgłosili, że 80% snów zawierało negatywne emocje, a pozostałe 20% zawierało pozytywne emocje. Dodatkowo te negatywne sny miały znacznie większą liczbę groźnych spotkań, które nie powinny mieć miejsca, gdyby treść snów miała być przypadkowa.

Wywołująca niepokój chemiczna noradrenalina jest całkowicie nieobecna w naszym mózgu tylko podczas snu REM. Podczas snu REM, kiedy śnimy, reaktywowane są ważne obszary mózgu związane z emocjami i pamięcią. Wskazuje to, że reaktywacja pamięci emocjonalnej ma miejsce w mózgu pozbawionym kluczowego hormonu stresu, co pozwala nam trawić niepokojące wspomnienia w bezpieczniejszej, spokojniejszej atmosferze.

Z PERSPEKTYWY ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW

Kiedy śnisz, twój mózg przetwarza ogromne ilości wcześniej wyuczonych informacji, a następnie rysuje ogólne zasady i wzorce. Tworzy to sposób myślenia, który może prowadzić do odkrycia odpowiedzi na wcześniej trudne do rozwiązania problemy. Badanie wykazało, że ludzie, którzy zostali obudzeni podczas fazy snu REM, byli w stanie rozwiązać o 15% -35% więcej zagadek niż ludzie, którzy zostali obudzeni podczas faz innych niż REM. Uczestnicy ci zgłosili również, że znalezienie rozwiązań było dla nich dość łatwe.

HIPOTEZA SYMULACJI ZAGROŻEŃ

Pomimo faktu, że sny nie wiążą się z percepcją rzeczywistych bodźców, są one postrzegane przez śniącego jako rzeczywiste doświadczenia, co czyni je nieodróżnialnymi od percepcji na jawie (Freud, 1990). Darwin zasugerował zatem, że jeśli sny mogą pomóc w symulacji naszego środowiska, to mogą potencjalnie pomóc nam lepiej stawić czoła zagrożeniom środowiskowym, poprawiając w ten sposób naszą sprawność i wskaźnik przeżywalności. Pomysł ten dał początek hipotezie symulacji zagrożeń. Krótko mówiąc, mówi, że jedynym powodem, dla którego ewoluowały sny, była funkcja „przećwiczenia” groźnych scenariuszy. Umożliwiłoby nam to lepsze radzenie sobie z takimi sytuacjami, gdy mają one miejsce w rzeczywistości (Revonsuo, 2000).

Aby to potwierdzić, Revonsuo i Valli przeprowadzili eksperyment z 592 codziennymi snami. Wykorzystali analizę treści do oddzielenia zagrażających snów. Odkryli, że dwie trzecie snu zawierało co najmniej jedno groźne wydarzenie, którego celem był śniący. Śniący w większości przypadków skutecznie stawił czoła zagrożeniu. 60% z tych zagrożeń prawdopodobnie miało miejsce w prawdziwym życiu, co potwierdza hipotezę.

Wyniki eksperymentu Revonsuo zostały zakwestionowane przez ustalenia Zadry i in. (2004). Pokazali, że w przeciwieństwie do tego, co donosi Revonsuo, śniącemu rzadko udaje się uciec przed zagrażającymi sytuacjami we śnie. Doszli do wniosku, że sny nie dostarczają żadnych dowodów na zachowania unikowe lub ucieczkowe, które śniący mogliby z powodzeniem przełożyć na scenariusze z prawdziwego życia. Wnioski te stanowiły poważne wyzwanie dla hipotezy symulacji zagrożeń.

OSTATNIE SŁOWA

Podsumowując, istnieje kilka teorii, które próbują wyjaśnić, dlaczego śnimy. Hipoteza syntezy aktywacji wyjaśnia, że sny wynikają z aktywności mózgu podczas snu. Z perspektywy rozwojowej śnienie jest postrzegane jako ćwiczenie umysłowe, które pomaga w funkcjonowaniu umysłowym i kreatywności. Z perspektywy ewolucyjnej uważa się, że sny wyewoluowały jako sposób na przetwarzanie emocjonalnych wspomnień w bezstresowym środowisku. Hipoteza symulacji zagrożeń sugeruje, że sny ewoluowały, aby pomóc nam przygotować się na rzeczywiste zagrożenia. Jednak ta teoria jest nadal przedmiotem dyskusji, ponieważ dowody na jej ważność są mieszane. Ogólnie rzecz biorąc, powód, dla którego śnimy, wciąż nie jest do końca poznany i wymaga dalszych badań.