Święty Walenty i czekolada zawarli sojusz dawno temu, ale święty nigdy nie miał okazji skosztować eliksiru pozyskiwanego z ziaren kakaowca, którego naukowa nazwa to theobroma kakao — pokarm dla bogów.

Wszystko zaczęło się od nieposłuszeństwa. Widząc, jak samotni legioniści rosły wraz z zapadającymi nocami, wbrew wyraźnym nakazom cesarza Klaudia II, rzymski lekarz Valentino udzielał masowych małżeństw. Cesarz uznał służbę wojskową i małżeństwo za nie do pogodzenia, a dobry lekarz drogo zapłacił za niesubordynację. Cesarz Klaudio II kazał go ściąć. Valentino stracił głowę, ale podbił potomność jako męczennik miłości, zdobywając sobie miejsce w kalendarzu katolickim: 14 lutego.

Co ciekawe, Walentynki zbiegają się z pogańskimi bachanałami płodności.

Pyszna waluta

Nieżyjący już profesor Yale, Michael Coe, autor Prawdziwej historii czekolady , potwierdził, że kakao zostało udomowione co najmniej tysiąc lat przed św. Walentym, stając się podstawą przedhiszpańskich diet, farmacji i rytuałów. Majowie i Aztekowie mieli czekoladę za boski dar, w szczególności właściwości afrodyzjakalne. Kronikarze zapewniali, że cesarz Montezuma wypił dwa duże kubki kwaśnego napoju, zanim zajął się swoim haremem. Przykład, za którym podążali Casanova i Madame de Pompadour, aby, jak się chwaliła, podtrzymywać płomień pożądania podczas wizyt Jego Królewskiej Mości, króla Ludwika XV.

Krzysztof Kolumb przywiózł czekoladę do Hiszpanii. Hiszpanie uznali napój za tak obrzydliwy w smaku, napisał ksiądz, że lepiej nadawał się do karmienia świń. Ale kronikarze towarzyszący Kolumbowi przyznali, że tubylcy w Nowym Świecie darzą czekoladę takim szacunkiem, że ziarna kakaowe uchodzą za walutę. Jedno ziarno kakaowca kupiło pomidora, dziesięć ziaren dyni, za sto indyka, a za tysiąc niewolnika.

Etymologia

Czekolada wywodzi się od słowa chocol Majów , do którego Aztekowie dodawali nahutl atl, „woda”, zmieniając je na xocoltl , „kwaśna woda”.

Nowoczesna czekolada

Słodzona cukrem trzcinowym i miodem Czekolada podbiła Europę. Jedno wyjaśnienie: początkowo czekolada była przysmakiem zarezerwowanym dla arystokracji. Anglia zabroniła klasom robotniczym jej spożywania. Brytyjscy moraliści uważali, że dziwna substancja skłania do kontemplacyjnego letargu, relaksu i cielesnych rozmów — eufemizm na seks w kręgach kulturalnych. Herbata, powiedzieli przemysłowcy, niech piją ją robotnicy, aby nie zasnąć, być czujni i produktywni!

Jak na ironię, rewolucja przemysłowa napędzała masową produkcję czekolady w proszku. W 1861 roku Richard Cadbury stworzył pierwsze pudełko w kształcie serca z Kupidynem celującym strzałą w masy, a czekolada stała się najlepszym sprzymierzeńcem Świętego Walentego.

Nauka perswazji

Czy nauka udowodniła właściwości afrodyzjaku czekolady? Psychoterapeutka z Miami, dr Nubia Santos, odpowiedziała w Downtown Arts + Science Salon: „Czekolada zawiera neuroprzekaźniki, które przyczyniają się do uczucia szczęścia i podniecenia podczas seksu. Ale nauka nie udowodniła bezpośredniego wpływu na libido. Prawdziwa jest nasza skłonność do autosugestii. Czekolada jest pyszna, słodka, a żyjemy bombardowani marketingowcami, którzy zwiastują związek między czekoladą a seksem. Wynika z tego, że doświadczając powolnego rozpływania się takiej obfitości w ustach możemy poczuć się seksownie.”

A poezja nie pozostaje daleko w tyle. Nikaraguańska autorka Gioconda Belli napisała: „Kiedy jem czekoladę / myślę o tobie w języku gryzienia, / myślę o twoich nogach, / twojej stopie…”

Jedna piękna kompozycja: Gnossienne № 1 autorstwa Erika Satie

Aby upewnić się, że otrzymujesz Downtown News, śledź tę stronę. Jeszcze jedno, jeśli podobało Ci się to, co czytasz i oglądasz, podziel się proszę ze znajomymi.