Samotność podczas lockdownu

Blokada wymuszona przez wybuch koronawirusa w 2020 r. dotknęła ludzi w całej Wielkiej Brytanii na różne sposoby. W przyszłości mogą nastąpić długoterminowe zmiany w sposobie życia ludzi. Ograniczenia w poruszaniu się oznaczały, że ludzie nie byli w stanie robić rzeczy, które były częścią ich zwykłego reżimu, aby zachować dobre zdrowie psychiczne.

Niektórzy wykorzystali możliwość przebywania w izolacji z nieco większą ilością wolnego czasu na bardziej kreatywne działania. Dla innych zwiększony czas wolny oznaczał bycie samemu, sam na sam ze swoimi myślami, co niekoniecznie było wygodnym miejscem. Jeśli chodzi o pracę, pracowałem z domu dla poprzedniego pracodawcy, więc proces ten nie był mi całkowicie obcy, ale nie podobało mi się to doświadczenie i było dość trudne na dłuższą metę.

Życie na własną rękę oznaczało, że byłem przyzwyczajony do przebywania we własnym towarzystwie. Zwykle miałem czas na okresy refleksji, które pomagały mi zrozumieć rzeczy, które dzieją się wokół mnie. Wróciłem do rzeczy, które kochałem, co oznaczało słuchanie większej ilości muzyki i podcastów. Uważam, że te rzeczy były prawdziwym pocieszeniem w czasach, gdy codzienne wiadomości były często zarówno przygnębiające, jak i frustrujące. Rozmowy z przyjaciółmi za pośrednictwem rozmów wideo były również bardzo ważne i planowałem je kontynuować. Myślałem, że moi przyjaciele nie będą na to tak otwarci, ale byłem zaskoczony ich reakcją, biorąc pod uwagę, że w niektórych przypadkach nie widziałem ich od lat. Wydaje mi się, że morał polegał na tym, że zamiast czekać, aż ktoś przejmie inicjatywę, czasami musiałem zrobić pierwszy krok, aby wyciągnąć rękę.

Z pewnością wiedziałem, jak to jest czuć się samotnym w konwencjonalnym sensie, ale doświadczyłem też tego rodzaju samotności, jaką odczuwa się, przebywając w pokoju otoczonym innymi ludźmi. Żadne z nich nie było przyjemne ani łatwe do pokonania, a czasami, szczególnie z męskiej perspektywy, nie było łatwo rozpoznać, że istnieje problem z powodu dumy lub niechęci do bycia bezbronnym. Mam szczęście, że mam wspaniałych przyjaciół, którzy byli przy mnie, kiedy ich potrzebowałam, ale były chwile, kiedy po prostu nie chciałam obciążać ich problemem lub czuć się swobodnie, otwierając się w jakiejś sprawie. W tamtych czasach naprawdę pomagała rozmowa z kimś całkowicie neutralnym, kto był w stanie wysłuchać tego, co mam do powiedzenia bez oceniania. Zwróciłem się do doradcy, aby omówić pewne aspekty mojego życia, o których często nie rozmawiam z innymi. W każdym z tych przypadków

Ważne jest, aby pamiętać, że nawet gdy sytuacja wydaje się najniższa lub najbardziej bezradna, nie jesteś sam. Jeśli nie rozmawiałeś z kimś przez jakiś czas, po prostu zobacz, jak sobie radzi. Bycie odważnym może czasem być tak proste, jak rozpoczęcie rozmowy.