Beatlesów i Bacharacha
Nigdy nie pracowali bezpośrednio razem, ale ich kariery się przecięły
Pod pewnymi względami Burt Bacharach zdawał się reprezentować przeciwieństwo tego, co oferowali The Beatles. Bacharach, uprzejmy, przystojny, klasycznie wyszkolony i być może trochę kwadratowy, był znacznie bardziej postacią establishmentu w stylu George'a Martina. Jednak w połowie lat sześćdziesiątych jego nazwisko było często wymieniane razem z nowymi dzieciakami z bloku i tylko częściowo w kontraście.
Bacharach oczywiście wyprzedził The Beatles, pisząc swoje pierwsze hity, kiedy Paul i George byli jeszcze w szkole. Kiedy walili się w swoich maratonowych sesjach w Hamburgu, on był dyrektorem muzycznym Marleny Dietrich. Jej ekskluzywny kabaret nigdy nie miał obejmować Star Club, ale Paul śpiewał tam Falling in Love Again, hamując słynny teutoński wokal Marlene.
The Beatles grali piosenki Bacharacha, być może początkowo nieświadomie. Jeden z nich, „Baby It's You”, był podstawą ich występu na żywo. Pojawił się na ich pierwszym albumie, gdzie był ogólnie opisywany jako piosenka Shirelle. To bagatelizowanie wkładu Burta było początkowo nieświadome, ale wskazywało na pewien niepokój.
W szczególności Lennon chciał zdystansować The Beatles od starego świata przystojnych nucących szowinistów z showbiznesu. Bacharach ze swojej strony nie był zainteresowany słuchaniem, jak jego kompozycje ryczą a la Twist i Shout
McCartney wydawał się szczęśliwszy, wykonując standardy z amerykańskiego śpiewnika. Obaj partnerzy, którzy pisali piosenki, po cichu podziwiali piosenkarki, takie jak Doris Day i Peggy Lee, ale temperament i technika wokalna Paula lepiej pasowały do stawiania czoła zapierającym dech w piersiach balladom. Na przykład nigdy nie mógłbyś sobie wyobrazić Lennona podnoszącego rękę, by zaśpiewać „Till There Was You”.
Wpływ tej tradycji był również bardziej widoczny w pisaniu piosenek przez McCartneya. Widział to George Martin i słynnie zaproponował podążanie w tym kierunku w swojej aranżacji Wczoraj. Początkowo spotkało się to z oporem („Żadnych smyczków, George! Żadnego vibrato”), ale jego wrodzona inteligencja muzyczna szybko dostrzegła korzyści.
Cilla Black
Istniały granice ustępstw, które The Beatles zamierzali zrobić, aby przemówić do szerszej publiczności - i nie było żadnej komercyjnej presji, aby to zrobić. Odwrotnie było w przypadku ich starej przyjaciółki, Cilli Black. Jej pierwszy singiel, Love of the Loved, okazał się względną klapą, pomimo uznania Lennona i McCartneya. Zasadniczo była to wczesna kompozycja Paula: robotnicza i popularna na żywo, ale pozbawiona rozróżnienia.
Tej krytyki nie można było skierować do jej drugiego singla, kompozycji Bacharacha i Davida, która powstała za sugestią George'a Martina. „Każdy, kto miał serce” był natychmiastową sensacją, ku wielkiemu rozczarowaniu niejakiej pani D. Warwick. Niemniej jednak, jako domowa diva Bacharacha i Davida, Dionne miała pierwszą opcję na coś, co miało okazać się jeszcze większym hitem, Alfiego.
W tym momencie wkroczyło studio filmowe, twierdząc, że musi to być angielska piosenkarka. Zadzwoń do Cilli — ale na tym etapie pani Black nie była kobietą, z którą można sobie żartować.
„Powiedziałem, że zrobię to tylko wtedy, gdy sam Burt Bacharach zajmie się aranżacją, ani przez chwilę nie myśląc, że to zrobi. [Kiedy] przyszła odpowiedź z Ameryki, że byłby szczęśliwy. … Powiedziałem, że zrobię to tylko wtedy, gdy Burt przyjedzie do Londynu na sesję nagraniową. „Tak”, nadeszła odpowiedź. Następnie powiedziałem, że poza aranżacjami i przyjściem, on musi grać na pianinie na sesji. Ku mojemu zdumieniu uzgodniono, że Burt zrobi wszystkie trzy. Więc do tego czasu, tchórz, którym byłem, naprawdę nie mogłem się wycofać.
Burt zaciągnął się więc do Abbey Studio na coś, co okazało się wyczerpującą sesją nagraniową.
Gdy ujęcia zbliżały się do późnych lat dwudziestych, George Martin był bliski zdobycia rangi. „Burt, nie sądzę, żebyśmy poprawili się przy trzecim…”.
Burt niechętnie się zgodził, ale był zachwycony rezultatem. Paul McCartney również był pod wrażeniem, a wpływ Bacharacha można wyraźnie usłyszeć w „Step Inside Love”, utworze, który napisał na rozpoczęcie Cilla Black Show.
Dionne Warwick – nie tak bardzo.
Burt Bacharach 1928–2023 ODP

![Czym w ogóle jest lista połączona? [Część 1]](https://post.nghiatu.com/assets/images/m/max/724/1*Xokk6XOjWyIGCBujkJsCzQ.jpeg)



































