Trzecia nad ranem

Słyszałem, jak ktoś kilka razy naciskał dzwonki na moim mieszkaniu. Sięgnąłem po telefon po drugiej stronie łóżka i spróbowałem otworzyć oczy. Jest trzecia nad ranem. Kto do diabła budziłby mnie tak wcześnie, zadawałem sobie pytanie. Wyszłam z sypialni i podeszłam do drzwi mojego mieszkania. Kiedy je otworzyłem, zobaczyłem stojącego tam Bena, z twarzą opartą o prawą stronę futryny. Uśmiechnięty.

„Ben…?”

Czy źle widziałem? Dlaczego on w ogóle tu jest? Pytania pojawiły się w mojej głowie, gdy zobaczyłam jego postać tuż przed moimi oczami.

Tym razem rozpuścił włosy – zwyczajny Ben, ubrany tylko w biały t-shirt i watowaną parkę z Canada Goose. Widok, którego nigdy bym nie pomyślał, że zobaczę po tak długim czasie.

"Świetnie." Uśmiechnął się, wracając na swoje miejsce, co sprawiło, że zaczęłam się zastanawiać, co to znaczy. Dlaczego on tak do mnie idzie i wychodzi? On nawet nie wchodzi ani nie papla jak ktoś, kto właśnie za bardzo się zmarnował. Uśmiecha się do mnie i idzie. Otóż ​​to.

Nic nie zrobił. Nic poza tym.

Wzięłam klucze do mieszkania, które leżały na stole i poszłam za nim. Nie może nawet chodzić prosto, powiedziałem sobie, obserwując jego plecy.

Gdy sięgnął po klucze do kieszeni i włożył je do zamków sensorycznych, ale nadal tego nie zrobił, sięgnąłem po nie i pomogłem mu, gdy drzwi się otworzyły. Wszedł do środka, a ja za nim. Poszedł prosto na kanapę w swoim salonie, nawet nie zdejmując ubrania. Leżał i zamknął oczy.

Podszedłem do niego i obudziłem go: „Ben, chodźmy do łóżka”.

Otworzył oczy i położył obie dłonie na moich policzkach. "Tęsknię za tobą." Uśmiechnął się do mnie. Uśmiech pełen niewinności, jakby chciał mi to powiedzieć i nie miał nic innego na zanadrzu.

"Ja wiem." Uśmiechnąłem się do niego. „Ale nie śpijmy tutaj”. Sięgnęłam po jego ręce, które wciąż znajdowały się na moich policzkach i wyciągnęłam je z moich.

Jęknął: „Jeszcze pięć minut, proszęee…”.

– W takim razie nie będę w stanie cię obudzić.

Wycieram jego policzki, „chodź, zabierzemy cię do łóżka”.

Wstaje z kanapy i idzie do sypialni. Całkowicie zasunąłem zasłony w jego sypialni, aby mógł spać spokojnie, bez wpadania słońca przez jego mieszkanie i budzenia go. Zgasiłem lampkę przy łóżku po drugiej stronie i sprawdziłem, co u niego. Był już pogrążony we śnie, więc po prostu poprawiłem mu koce, zdjąłem okulary, które wciąż tkwiły mu w oczach, i położyłem je na łóżku. Zobaczyłam butelkę perfum. Wzięłam go i przeczytałam nazwy zapachów. To były te same perfumy, których zawsze używałam do tej pory.

Czy to należy do jego dziewczyny? Zastanawiam się, kiedy odkładam perfumy na swoje miejsce. Ponieważ byłam pewna, że ​​się nie obudzi, wróciłam do salonu i położyłam jeden z jego butów na kanapie z powrotem na swoje miejsce.

Spojrzałem na lodówkę, żeby zobaczyć, czy jest coś do jedzenia, które mógłby zjeść, kiedy się obudzi. Wyciągnęłam składniki, żeby zrobić mu jedzenie, które mógłby podgrzać po przebudzeniu. Przygotowanie rosołu i ryżu zajmuje mi mniej niż godzinę. Pokroiłem też kilka jabłek, które może zjeść później, włożyłem je do pojemnika i ponownie włożyłem do lodówki.

Próbowałem znaleźć samoprzylepne karteczki lub papier, ale nie znalazłem ich w jego salonie, więc poszedłem do pozostałych dwóch pokoi; jeden zaprowadził mnie do drugiej sypialni, która, jak sądzę, jest pokojem gościnnym, a jedna była jego pracownią. Wszedłem do środka i podszedłem do stołu; Kiedy sięgnąłem po karteczki samoprzylepne i długopisy, zobaczyłem nasze zdjęcie, które umieścił w ciemnobrązowej, drewnianej ramce — to było nasze zdjęcie, kiedy pojechaliśmy do Yosemite.

Westchnąłem, siadając na jego krześle roboczym i zadałem sobie pytanie, kiedy poszło nie tak? Zawsze mam nadzieję, że nie skończy z nami tak, jak skończył ze wszystkimi rzeczami. To zdjęcie przypomina mi, że kiedyś byliśmy szczęśliwi, bardzo szczęśliwi. On z jego swobodnymi strojami, a my sprawialiśmy, że rzeczy, o których zawsze marzyliśmy, się spełniały — wycieczka do Yosemite, Las Vegas, a nawet kiedy pojechaliśmy do Japonii, kiedy świętowaliśmy ukończenie szkoły.

Czy to znaczy, że on nie ma dziewczyny?

Po bliższym przyjrzeniu się zdjęciu Bena i mnie na jego biurku zauważyłem, że większość rzeczy na jego miejscu była o mnie, na przykład to, jak układał jedzenie na lodówce, na przykład to, jak mu kazałem. Mówiłem mu, że zdjęcie, które zrobił, które teraz wisi w jego korytarzu, jest moim ulubionym, zapachy świec, które zawsze kupowałem, a nawet perfumy na jego szafce nocnej były moimi zapachami. Jeśli tak bardzo mnie kocha, dlaczego odchodzi? Dlaczego muszę przez to wszystko przechodzić? Co zrobiłem źle, że odszedł? Nie jest kimś, kto zrobiłby coś nieplanowanego, więc kiedy mnie tak zostawił, poczułam, że wpadł na pomysł, żeby to zrobić.

Otarłam łzy z oczu i zapisałam w notatniku. Wyszedłem z pokoju i przykleiłem banknoty do garnka z rosołem, który wciąż stał na kuchence.

Po przebudzeniu ponownie podgrzej zupę.

Zgasiłem wszystkie światła i wróciłem na swoje miejsce.

Bez względu na to, jak bardzo się staram, zawsze będę miał do niego słabość i wiem, że powinienem był być dla niego bardziej surowy i uwierz mi, będę. Ale nie kiedy jest w takim stanie.