Brudna gadka (nr 1)

Casper i jego szefowa, pani Davies, są sami w biurze. Podchodzi do jego biurka i wręcza mu teczkę.

Pani Davies — Casper, potrzebuję ten raport do końca tygodnia.

Casper — Nie martw się, pani Davies, jestem bardzo pracowity .

Pani Davies robi dziwną minę.

Pani Davies – Co?

Casper — Ach ok, prawdopodobnie nie znasz tego słowa, haha. „Pilny” oznacza kogoś, kto jest bardzo odpowiedzialny i wykonuje zadania, które należy wykonać.

Pani Davies — To nie jest słowo! Masz na myśli „pracowity”. Jezu, a ty jesteś tym, który pisze ten cholerny raport…

Następnie Casper robi ręką znak „stop” pani Davies.

Casper — Zostaw to profesjonalistom, dobrze, pani Davies? Nie próbuj używać wymyślnych słów, których używają pisarze tacy jak my! Teraz, jeśli nie masz nic przeciwko, muszę natychmiast odpowiedzieć na wiadomość e-mail, ponieważ nie chcę, aby nadawca pomyślał, że się podnieca .

Pani Davies — Co, do diabła, masz na myśli, mówiąc teraz „porywający”?

Casper — Och, wtedy ktoś ci nie odpowiada i po prostu zostawia cię tam wiszącego bez odpowiedzi.

Pani Davies — Słowo na to to „duch”, rozumiesz? „Upiorny”!

Casper — Dobra, szefie, jasne, hahaha, och, prostaczki!

Pani Davies — Jesteś zwolniona!

Casper- Żartujesz sobie? Och, szefie, dziękuję bardzo! To znaczy, wiem, że moje umiejętności pisania są wspaniałe , ale zacząłem pracować dla ciebie zaledwie kilka tygodni temu, więc nie wyobrażałem sobie tego .

(Nikt nie wie, co według Caspera „zwolniony” oznacza do dziś.)