Czy to koniec!

Ktoś kiedyś powiedział: „Skup się na podróży, a nie na celu; Radość nie polega na ukończeniu jakiejś czynności, ale na jej wykonaniu” podczas przypadkowej dyskusji w moim @539 (mój pokój) i po prostu skinąłem głową na znak akceptacji, nawet jej nie akceptując. Co jeszcze mógłby zrobić ten dzieciak, który właśnie zobaczył wolność zza rogu i zawsze był szkolony, aby osiągać kamienie milowe w podróży?
Byłem tylko dzieckiem niosącym nadzieje, żale, marzenia, plany i kilka niewypowiedzianych życzeń, kiedy wstąpiłem do college'u; czyż nie jest tak samo z każdym z nas?
Ale czy to, co przyziemne, nie jest niezwykłe na tym świecie, a moja podróż nie jest wyjątkiem? Działamy szybko, bo nie czytamy listu pożegnalnego od absolwenta.
Tak, dzieciak jest teraz mężczyzną, wdzięcznym za całą nieprzewidywalność drogi, wyzwania, porażki, wsparcie i zabawę, które pomogły mu wspiąć się na ten szczyt transformacji.
Ludzie, których spotkałem, doświadczenia, które miałem, każdy żart, który wymieniliśmy, mem, imprezy, urodziny i tak dalej. Nikt nie może tego przewidzieć z wyprzedzeniem i nikt nie może złagodzić wszystkich doświadczeń patrząc wstecz, dlatego radzimy żyć teraźniejszością.
Ale kto teraz zastosuje się do rady? – wyszeptał znowu dzieciak we mnie. Mam nadzieję, że tym razem chłopak będzie miał rację.
Moja podróż po prostu mnie zmieniła i nie zabiła moich naturalnych cech, zapewnia głos dzieciaka.
Tym razem moje zasady zostały napisane od nowa, zostałem przekształcony, a wszystko to wydarzyło się w takiej synchronizacji, że nawet ja nie jestem w stanie powiedzieć, kiedy to się zmieniało, w którym momencie, ale odbicie mnie w moich myślach z kontemplacjami pokazuje krzywiznę, jaką ta osobowość objął. Piękno tej podróży polega na tym, że wszyscy chcieliśmy przerwać tę synchronizację w pewnym momencie, umieścić, aby zatrzymać niewidzialną dwuznaczność, ale kiedy ta synchronizacja zmienia nawet swoją częstotliwość, nie chcemy, żeby to robiła. Czy to nie piękne?
Czy mężczyzna, który przemienił dziecko, jest dojrzały? Bądźmy więc logiczni.
Zakończenie to tylko krok oznaczający ukończenie podróży, którą zdecydowałeś się odbyć, naukę, którą chciałeś mieć, i wejście do świata, który stworzyłeś po drodze dla siebie.
„Przyszłość dnia wczorajszego jest przeszłością jutra, a chwila w teraźniejszości jest teraźniejszością”, więc żyj tak długo, aż będzie trwać.
Tak, uświadomienie sobie kolekcjonowania wspomnień, pożegnanie się z moim kolegą, który też był kiedyś dzieckiem, ciężkie serce i gorące życzenia dalszej podróży wyszeptały ponownie, by powiedzieć: „Tak, to się kończy”
i podróż Sukces i porażka, które wydawały się wczorajszą pochodnią, są złotym wspomnieniem dnia dzisiejszego.
będę dalej pisać poniższy tekst, bo łatwo jest pisać o przeszłości.
„Żyj tą chwilą, aż ona też się skończy” – przemieniony mężczyzna mówi do dziecka…