Z ust niemowląt

(no, nastolatki)

Sunny miała ciężki dzień. Te dni zdarzały się jej raz na jakiś czas i po tym, co przeszła w swoim życiu, było to zrozumiałe. Sunny spędziła cały dzień w mojej klasie z powodu tego, jak się czuła. Alternatywą byłoby porzucenie szkoły, co nie byłoby najlepszym rozwiązaniem.

Cóż, dzwonek zadzwonił o 3:05, aby zaznaczyć koniec naszego dnia w szkole, Sunny szykowała się do wyjścia. Czekałem na jakąś wstrząsającą obserwację dotyczącą jej dnia, ale zamiast tego powiedziała: „Czy nie nudzi cię robienie ciągle tego samego?”.

Auć. Jej słowa zrobiły ze mną dwie rzeczy, z których nie jestem dumny. Postawiła mnie w defensywie i sprawiła, że ​​zaczęłam się zastanawiać nad swoim życiem. Moja postawa obronna sprawiła, że ​​powiedziałem „Nie, wcale nie, kocham to, co robię!”. Moje zdziwienie sprawiło, że pomyślałem: „Czy ona ma rację? Czy się nudzę?”. Zacząłem więc rozmyślać i zapisywać w dzienniku swój opór i swój cel. I stało się coś, co nie zawsze się zdarza, odkryłem swoją odpowiedź na oba!

„Nie nudzi cię robienie ciągle tego samego?” lub „codziennie?” lub „czy twoje życie nie jest monotonne?”. Zacząłem poświęcać czas na rozważenie tego. Ponieważ komentarz miał całkowity sens, ale go nie poczułem. Teraz znowu, czy to może być moja obrona? A może moja praca nadal była pełna energii? To sprowadziło mnie na ścieżkę myślenia o szerszym obrazie. Jaka praca nie jest taka?

Cóż, nie wielu! Dentyści codziennie zajmują się zębami. „A co z policją?”, pomyślał. Ale jestem pewien, że większość spraw, z którymi mają do czynienia, to dzień w dzień ta sama sprawa. Piloci… to samo. Barmani… to samo. Więc czy większość zadań nie podlega pytaniom Sunny'ego? To sprawiło, że poczułam się lepiej, ale tylko w stylu „wszyscy muszą to ssać dzień po dniu, tak jak ja”. I nie wyjaśniało to, że nadal lubię to, co robię. Nawet po tylu latach.

Poszedłem więc myślami w inną stronę. Ścieżka celu. I uświadomiłem sobie, że nigdy nie robię tego samego dzień w dzień. Nawet godzina wejścia i wyjścia. Lub minuta wejścia i minuty wyjścia. Czy prowadzę tę samą lekcję kilka razy dziennie? Tak. Ale mam tylko jedną szansę, aby dać TEJ lekcji TEJ publiczności. I wtedy pomyślałem, czy nie tak jest w przypadku każdej pracy? Dentysta obejrzy zęby tej osoby tylko raz na tym etapie jej życia. Policja zajmie się tą konkretną sprawą dotyczącą napaści domowej i osób niestety zaangażowanych w tę sprawę tylko raz w życiu. Barman będzie mógł porozumieć się z tym gościem tylko raz w życiu.

Więc nie tylko każda interakcja jest inna… jest niesamowicie znacząca i mam tylko jedną szansę, aby to zrobić w tej chwili. To zapewnia pewną presję, ale co ważniejsze, zapewnia znaczenie. To sprawia, że ​​często myślę o innych zawodach io tym, czy czujesz się „znudzony” monotonią lub „naładowany energią” w danej chwili.

Mam na myśli to, jak ogólnie ulepszamy życie, prawda? Zmieniając soczewkę, przez którą na to patrzymy? Teraz, kiedy uczę, mam przed sobą notatkę, która mówi: „To twoja jedyna szansa!”. Oznacza to, że ta lekcja dla tej klasy jest wyjątkowa. Teraz chciałbym móc powiedzieć, że sprawia, że ​​każdy uczeń w każdej klasie daje mi owację na stojąco, gdy dzwoni dzwonek, lub że stosuję się do tego powiedzenia w 100% i daję z siebie wszystko w każdej minucie każdych zajęć.

Ale jestem w tym na dłuższą metę i mogę powiedzieć, że zajęcia z zajęć sprawiły, że jestem bardziej świadoma tego, kim jestem i dlaczego robię to, co robię. Następnej „Słoneczce” prawdopodobnie nie powiem tego wszystkiego, kiedy o to poproszą, ale na pewno poczuję się lepiej, że zostałam o to poproszona!

Pozwól mi usłyszeć twoją pracę i twój sposób na uniknięcie tej pułapki!