O pisaniu

Przypuszczam, że zawsze byłem pisarzem. Jako dziecko miałem kolekcję zeszytów i „ładnych długopisów”, a prosta czynność polegająca na przykładaniu długopisu do papieru była dla mnie zarówno kojącą, jak i produktywną rozrywką, a kiedy odkryłem hałaśliwą radość palców niezdarnie stukających w klawisze maszyny do pisania pod koniec lat 70. , wciągnąłem się! Jednak w ciągu ostatnich dziesięciu lat zacząłem postrzegać pisanie jako trzecią i ostatnią opcję kariery i stale szukam okazji do eksperymentowania z różnymi stylami pisania i platformami.

Uświadomiłem sobie również, że dla mnie pisanie stało się niezwykle ważnym środkiem rozwiązywania wewnętrznych konfliktów i naprawdę zaczęło mieć transformacyjną moc, której na początku nie rozpoznałem. Wiele moich pisanych słów koncentrowało się na dzieleniu się punktem widzenia, który może mieć pozytywny wpływ na innych, ale ostatnio przerzuciłem się na pisanie tylko dla siebie.

Dokonawszy tego nowego odkrycia, stałem się dość płodny. Nigdzie nie ruszam się bez notatnika, często wpisuję słowa, frazy i pomysły, które pojawiają się podczas długich spacerów po The Peaks i często można mnie zobaczyć w jednej z lokalnych kawiarni stukających w mój laptop popijając flat white. W szczególności jedna kawiarnia stała się dla lokalnych pisarzy domem z dala od domu, a swobodna atmosfera i eklektyczne wnętrza są żyznym gruntem dla tych, którzy mają kreatywne ziarna, które można umieścić na pustej stronie i pielęgnować w kawałku pisania.

Spotkałem jednego z bardziej uznanych pisarzy, Roberta Howarda , w The Doughmother w Beeston przy kilku przyjemnych okazjach i teraz z zainteresowaniem śledzę jego twórczość. Seria Paperbag Stories, którą stworzył i udostępnił bywalcom tej uroczej kawiarni i rzemieślniczej piekarni, jest idealną krótką lekturą, gdy czekasz na przybycie towarzysza lub potrzebujesz odrobiny inspiracji. Uwielbiam to, że pojawiły się, kiedy pojawił się pewnego dnia, by pisać bez swojego zeszytu i otrzymał w zamian garść papierowych toreb z kawiarni.

W ten weekend do kawy i ciasta wybrałem fragment mądrych słów Howarda o pisaniu. Czytałem, że kurs pisania wykoleił na jakiś czas jego kreatywność, ponieważ pisanie nie jest zbiorem zasad , z którymi należy się dostosować, ale czymś, co (cytuje tutaj * Seana Platta ) „już jest w nas, czekając na swoje powitanie”. zakłada się, jak większość rzeczy w życiu, że pisanie jest lepsze, gdy kierujemy się instynktem, niż próbujemy dopasować się do określonego stylu lub gatunku.

Do tej pory słowo pisane otwierało przede mną wiele możliwości. Pisanie postów na blogu o kreatywności, wraz z kreatywnym biznesem, oraz rozpoznanie jej wpływu na nasze samopoczucie, doprowadziło mnie do zaangażowania się w ekscytujący i ważny projekt finansowany przez Arts Council , którego celem jest wspieranie ludzi w zakresie ich zdrowia psychicznego poprzez teorię społeczną i praktyki artystyczne. Moje posty na blogu zwróciły również uwagę redaktora naczelnego lokalnego magazynu społecznościowego , który zaprosił mnie do współtworzenia artykułów, a następnie przejął jego rolę, gdy jego talent pisarski skierował go w innym zachwycającym kierunku.

Tak więc w okresie mojego życia, w którym rygory pracy w środowisku edukacyjnym, szczególnie w obecnym klimacie, nie odpowiadają mi tak dobrze jak kiedyś, pracuję nad tym, aby coś zmienić. Piszę, aby dowiedzieć się, co jest we mnie, cierpliwie czekając, aby się ujawnić.

DU

* Jak pisać od serca | WTD (writetodone.com)