słowacki sen

Ananya Krishnan

Może to dlatego, że był luty, a może dlatego, że Wiedeń, Budapeszt i Praga są stosunkowo blisko siebie, ale w zeszłym tygodniu mój przyjaciel i ja mieliśmy Bratysławę tylko dla siebie przez 26 godzin.

Jako student studiujący za granicą w Londynie szukałem niedrogiego, ale pięknego miejsca docelowego, więc rzuciłem się na bilety Ryanair za 28 funtów na godzinę 7:00, które znalazłem do Bratysławy na Słowację, na środę pod koniec lutego. I wow, było warto.

Średniowieczny układ miasta i brukowane uliczki prawie się nie zmieniły na przestrzeni wieków. Kule armatnie z czasów wojen napoleońskich wciąż tkwią w ścianach. Znaki są napisane w języku słowackim, węgierskim, niemieckim i angielskim, przypominając o niedawnych narodzinach ich nowoczesnego kraju. Tutaj Wschód spotyka się z Zachodem, a barokowe i rokokowe pozłacane budynki sąsiadują ze słowiańskimi cebulastymi kopułami. Ludzie są tak dumni ze swojego miasta i dlatego są niezwykle gościnni dla wszelkiego rodzaju turystów. A najlepszą częścią Bratysławy było to, jak niezatłoczona i spokojna jest.

Spokojnie przechadzaliśmy się ulicami, potykając się o malownicze zaułki, kawiarnie i kościoły. Ciekawa była też historia miasta. Miasto, które było skrzyżowaniem między innymi Celtów, Rzymian, Mongołów, Germanów, Madziarów i Turków Osmańskich, odegrało ważną rolę w historii regionu. Poprzez wojny światowe, imperia i komunizm Bratysława była świadkiem walk i podziałów, ale wśród ludzi, których spotkaliśmy, widzieliśmy tylko zjednoczone i radosne miasto.

Religia schodzi na dalszy plan na Słowacji, a większość kraju to dziś ateiści. Ale boskie średniowieczne, renesansowe i ortodoksyjne kościoły wciąż zasypują miasto protestanckimi i katolickimi wyznawcami historii. Najbardziej znane kościoły to św. Marcina, w którym odbywały się koronacje węgierskie i habsburskie, oraz Błękitny Kościół, budowla secesyjna z XX wieku. Ze względu na wiele grup ludzi, które zamieszkiwały lub najeżdżały miasto, Bratysława była stosunkowo tolerancyjnym miejscem dla ludzi różnych religii.

Nad miastem stoi Zamek Bratysławski, gdzie pod jego fundamentami nadal można zwiedzać ruiny rzymskiego fortu. Oferuje on barokowe schody, tropikalną oranżerię oraz panoramiczne widoki na Dunaj i otaczające go wzgórza. Wspinaczka na wzgórze zamkowe wygląda na bardziej zniechęcającą niż jest. Dowiedzieliśmy się, że jedna z córek cesarzowej Marii Teresy prawie codziennie schodziła pieszo do miasta i wracała do zamku.

Niezależnie od tego, czy kochasz historię, sztukę, kawiarnie, architekturę czy przyrodę, w Bratysławie każdy znajdzie coś dla siebie. Dla mnie to ukryty klejnot, którego nigdy bym nie odkrył jako gość lecący ze Stanów Zjednoczonych, ale cieszę się, że mogę go teraz polecić jako miejsce, którego nie można przegapić każdemu, kto zwiedza dolinę Dunaju.

O autorze: Ananya Krishnan jest studentką z Saratogi w Kalifornii, specjalizującą się w środowisku i zrównoważonym rozwoju oraz historią i biznesem. Jednym z jej ulubionych miejsc podróży jest Pokhara w Nepalu ze względu na oszałamiającą himalajską scenerię, pyszne jedzenie i wyjątkową architekturę.