Życie to gra,

ale tak nie powinno być.

Przy wzroście 5 stóp nie mogłem pokonać Michaela Phelpsa na 200 m stylem dowolnym, bez względu na to, jak ciężko trenuję. Nie mogłem pokonać Shaqa 1 na 1. Nie mogłem prześcignąć Usaina Bolta, nawet gdybym trenował przez całe życie. Dlaczego? Ponieważ ci sportowcy są naturalnie bardziej biegli w zawodach – tak, oczywiście, sport zawodowy wymaga dyscypliny, czasu i konsekwencji, ale to nie ma znaczenia, jeśli gracze nie wygrywają na loterii genetycznej. Wszystkie sporty są zmyślone i faworyzują określone rodzaje składu ciała; ponieważ zasady sportu nie są uniwersalne, są stworzone dla niektórych ludzi, bez względu na wysiłek.

Zasady sportu są arbitralne, podobnie jak zasady kapitalizmu. Niektórzy ludzie mają po prostu większe szanse na sukces niż inni, a czasami najciężej pracujący ponoszą porażkę… co jest totalną klapą, ponieważ w przeciwieństwie do sportu kapitalizm określa satysfakcję życiową 8 miliardów ludzi.

8 miliardów ludzi na planecie Ziemia i wszyscy są równi. Czy wiedziałeś o tym? Nie ma lepszych ani gorszych, jeśli chodzi o ludzi, ponieważ wszyscy ludzie są połączeniem zwykłych okoliczności i wyborów innych. To, kim jesteś, gdzie jesteś i co z siebie zrobiłeś, w dużej mierze zależy od rzeczy, na które nie masz wpływu, takich jak dochody rodziców, rasa, płeć itp. Nie jesteś lepszy od innych i to może być trudną koncepcją do przyswojenia, ponieważ żyjesz w systemie, który aktywnie tłumi myśli o słuszności. Kapitalizm może funkcjonować tylko przy założeniu, że niektórzy ludzie zasługują na zwycięstwo, a niektórzy na przegraną… Każdy, kto ma krytyczne myślenie i podstawową empatię, widzi w tym wadę.

Zwycięstwo w sporcie i zwycięstwo w kapitalizmie to cele zbudowane na nieistniejących przesłankach. Więc tak, życie to gra, a władza i przywileje to zasady… może więc to zbiorowa odpowiedzialność za wyrównanie szans.

W tym zmyślonym systemie musisz zaakceptować fakt, że pewne przywileje są ci zapewnione, a pewne nie. Potrzebna jest inteligencja emocjonalna, aby zinternalizować, że nic z tego nie zależy od ciebie. Opierając się na waszych tożsamościach, ciężka praca i dyscyplina zaprowadzą was tylko do granic gry, w którą gracie. Dla każdej osoby istnieje „szklany sufit”, na który nie ma wpływu.

Te „szklane sufity” są bardziej szkodliwe dla niektórych społeczności niż dla innych i znowu nie są prawdziwe. Szklany sufit danej osoby nie ma nic wspólnego z charakterem czy talentem, a wszystko z założeniami społeczeństwa dotyczącymi pewnych tożsamości. Te systemy założeń są konstruowane społecznie (fałszywe), ale ich efekty są pokoleniowe (rzeczywiste). Pierwszym krokiem do uwolnienia się od systemu jest zmiana perspektywy tego, co jest prawdziwe, a co fałszywe – z empatią i pokorą zakwestionujesz własne założenia i zaakceptujesz, że nie wszystko, co masz, zostało zdobyte.

Kiedy urodziłeś się na trzeciej bazie, nie zakładaj, że trafiłeś potrójnie. Zamiast tego krytycznie przeanalizuj źródła swoich sukcesów. Prawdopodobnie zobaczysz skomplikowaną sieć ludzi, wyborów i momentów boskiej interwencji, bez których twoje osobiste inicjatywy nie miałyby żadnego znaczenia. Jesteś tu dzisiaj, bo ktoś rozbił dla ciebie szklany sufit; jesteś wynikiem nieskończonej liczby sytuacji, na które nie masz wpływu. Następnie robisz wszystko, co w twojej mocy, ponieważ wciąż stoisz. Wszyscy inni też.

Zaakceptowanie tego pozwala podwoić wysiłki, aby osiągnąć swoje cele, i daje ci możliwość zmiany zasad dla innych. Przywilej jest potężnym aspektem ludzkiego doświadczenia i jest tak skonstruowany społecznie. Kiedy potwierdzasz, że twoje przywileje są płynne i niezasłużone, pośrednio działasz wbrew założeniom, które je tworzą. Dajesz sobie możliwość stworzenia bardziej równych warunków dla następnej generacji. Przebijasz szklane sufity po prostu grając we własną grę.

Władza i przywileje nie są ukryte dla ludzkości – są to zasady, które zostały zbudowane przez setki lat wojny, kolonializmu, rasizmu i ogólnego niewłaściwego zachowania. Ponieważ ludzie ustanowili te zasady, ludzie też mogą je zburzyć… Sprawiedliwość nigdy nie jest osiągnięciem solo i wymaga efektu domina; możesz być elementem układanki czyjegoś rozbitego szklanego sufitu.

Wszyscy ludzie są równi. Życie jest cenne. Kapitalizm to gra. Zasady nie są prawdziwe. Zbywaj jak możesz.