Zapytanie: przegląd

Branża wydawnicza potrzebuje autorów, ale nie chce z nimi rozmawiać. Większość redaktorów ds. przejęć przyjmuje tylko rękopisy od agentów literackich. Jeśli jesteś powieściopisarzem i chcesz wydać książkę, agent literacki jest Twoim głównym i pełnomocnym strażnikiem. Musisz zainteresować ich swoją pracą, zanim przekażą ją ważniejszym osobom, a do tego pierwszym krokiem jest „zapytanie”.

Wśród autorów lamenty na temat kwestionowania są przysłowiowe: zgiełk szukania agencji za agencją, wysyłania listu za listem — udręka oczekiwania na odpowiedź, która może nigdy nie nadejść — niepokój i upokorzenie związane z poddawaniem twórczej pracy (której miesięcy lub lat pracy i niemałej części siebie) na beznamiętny osąd tak/nie nieznajomego — całkowita nieprzejrzystość procesu i pozorna absurdalność dawania branży dokładnie tego, co mówi, że chce, tylko po to, by odstraszyć ją niejasnymi sprzeciwami, takimi jak „po prostu się nie zakochałem” — upokorzenie związane z otrzymaniem listu odmownego lub wręcz całkowitym zignorowaniem. Drogi czytelniku, zaufaj mi, to jest szalone.

Szalenie zabawna nowela epistolarna Zilli Novikov Query (2023, Night Beats / tRaum Books ) jest opowiedziana w całości w formie listu z zapytaniem za listem z zapytaniem, błagającego agenta literackiego za agentem literackim o rozważenie rękopisu. I to wszystko — oto książka. Jak to może być zabawne do czytania, pytasz? Cóż, autorka tych listów powoli odchodzi w łeb.

Ta fikcyjna autorka listów, również nazywana „Zilla Novikov”, na co dzień pracuje w planowaniu miejskim, co naraża ją na nieubłagane oznaki zmian klimatu. Temat ludzkich wysiłków mających na celu powstrzymanie apokalipsy był tym, co skłoniło ją do napisania postmodernistycznej powieści eko-fikcyjnej, którą teraz kwestionuje. Jej najwcześniejsze listy są dość nieszkodliwe; widzimy, jak poprawia elementy swojego szablonowego tekstu, mając nadzieję, że znajdzie jakiś tajny klucz do odblokowania zainteresowania agenta. Potem wydaje się, że napięcie zaczyna się budować. Wkrótce „Nowikow” staje się ironiczny, pasywno-agresywny, absurdalny, obsceniczny. Ona jest agentami trollingu. Jest agentem zatrzymującym pragnienie. Ze złośliwością przesłuchuje nieistotnych agentów. Uczy się kochać beznadziejność.

Innymi słowy, krzyczy w pustkę – co odnosi się nie mniej do działaczy na rzecz zmian klimatycznych, niż do powieściopisarzy.

Są dwie rzeczy, które powinieneś wiedzieć, drogi czytelniku, o listach z zapytaniami: po pierwsze, zwykle zawierają one wstęp do książki opisujący jej przesłankę lub fabułę; po drugie, zachęca się autorów do zamieszczenia informacji biograficznych, które wskażą, dlaczego mają szczególne kwalifikacje do opowiadania tej historii. W miarę jak „Nowikow” coraz bardziej rezygnuje z udawania, że ​​faktycznie stara się znaleźć agenta, te dwa elementy listów zaczynają żyć własnym życiem.

Po pierwsze, „Nowikow” rezygnuje z promocji swojej książki na rzecz lobbingu w scenach z jej postmodernistycznej powieści. Oznacza to, że czytając, tworzymy fragmentaryczne wyobrażenie o rodzaju książki, aczkolwiek niekompletnej i być może w niewłaściwej kolejności. Po drugie, podczas gdy „Nowikow” zaczyna wspominać, w jaki sposób jej codzienna praca zainspirowała ją do zainteresowania ekofikcją, w miarę jak pogłębia się jej rozpacz związana z procesem zadawania pytań, zaczyna uzupełniać te związane z pracą anegdoty coraz większą (i bardziej rozpaczliwą) szczegółami. Wkrótce listy zamieniają się w pamiętnik jej ewolucji w działaczkę na rzecz ochrony środowiska – o czym ponownie dowiadujemy się w drobiazgach.

Wszystko to jest oczywiście zdecydowanie postmodernistyczne. Query obfituje w easter eggi, aluzje (m.in. do twórczości przyjaciół autorki), przebijanie się do uniwersum fabularnego Night Beats i autotematyzm. Opowieść w opowieści powieści, o którą pyta „Nowikow”, sama składa się z opowieści w opowieści, matrioszki, która mnoży warstwy. Meta Nowikowa ma meta, podobnie jak mięśnie Popeye'a mają mięśnie.

To, co łączy wszystkie te warstwy historii, dywersje i dygresje, gdy wprowadzają nas w relacje jej bohaterów i innych aktywistów, to tematy miłości, przyjaźni i wspólnej walki. Te rzeczy tworzą podstawy solidarności, a solidarność leży u podstaw działań zbiorowych. Stanowią przeciwieństwo przygnębiającej beztwarzowości branży wydawniczej i uporczywego miażdżenia ekologicznej destrukcji, dwóch aspektów tego samego neoliberalnego kapitalizmu, który usidla nas wszystkich.

Powieść nie kończy się na żadnej naiwnej nadziei: każdy, kto daje nadzieję początkującym powieściopisarzom, zazwyczaj ma coś drogiego do sprzedania, a każdy, kto ma nadzieję, że uda się uniknąć kuli zmian klimatu, beztrosko ignoruje rany wejściowe i wyjściowe. Zamiast tego oferuje szansę na ponowne zdefiniowanie nadziei: nie jako optymizmu, że nadejdą dobre rzeczy, ale jako gotowość do wiary, że podejmując działania, które są w naszym zasięgu, możemy czynić dobro.

Dowiedz się więcej o Query lub odbierz egzemplarz w witrynie internetowej wydawcy .